کتاب در این جنگل بخواب

کتاب در این جنگل بخواب نوشته علیرضا محمودی ایرانمهر، داستانی بلند درباره‌ی سفر چهار مسافر به اعماق طبیعت شمال و روبه‌روشدن با خواب‌ها و گذشته‌های ناگفته‌شان است. نویسنده با راوی نامرئی و مرموز خود، خواننده را به درون ذهن شخصیت‌ها و ناشناخته‌های روابط انسانی می‌برد. این رمان را نشر چشمه در قالب مجموعه‌ی «هزاردستان» منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب در این جنگل بخواب

کتاب در این جنگل بخواب نوشته‌ی علیرضا محمودی ایرانمهر، داستانی بلند، رازآلود و وهم‌انگیز است که پیوند میان واقعیت، کابوس و طبیعت را بررسی می‌کند. این اثر در بستر یک سفر طبیعت‌گردی چندروزه از خلخال به‌ سوی جنگل‌های تالش و دریابن شکل می‌گیرد؛ جایی که دو زوج به نام‌های محمدرضا و نیکی و داریوش و فریبا قدم در مسیری مه‌آلود و باستانی می‌گذارند. علیرضا محمودی ایرانمهر فضایی خلق کرده که در آن راوی نادیدنی، دست مخاطب را می‌گیرد و او را با خود به درون افکار و خاطرات شخصیت‌ها می‌برد تا رازهای پنهان هر رابطه را نظاره کند.

کتاب در این جنگل بخواب ماجرای گم‌شدن‌های پیشین، باورهای کهن زرتشتی، گورستان‌های باستانی و مکان‌های اسطوره‌ای مانند شاه‌گردو و شاه‌برزکوه را با ترسی پنهان درهم می‌آمیزد. در این اثر، جنگل تنها پس‌زمینه‌ای طبیعی نیست، بلکه همچون موجودی هوشیار عمل می‌کند که لایه‌های تاریک ذهن، تردیدها و آسیب‌های التیام‌نیافته‌ی گذشته را آشکار می‌سازد و شخصیت‌ها را در مواجهه با ناشناخته‌ها قرار می‌دهد.

خلاصه داستان در این جنگل بخواب

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!

چهار مسافر برای سفری چندروزه راهی جنگل‌های بکر تالش می‌شوند. در این میان، راوی مرموزی که برای شخصیت‌ها نامرئی است، همگام با مخاطب در کنار آن‌ها قدم برمی‌دارد و درونیات‌شان را بازگو می‌کند. نیکی و محمدرضا که هر کدام شکست‌های سنگینی را در زندگی پشت سر گذاشته‌اند، با تردیدهایشان روبه‌رو می‌شوند؛ به‌ویژه زمانی که محمدرضا نشانه‌هایی از همسر سابق خود، نیلوفر، در دل جنگل پیدا می‌کند و راز ناپدیدشدن دختری در سال‌های گذشته را به یاد می‌آورد. 

گفت‌وگوهای میان داریوش و فریبا درباره‌ی مرز بیداری و رؤیا، پیاده‌روی در لبه‌ی پرتگاه‌های خطرناک و گذر از گورستان‌های باستانی، همگی گره‌های داستان را پیچیده‌تر می‌سازند.

چرا باید کتاب در این جنگل بخواب را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب در این جنگل بخواب:

• این کتاب زاویه‌ی دیدی نامتعارف را با حضور راوی نامرئی به کار گرفته تا خواننده خود را شاهدی پنهان در دل ماجرا احساس کند.
• این اثر مواجهه‌ی روان‌شناختی انسان‌ها با گذشته، آسیب‌های روحی و ریشه‌ی کابوس‌های تکرارشونده را به تصویر می‌کشد.
• این کتاب تصویری رمزآلود از جغرافیای هیرکانی، باورهای اساطیری و نشانه‌های باستانی شمال ایران ارائه می‌دهد.
• این اثر با ایجاد فضاسازی‌های وهم‌انگیز در دل طبیعت، تعلیق داستانی را با مکاشفه‌های درونی پیوند می‌زند.

