کتاب رویای من در کشو

کتاب رویای من در کشو نوشته فرد استریدام، داستان کودکی است که رؤیای کوچکش را میان جوراب‌هایش پنهان کرده است؛ رؤیایی درباره‌ی کسی که می‌خواهد باشد، جاهایی که می‌خواهد برود و چیزهایی که دوست دارد ببیند. کودک روزی تصمیم می‌گیرد رؤیایش را از مخفیگاه بیرون بیاورد و به دیگران نشان دهد. این تصمیم، آرزوی شخصی او را به موضوعی برای همراهی کودکان دیگر تبدیل می‌کند. عاطفه بخشایش این داستان مصور را ترجمه کرده و نشر پنجره آبی آن را منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این کتاب در طاقچه برای خرید و دانلود در دسترس است.

درباره کتاب رویای من در کشو

کتاب رویای من در کشو نوشته فرد استریدام، خیال‌پردازی و آرزوهای کودکی را از موقعیتی آشنا آغاز می‌کند: کشویی که می‌تواند جای نگهداری چیزهای کوچک و خصوصی باشد. راوی، رؤیای خود را مانند چیزی نگه‌داشتنی در کشوی جوراب‌ها پنهان کرده است. این تصویر، موضوعی ذهنی را به بخشی از دنیای روزمره‌ی کودک نزدیک می‌کند. رؤیا در این داستان فقط خواسته‌ای ناگفته نیست؛ کودک می‌تواند از پنهان‌کردن، بیرون‌آوردن و نشان‌دادن آن حرف بزند. روایت اول‌شخص نیز باعث می‌شود ماجرا از دریچه‌ی احساس و خواست خود او دنبال شود. پرسش‌های راوی درباره‌ی آینده، هویت و تجربه‌های پیش رو شکل می‌گیرند: او چه کسی خواهد شد، به کجا خواهد رفت و چه چیزهایی خواهد دید؟ داستان به‌جای تعیین‌کردن یک آرزوی مشخص، فضای این پرسش‌ها را باز می‌گذارد. همین انتخاب، توجه را از داشتن شغلی معین یا رسیدن به مقصدی معلوم، به خودِ آرزوکردن می‌برد. جمله‌های کوتاه و تصویرهای همراه متن نیز فرصت مکث روی این موقعیت خیالی را فراهم می‌کنند.
کتاب رویای من در کشو در ادامه، فاصله‌ی میان دنیای خصوصی کودک و جمع هم‌بازی‌هایش را موضوع روایت قرار می‌دهد. زمین بازی فضایی است که رؤیای پنهان‌شده در آن دیده می‌شود و کنجکاوی دیگر کودکان را برمی‌انگیزد. واکنش هم‌بازی‌ها نشان می‌دهد که دیدن آرزوی یک نفر می‌تواند میل به آرزوکردن را در دیگران بیدار کند. متن همچنین میان فکرکردن به خواسته‌ها و باور قلبی به آن‌ها پیوند برقرار کرده است. داستان این مضمون را در قالب گفت‌وگوی کودکان پیش می‌برد، نه توضیحی طولانی بیرون از ماجرا. تصویرگری مگان لوتر نیز بخشی از قالب مصور این کتاب است؛ قالبی که کنار عبارت‌های کوتاه، برای مخاطبان شش‌ساله و بالاتر در نظر گرفته شده است. تجربه‌ی خواندن این داستان می‌تواند زمینه‌ی گفت‌وگو درباره‌ی آرزوهای شخصی، احساس امنیت هنگام پنهان‌کردن آن‌ها و معنای سهیم‌کردن دیگران در خواسته‌های خود باشد.

خلاصه کتاب رویای من در کشو

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!
کودکی رؤیای کوچکی دارد و آن را در کشوی جوراب‌هایش نگه می‌دارد؛ جایی که به نظرش امن است. رؤیای او به آینده مربوط می‌شود: به کسی که خواهد شد، جاهایی که خواهد رفت و چیزهایی که خواهد دید. او تصمیم می‌گیرد رؤیایش را بیرون بیاورد و نشان دهد. کودک در زمین بازی، رؤیایش را پیش چشم هم‌بازی‌ها می‌برد. بچه‌ها پس از دیدن آن می‌گویند که خودشان هم چنین چیزی می‌خواهند. راوی از آن‌ها می‌خواهد نخست به خواسته‌شان فکر کنند و از ته دل باورش داشته باشند. ماجرای کتاب رویای من در کشو از همین برخورد میان یک آرزوی شخصی و اشتیاق دیگر کودکان ادامه پیدا می‌کند.

چرا باید کتاب رویای من در کشو را بخوانیم؟

دلایل خواندن این داستان را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• تصویر رؤیایی پنهان در کشوی جوراب‌ها، موضوع آرزوکردن را به موقعیتی آشنا برای کودک پیوند می‌دهد.
• پرسش‌های راوی، فرصتی برای گفت‌وگو درباره‌ی آینده و خواسته‌های شخصی فراهم می‌کنند.
• حضور هم‌بازی‌ها، موضوع سهیم‌شدن در آرزوها و شنیدن خواسته‌های یکدیگر را پیش می‌کشد.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

• این داستان به کودکان شش‌ساله و بالاتر که از قصه‌های مصور درباره‌ی خیال‌پردازی لذت می‌برند، پیشنهاد می‌شود.
• این کتاب به والدین و مربیانی پیشنهاد می‌شود که برای آغاز گفت‌وگو درباره‌ی آرزوها و خواسته‌های کودکان، به‌دنبال یک داستان کوتاه هستند.