کتاب نجوای خاموش

کتاب نجوای خاموش (سکوت، زبان مشترک تجربه‌ی قدسی در ادیان) نوشته محمدرضا رجبی و الیاس عارف زاده توسط انتشارات دانشگاه ادیان و مذاهب منتشر شده است. این اثر سکوت را نه صرفاً خاموشی ظاهری، بلکه یکی از محورهای تجربه‌ی قدسی در دو سنت عرفانی شیعه و مسیحیت ارتدکس بررسی می‌کند. نویسندگان باتکیه‌بر مطالعه‌ای تطبیقی، نشان می‌دهند که چگونه خلوت، دعا، سلوک و آرامش درونی در این دو سنت به هم نزدیک می‌شوند و درعین‌حال تفاوت‌های خود را حفظ می‌کنند. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب نجوای خاموش

کتاب نجوای خاموش نوشته‌ی محمدرضا رجبی و الیاس عارف زاده به یکی از موضوعات کمتربررسی‌شده در دین‌پژوهی پرداخته است: جایگاه سکوت در عرفان شیعی و مسیحیت ارتدکس. این اثر از همان آغاز مشخص می‌کند که سکوت در اینجا فقط به معنای حرف‌نزدن نیست، بلکه حالتی درونی، سلوکی و قدسی است که با حضور، دعا، خلوت و توجه به امر الهی پیوند دارد. نویسندگان بحث را در چارچوب مطالعه‌ای تطبیقی پیش می‌برند و می‌کوشند از خلال مقایسه‌ی دو سنت، هم نقاط اشتراک را نشان دهند و هم تفاوت‌های بنیادین هرکدام را حفظ کنند.

کتاب نجوای خاموش در چند بخش اصلی سامان یافته است. مقدمه اهمیت عرفان در اسلام و مسیحیت، ضرورت مقایسه‌ی این دو سنت و روش پژوهش را توضیح می‌دهد، سپس فصل‌هایی به عرفان عملی شیعه و عرفان عملی مسیحیت ارتدکس اختصاص یافته است. در بخش مربوط به تشیع، موضوعاتی مانند خدامحوری، ولایت، شریعت، ریاضت مشروع و دعا مطرح می‌شود. در بخش مربوط به ارتدکس نیز فرایند نهادینه‌شدن عرفان، شناخت تنزیهی، دعا و جایگاه هسیچاسم بررسی شده است. بخش مهم بعدی، سکوت را در هر دو سنت به‌صورت متمرکز دنبال می‌کند، از واژه‌شناسی صمت و خاموشی در عرفان شیعی تا مراحل آرامش زبانی، ذهنی و قلبی در سنت ارتدکسی.

کتاب نجوای خاموش فقط به گردآوری شباهت‌ها اکتفا نمی‌کند. محمدرضا رجبی و الیاس عارف زاده به‌دنبال فهم معنای سکوت در متن یک زندگی معنوی هستند، سکوتی که گاهی با مراقبه، گاهی با دعا و گاهی با نوعی حضور پیوسته در برابر خدا معنا پیدا می‌کند. همین تمرکز باعث شده این اثر برای کسانی که به عرفان، الهیات تطبیقی و نسبت میان شریعت، طریقت و تجربه‌ی درونی علاقه دارند، منبعی قابل‌توجه باشد. سکوت در این کتاب به‌عنوان زبانی مشترک میان دو سنت دینی مطرح می‌شود، زبانی که از خلال آن می‌توان به فهمی دقیق‌تر از سلوک، آرامش و تجربه‌ی قدسی رسید.

خلاصه کتاب نجوای خاموش

کتاب نجوای خاموش مسیر بررسی سکوت را از مبانی کلی عرفان در اسلام و مسیحیت آغاز می‌کند و بعد به‌ سراغ دو سنت مشخص، یعنی عرفان عملی شیعه و عرفان عملی مسیحیت ارتدکس می‌رود. نویسندگان ابتدا ارکان سلوک در هر دو سنت را توضیح می‌دهند؛ در یک‌ سو خدامحوری، ولایت، شریعت، ریاضت مشروع و دعا قرار دارد و در سوی دیگر، دعا، شناخت تنزیهی، آرامش درونی و سنت هسیچاسم، سپس بحث به نقطه‌ی مرکزی کتاب می‌رسد: سکوت به‌عنوان حالتی معنوی که می‌تواند زبان، ذهن و قلب را در مسیر توجه به امر الهی سامان دهد. حاصل این بررسی، تصویری مقایسه‌ای از دو شیوه‌ی سلوک است که در آن سکوت نقش محوری دارد.

چرا باید کتاب نجوای خاموش را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب نجوای خاموش را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب سکوت را از سطح خاموشی ظاهری فراتر می‌برد و آن را در پیوند با دعا، خلوت و تجربه‌ی قدسی توضیح می‌دهد.
• خواننده با مطالعه‌ی این کتاب می‌تواند شباهت‌ها و تفاوت‌های عرفان عملی شیعه و مسیحیت ارتدکس را دقیق‌تر بشناسد.
• این اثر تصویری روشن از ارکان سلوک در هر دو سنت، از شریعت و ولایت تا هسیچاسم و دعای عیسی، در اختیار می‌گذارد.
• کتاب به فهم بهتر نسبت میان سکوت، آرامش درونی و حضور معنوی کمک می‌کند.
• کسانی که به مطالعات تطبیقی ادیان علاقه دارند، در این اثر با نمونه‌ای مشخص از مقایسه‌ی دو سنت عرفانی روبه‌رو می‌شوند.

خواندن کتاب نجوای خاموش را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب نجوای خاموش به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• دانشجویان و پژوهشگران دین‌پژوهی که می‌خواهند درمورد عرفان تطبیقی شناخت دقیق‌تری به دست آورند.
• علاقه‌مندان به عرفان شیعی که می‌خواهند جایگاه سکوت، دعا و شریعت را در سلوک معنوی بهتر بفهمند.
• خوانندگانی که به مسیحیت ارتدکس و آموزه‌های معنوی آن، به‌ویژه دعای عیسی و هسیچاسم، علاقه دارند.
• کسانی که می‌خواهند نسبت میان تجربه‌ی قدسی و آرامش درونی را در دو سنت دینی مقایسه کنند.
• مخاطبانی که به بحث‌های میان‌رشته‌ای در حوزه‌ی الهیات، عرفان و گفت‌وگوی ادیان توجه دارند.