کتاب امیدواری

کتاب امیدواری نوشته مری نهین، داستان نینجایی است که یاد می‌گیرد شکست را پایان مسیرش نداند. او رؤیای سفر به ماه را در سر دارد، اما همیشه چنین امیدوار نبوده است. ماجرای این شخصیت، کودکان را با پیداکردن نکته‌های مثبت، توجه به توانمندی‌ها و آموختن از تجربه‌ی دیگران آشنا می‌کند. مانا قرشی این کتاب را ترجمه کرده است و انتشارات طنین مانا این کتاب را منتشر کرده است. داستان، امید را در کنار تمرین و شناخت پیشرفت‌های کوچک قرار می‌دهد، نه صرفاً آرزوکردن برای آینده. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب امیدواری

کتاب امیدواری نوشته مری نهین، از مجموعه‌ی داستان‌های نینجا، موضوع امیدداشتن را از مسیر تجربه‌های یک شخصیت کودکانه دنبال می‌کند. نینجای داستان، آینده‌ای را تصور می‌کند که در آن می‌تواند کارهای بزرگی انجام دهد، اما مسئله‌ی اصلی فقط داشتن آرزوهای بزرگ نیست. داستان به نوع برخورد او با اشتباه‌ها، نتیجه‌های ناخوشایند و احساس ناتوانی توجه دارد. شخصیت اصلی همیشه خوش‌بین نبوده و همین پیشینه، زمینه‌ی صحبت درباره‌ی آموختن امیدواری را فراهم می‌کند. امید در این داستان، حالتی ثابت و همیشگی نیست که بعضی‌ها داشته باشند و بعضی‌ها از داشتنش محروم بمانند؛ مهارتی است که شخصیت اصلی برای پرورش آن به شیوه‌ی فکرکردن خود توجه می‌کند. موقعیت‌های مدرسه و فعالیت‌های روزمره نیز موضوع را به تجربه‌های آشنای کودکان نزدیک نگه می‌دارند. متن از گفت‌وگو و توضیح‌های کوتاه استفاده کرده است تا رابطه‌ی میان فکر، احساس و ادامه‌دادن کوشش را در دل ماجرا نشان دهد.
کتاب امیدواری سه محور را کنار هم قرار داده است: یافتن نکته‌ای مثبت، تمرکز بر توانمندی‌ها و ساختن قصه‌ی موفقیت خود. محور سوم از علاقه‌ی شخصیت اصلی به سرگذشت کسانی شکل می‌گیرد که در مسیر رسیدن به هدف، سختی و شکست را تجربه کرده‌اند. این سرگذشت‌ها برای او فرصتی هستند تا موفقیت را جدا از موانع نبیند. داستان همچنین میان دیدن اشتباه و نادیده‌گرفتن همه‌ی قابلیت‌های خود تفاوت می‌گذارد؛ یک نتیجه‌ی نامطلوب نباید تنها معیار قضاوت درباره‌ی خود باشد. بخش پایانی شامل هفت سؤال است که موضوع‌هایی مانند گفت‌وگوی کودک با خودش، واکنش به اتفاق‌های ناخواسته و علاقه به قصه‌های موفقیت را پیش می‌کشند. این پرسش‌ها فرصت می‌دهند بحث از سرگذشت نینجا فراتر برود و به تجربه‌ی شخصی کودک برسد. والدین و مربیان می‌توانند از همین سؤال‌ها برای گفت‌وگو درباره‌ی معنای شکست و شیوه‌ی مواجهه با دشواری استفاده کنند. تجربه‌ی خواندن نیز میان دنبال‌کردن ماجرای شخصیت و فکرکردن به رفتارهای آشنا حرکت می‌کند.

خلاصه کتاب امیدواری

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!
نینجای کتاب امیدواری به دوستانش می‌گوید که روزی به ماه سفر خواهد کرد. او برای آینده‌اش رؤیاهای بزرگی دارد و هنگام روبه‌روشدن با نتیجه‌ای نامطلوب، پیشرفت‌های قبلی خود را به یاد می‌آورد. داستان سپس به گذشته‌ی او برمی‌گردد؛ زمانی که شکست‌ها بسیار ناراحتش می‌کردند و حفظ امید برایش آسان نبود. آشنایی با سه نکته، مسیر فکرکردن او را تغییر می‌دهد: پیداکردن جنبه‌ای مثبت در موقعیت‌ها، توجه به توانایی‌های خود و یادگرفتن از قصه‌ی کسانی که باوجود دشواری به هدف رسیده‌اند. او این نکته‌ها را در تجربه‌های معمول زندگی، از درس‌خواندن تا تمرین نقاشی، به کار می‌گیرد. دغدغه‌ی اصلی داستان، کنارآمدن با اشتباه بدون سرزنش‌کردن مداوم خود است؛ شخصیت اصلی باید میان پذیرفتن ضعف‌ها و فراموش‌نکردن امکان پیشرفت، راهی پیدا کند.

چرا باید کتاب امیدواری را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب امیدواری را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• داستان، امیدداشتن را به تمرین و توجه به پیشرفت‌های کوچک پیوند می‌دهد.
• موقعیت‌های آشنای کودکانه، زمینه‌ی گفت‌وگو درباره‌ی احساس ناکامی را فراهم می‌کنند.
• سه محور مشخص داستان، تفاوت میان شناخت اشتباه و نادیده‌گرفتن توانایی‌ها را نشان می‌دهند.
• هفت سؤال پایانی، فرصتی برای بیان تجربه‌های شخصی کودک فراهم می‌کنند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

کتاب امیدواری به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• کودکانی که پس از اشتباه، توانایی‌های خود را زیر سؤال می‌برند.
• والدینی که می‌خواهند درباره‌ی شکست و پشتکار با فرزندشان گفت‌وگو کنند.
• مربیانی که برای آموزش مهارت‌های زندگی به کودکان، داستان می‌خوانند.