خواندن کتاب در این جنگل بخواب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب در این جنگل بخواب به این افراد پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به داستان‌های بلند و رمان‌های معاصر ایرانی.
• کسانی که به داستان‌های روان‌شناختی با مایه‌های وهم، اضطراب و تعلیق علاقه دارند.
• علاقه‌مندان به روایت‌های سفر در طبیعت، ماجراهای رازآلود و مکان‌های کهن و اساطیری ایران.
• کسانی که به کاوش در مفاهیمی چون هویت، ماهیت رؤیاها و پیچیدگی‌های روابط انسانی علاقه دارند.

درباره علیرضا محمودی ایرانمهر

علیرضا محمودی ایرانمهر (متولد ۱۳۵۳)، داستان‌‌نویس، فیلم‌نامه‌نویس و منتقد ادبی است. او فعالیت حرفه‌ای خود را در حوزه‌ی نویسندگی برای سینما و تلویزیون آغاز کرد و در مقام فیلم‌نامه‌نویس در تولید آثاری چون «دلخون»، «دلداده» و «آزادراه» مشارکت داشت؛ همزمان نگارش متون نمایشی برای رادیو را نیز دنبال کرد که جوایزی را در این عرصه برای او به همراه داشت. ایرانمهر علاوه‌بر آفرینش ادبی، به‌عنوان داور در رویدادهای ادبی کشور از جمله جایزه‌ی هوشنگ گلشیری، جایزه‌ی ادبی اصفهان و کتاب سال منتقدان و نویسندگان مطبوعات حضور داشته است.

محور تمرکز ایرانمهر در داستان‌نویسی، کاوش در روابط انسانی معاصر، فضاسازی‌های روان‌شناختی شهری و بازی‌های زبانی در قالب داستان کوتاه است. از شاخص‌ترین مجموعه‌داستان‌ها و کتاب‌های او می‌توان به «ابر صورتی»، «اسم تمام مردهای تهران علیرضاست»، «بارون‌ساز»، «برف زمستانی و هفت ثانیه سکوت عشق» و جستار روایی «حافظ‌خوانی خصوصی» اشاره کرد.

بخشی از کتاب در این جنگل بخواب

«این داستان همین لحظه با اولین جمله‌ای که تو می‌خوانی آغاز می‌شود، ولی ماجرای آن از سال‌ها پیش شروع شده است و با بستن این کتاب نیز تمام نخواهد شد. حتی اگر همین لحظه از خواندن دست بکشی، کلماتی که هنوز نخوانده‌ای چون سایه همراه تو می‌آیند، یا زمانی که انتظار نداری در رؤیاهایت ظاهر خواهند شد. اطرافت را نگاه کن. همه‌جا نیمه‌تاریک است. حالا می‌توانی جنگل را ببینی؛ همچون ظاهر شدن مکانی ناشناس در خواب است. بعد صدای رودخانه‌ای را می‌شنوی که آن‌سوی درختان جاری است. ماه از میان درختان بلند می‌تابد و سایه‌هایی تاریک می‌سازد. با نگرانی به پیکر تیرهٔ درختان بلند نگاه می‌کنی. هنوز نمی‌دانی چرا این‌جا هستی. نترس! من کنار تو هستم، هر چند هنوز نمی‌توانی مرا ببینی. دنبالم بیا. می‌خواهم چیزهایی نشانت بدهم.

آرام روی برگ‌های خشک جنگل قدم برمی‌داری. کم‌کم صدای آهستهٔ گفت‌وگوی زن و مردی را می‌شنوی. دو نفر توی چادر سفری کوچکی کنار هم دراز کشیده‌اند. زن و مردی جوان هستند. کمی دورتر آتشی روشن است. سایه‌های‌شان توی چادر دیده می‌شود. زمین جنگل پوشیده از برگ‌های نمناک و در حال پوسیدن است. برای شنیدن آن‌چه می‌گویند باید نزدیک‌تر بروی. جلوتر بیا. می‌ترسی صدای پایت را بشنوند؟ شاید فکر می‌کنی اگر تو را ببینند و بپرسند کنار چادر خواب‌شان چه‌کار می‌کنی جوابی نداری. نگران نباش، هیچ‌کس نمی‌تواند تو را ببیند. تو هم مثل من ناپدید شده‌ای. به خودت نگاه کن تا حرفم را باور کنی.»