کتاب خانه مامان آنتلوپ

کتاب خانه مامان آنتلوپ (Mama Antelope's House) نوشته فلورنس ماروندو و تصویرگری باربارا ناسیمبنی، داستان خرگوشی است که برای حقه‌بازی وارد خانه‌ی مامان آنتلوپ می‌شود و در را می‌بندد. صاحبخانه که از راه می‌رسد، نمی‌تواند وارد خانه شود و از حیوانات دیگر کمک می‌خواهد. ماجرای این درخواست کمک، حیوان‌های گوناگون را کنار یک در بسته جمع می‌کند؛ دری که حتی فریاد حیوان‌های بزرگ هم بازش نمی‌کند. عاطفه بخشایش این داستان کودک را ترجمه و نشر پنجره آبی آن را منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب خانه مامان آنتلوپ

کتاب خانه مامان آنتلوپ اثر فلورنس ماروندو، داستانی مصور برای کودکان پنج‌ساله و بزرگ‌تر است. ماجرا در فضایی شکل می‌گیرد که حیوان‌ها حرف می‌زنند، همدیگر را به کمک می‌خوانند و نگرانی صاحبخانه را جدی می‌گیرند. خانه، در بسته و صداهایی که از داخل شنیده می‌شود، عناصر اصلی موقعیت داستان هستند. نویسنده به‌ جای توصیف‌های طولانی، اتفاق‌ها را از راه کنش و گفت‌وگو پیش می‌برد. هر حیوان از راه می‌رسد و درخواست بازشدن در را تکرار می‌کند. این تکرار، هم به متن آهنگ می‌دهد و هم انتظار برای اتفاق بعدی را بیشتر می‌کند.

کودک از آغاز می‌داند خرگوش وارد خانه شده است اما مامان آنتلوپ و کمک‌کنندگانش از ماجرا خبر ندارند. همین تفاوت میان دانسته‌های کودک و شخصیت‌ها، موقعیتی برای دنبال‌کردن واکنش حیوان‌ها می‌سازد. سؤال داستان فقط این نیست که چه کسی داخل خانه است؛ رفتار کسی که پشت در مانده و شیوه‌ی برخورد دیگران نیز اهمیت پیدا می‌کند. متن، نگرانی را از نگاه شخصیت‌هایی نشان می‌دهد که برای حل مسئله کنار هم جمع شده‌اند.

کتاب خانه مامان آنتلوپ در ادامه‌ی این موقعیت، تفاوت اندازه و توان حیوان‌ها را برجسته می‌کند. کفتار، زرافه، گورخر و فیل هر یک وارد ماجرا می‌شوند اما حضور حیوان بزرگ‌تر به‌تنهایی تغییری در وضعیت در ایجاد نمی‌کند. فلورنس ماروندو از همین الگوی تکرارشونده برای ایجاد انتظار استفاده کرده است. جمله‌ی بازنشدن در، پس از درخواست‌ها برمی‌گردد و نشان می‌دهد بلندتر حرف‌زدن لزوماً نتیجه‌ی متفاوتی ندارد.

احساس‌ها نیز بخش مهمی از داستان‌اند: بازیگوشی یک شخصیت، برای شخصیت دیگر نگرانی و غم به همراه آورده است. این کنار هم قرارگرفتن احساس‌های متفاوت، زمینه‌ای برای گفت‌وگو درباره‌ی مرز شوخی و ناراحت‌کردن دیگران فراهم می‌کند. متن به‌ جای ارائه‌ی توضیحی جداگانه درباره‌ی رفتار درست، موقعیت را پیش چشم کودک می‌گذارد. همراهی حیوان‌ها نیز نشان می‌دهد درخواست کمک چگونه دیگران را درگیر مسئله‌ی یک نفر می‌کند.

خلاصه داستان خانه مامان آنتلوپ

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!

مامان آنتلوپ خانه‌ی بزرگی دارد. یک روز، خرگوش تصمیم می‌گیرد حقه‌ای سوار کند؛ او وارد خانه می‌شود، در را می‌بندد و سروصدا راه می‌اندازد. مامان آنتلوپ هنگام برگشتن، پشت در بسته می‌ماند و نگران می‌شود. او از کفتار کمک می‌خواهد اما درخواست کفتار برای بازکردن در نتیجه‌ای ندارد. کفتار زرافه را صدا می‌کند و پس از زرافه، نوبت گورخر و فیل می‌رسد. حیوان‌ها یکی پس از دیگری از کسی که داخل خانه است می‌خواهند در را باز کند ولی در همچنان بسته می‌ماند. حتی بزرگی و قدرت فیل هم این وضعیت را عوض نمی‌کند. جمع کمک‌کنندگان بیشتر شده است اما مامان آنتلوپ هنوز نمی‌تواند به خانه‌اش برگردد. نگرانی حیوان‌ها ادامه پیدا می‌کند و پرسش درباره‌ی کسی که داخل خانه مانده، همه را به خود مشغول کرده است.

چرا باید کتاب خانه مامان آنتلوپ را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب خانه مامان آنتلوپ را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• تکرار درخواست حیوان‌ها، فرصت همراهی کودک با متن هنگام بلندخوانی را فراهم می‌کند.
• تفاوت احساس خرگوش و صاحبخانه، موضوعی مشخص برای گفت‌وگو درباره‌ی پیامد شوخی است.
• بی‌نتیجه‌ماندن فریاد حیوان‌های بزرگ، زمینه‌ی فکرکردن به شیوه‌های دیگر برخورد با مسئله را می‌سازد.
• ورود پی‌درپی شخصیت‌ها، کودک را به حدس‌زدن ادامه‌ی ماجرا دعوت می‌کند.

خواندن کتاب خانه مامان آنتلوپ را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

• کودکان پنج‌ساله و بزرگ‌تر که به داستان‌های مصور حیوانات علاقه دارند.
• والدین و مربیانی که برای گفت‌وگو درباره‌ی شوخی و احساس دیگران، داستان می‌خواهند.
• خانواده‌هایی که هنگام بلندخوانی، از تکرار جمله‌ها و اجرای صدای شخصیت‌ها لذت می‌برند.