کتاب آن روزها

کتاب آن روزها نوشته کارن وایت، داستان زنی است که پس از ازدست‌دادن پدربزرگش، میان دردهای جسمی، تنهایی و خاطرات خانه‌ای قدیمی مانده است. پایپر تصور می‌کند مادربزرگ خاموش و بیمار خود را می‌شناسد، اما رسیدن یک آویز طلا، این اطمینان را به پرسشی جدی تبدیل می‌کند. اشیای به‌جای‌مانده از گذشته، نشانه‌های زندگی زنی را آشکار می‌کنند که پشت سکوتش، دوستی‌ها و اندوه‌هایی پنهان بوده است. این رمان و ترجمه نیلوفر دهقانی نیل، رابطه‌ی میان حافظه، فقدان و شناخت نزدیکان را دنبال می‌کند. انتشارات هفت اقلیم هنر این کتاب را منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب آن روزها

کتاب آن روزها، رمانی از کارن وایت، جست‌وجو در گذشته‌ی یک خانواده را به تجربه‌ی سوگ و زندگی پس از آسیب پیوند می‌زند. پایپر، شخصیت اصلی، زمانی سوارکاری پرشور بوده است، اما حادثه‌ای مسیر زندگی‌اش را تغییر داده و درد مداوم کمر و زانو، دامنه‌ی فعالیت‌هایش را محدود کرده است. خانه‌ی قدیمی خانواده در ساوانا برای او هم پناهگاه است و هم محل ماندن در خاطرات. مرگ پدربزرگ، مسئولیت مراقبت از مادربزرگ مبتلا به آلزایمر را نیز بر دوش او می‌گذارد. نویسنده، حال‌وهوای این زندگی را از خلال جزئیاتی مانند مبلمان رنگ‌باخته، بوی گل‌های مراسم ختم، صدای ناقوس کلیسا و باغچه‌ی فراموش‌شده ساخته است. روایت اول‌شخص پایپر، فاصله‌ی میان آنچه دیگران از او می‌بینند و آنچه خودش احساس می‌کند نشان می‌دهد. اطرافیان، اشک‌نریختن او را نشانه‌ی قدرت می‌دانند، اما خودش این وضعیت را نوعی کرختی می‌شناسد. شوخی‌های تلخ و واکنش‌های گاه تند او نیز بخشی از همین فاصله‌ی عاطفی را آشکار می‌کنند.
کتاب آن روزها، شناخت نزدیکان را امری قطعی و تمام‌شده نمی‌داند. پایپر، مادربزرگش آنابل را زنی ترسیده و غمگین به یاد می‌آورد، اما یادگارهای او تصویری متفاوت پیش می‌کشند. آویز، بافتنی، نامه و عکس، صرفاً وسایل قدیمی نیستند؛ هرکدام پرسشی درباره‌ی انتخاب‌ها، دلبستگی‌ها و سکوت‌های نسل پیشین ایجاد می‌کنند. بیماری آنابل نیز دسترسی به خاطرات را دشوار کرده و اهمیت چیزهای باقی‌مانده را بیشتر ساخته است. دوستی زنان، احساس گناه، نیاز به بخشش و امکان ادامه‌دادن زندگی پس از فقدان، درون‌مایه‌های اصلی این رمان‌اند. حضور لیلیان و اشاره‌ها به جوزفین، داستان را از رابطه‌ی مادربزرگ و نوه فراتر می‌برند. روایت، علاوه‌بر همراهی با ذهن پایپر، به زندگی لیلیان نیز نزدیک می‌شود و فاصله‌ی میان برداشت‌های این شخصیت‌ها را نشان می‌دهد. فضای ساوانا، خانه‌های کهنه، میدان‌ها و مزرعه‌ی پرورش اسب، زمینه‌ی جست‌وجویی هستند که هم به گذشته مربوط است و هم به وضعیت امروز شخصیت‌ها. خواننده در این مسیر، پرسش درباره‌ی یک راز را در کنار مسئله‌ای شخصی‌تر دنبال می‌کند: چه اندازه از زندگی کسانی که کنارمان بوده‌اند خبر داریم؟

خلاصه داستان آن روزها

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!
پایپر پس از مرگ پدربزرگش، در خانه‌ی خانوادگی ساوانا مانده است. او والدینش را در کودکی از دست داده و حادثه‌ی سوارکاری نیز زندگی پرجنب‌وجوشش را متوقف کرده است. ملاقات وکیل خانواده، آویزی طلایی از طرف مادربزرگ به دست او می‌رساند؛ یادگاری که نوشته‌ی کوچک روی آن از صبر، قدرت و درد سخن می‌گوید. پایپر هنگام جست‌وجو میان وسایل قدیمی، بافتنی کوچکی پیدا می‌کند که صاحبش را نمی‌شناسد. نامه‌های به‌جای‌مانده نیز نام زنی به نام لیلیان و درخواست‌هایی برای بخشش را پیش رویش می‌گذارند. او که پیش‌تر زندگی مادربزرگش را بی‌ماجرا می‌دانست، حالا می‌خواهد بداند آنابل چه کسی بوده است. بیماری مادربزرگ، پاسخ‌گرفتن را دشوار می‌کند و پایپر ناچار می‌شود رد خاطرات را در اشیا، نوشته‌ها و آدم‌های گذشته دنبال کند.

چرا باید کتاب آن روزها را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب آن روزها را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• روایت، تفاوت میان سوگواری درونی و برداشت اطرافیان از رفتار فرد داغ‌دیده را نشان می‌دهد.
• اشیای قدیمی و نامه‌ها، جست‌وجوی گذشته را به کشف تدریجی شخصیت‌ها پیوند می‌زنند.
• رابطه‌ی نوه و مادربزرگ، فرصتی برای فکرکردن به قصه‌های ناگفته‌ی زنان فراهم می‌کند.
• درد جسمی پایپر، اثر ازدست‌رفتن رؤیاها بر زندگی روزمره را ملموس می‌کند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

کتاب آن روزها به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به رمان‌های معمایی درباره‌ی رازهای گذشته‌ی خانواده‌ها.
• خوانندگانی که به رابطه‌ی میان نسل‌ها و دوستی زنان علاقه دارند.
• کسانی که داستان‌های مرتبط با سوگ، حافظه و بخشش را دنبال می‌کنند.