کتاب این دالان به کدام خانه می رسد؟

کتاب این دالان به کدام خانه می‌رسد؟، جلد ششم از مجموعه‌ی روزی روزگاری ایران، نوشته‌ی مهدی میرکیایی است و انتشارات شکوفه امیرکبیر آن را منتشر کرده است. این روایت به روزهای جنگ ایران و روس می‌پردازد و ماجرای نوجوانی را دنبال می‌کند که پس از سقوط گنجه، هم درگیر سوگ خانواده است و هم در پی کشف خیانتی است که راه دشمن را به شهر باز کرده است. قصه، تاریخ را از زاویه‌ی تعقیب، راز و مقاومت نشان می‌دهد و در کنار نبردها، به وفاداری و انتخاب‌های دشوار هم می‌پردازد. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب این دالان به کدام خانه می رسد؟

کتاب این دالان به کدام خانه می‌رسد؟ نوشته‌ی مهدی میرکیایی، روایتی تاریخی برای گروه سنی نوجوان است که یکی از مقاطع پرتنش جنگ ایران و روس را به مرکز داستان می‌آورد. ماجرا از سقوط گنجه و پیامدهای آن آغاز می‌شود؛ جایی که حمزه، پسر جواد خان، نه‌فقط با ویرانی شهر و از دست دادن خانواده‌اش روبه‌رو است، بلکه با یک سؤال آزاردهنده هم دست‌وپنجه نرم می‌کند: چه کسی راه ورود دشمن را باز کرده است؟ همین پرسش، نیروی پیش‌برنده‌ی داستان می‌شود و فضای کتاب را از یک روایت صرفاً جنگی فراتر می‌برد.
کتاب این دالان به کدام خانه می‌رسد؟ در کنار صحنه‌های نبرد، بر حرکت، تعقیب و کشف تکیه دارد. داستان از اردوگاه‌های نظامی، دیوارهای شهر، قنات متروک و خانه‌های اعیانی عبور می‌کند و به‌تدریج شبکه‌ای از ترس، امید، انتقام و تردید را پیش چشم می‌گذارد. حضور شخصیت‌هایی مثل عباس میرزا، حسن خان یوزباشی و بروسکی باعث شده است که روایت فقط بر یک تجربه‌ی شخصی نایستد و تصویری گسترده‌تر از مناسبات جنگ، وفاداری و تغییر جبهه‌ها شکل بگیرد. یکی از نکته‌های مهم کتاب، پیوند میان حادثه‌های تاریخی و کشش داستانی است؛ به‌گونه‌ای که رخدادهای نظامی، خیانت، محاصره و بازپس‌گیری شهر در دل ماجرایی پرتعلیق قرار می‌گیرند.
کتاب این دالان به کدام خانه می‌رسد؟ همچنین به این موضوع پرداخته است که جنگ فقط در میدان نبرد تعیین نمی‌شود و گاهی یک راه مخفی، یک خبر، یک تصمیم یا یک خیانت می‌تواند سرنوشت شهری را عوض کند. تصویرگری مریم فاضلی هم با حال‌وهوای اثر هماهنگ است و به بازسازی فضای پراضطراب و پرحادثه‌ی داستان کمک می‌کند. حاصل کار، روایتی است که تاریخ را به شکل ماجرایی زنده و پرکشش پیش می‌برد، بی‌آن‌که از بار عاطفی فقدان و آشفتگی دور شود.

خلاصه کتاب این دالان به کدام خانه می رسد؟

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!
پس از حمله‌ی روس‌ها به گنجه، حمزه که پسر جواد خان است از شهر می‌گریزد و به سپاه عباس میرزا می‌پیوندد. او در نبردها شجاعت نشان می‌دهد، اما ذهنش مدام درگیر این است که دشمن چگونه وارد شهر شده و چه کسی به آن‌ها کمک کرده است. آشنایی او با بروسکی، سربازی از ارتش روس که بعداً در کنار ایرانی‌ها قرار می‌گیرد، سرنخی مهم به دست می‌دهد: راهی مخفی از یک قنات خشک به خانه‌ای در شهر می‌رسد. حمزه با دنبال‌کردن این مسیر، به حقیقتی تلخ نزدیک می‌شود و هم‌زمان در جریان تلاش برای بازپس‌گیری گنجه قرار می‌گیرد.

چرا باید کتاب این دالان به کدام خانه می رسد؟ را بخوانیم؟

دلایل خواندن این کتاب را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• داستان، یکی از رویدادهای مهم جنگ ایران و روس را از زاویه‌ی دید یک نوجوان روایت می‌کند.
• کتاب نشان می‌دهد که در کنار نبردهای آشکار، خبررسانی، خیانت و تصمیم‌های پنهان چه نقشی در سرنوشت شهرها دارند.
• خواننده با چهره‌هایی مثل عباس میرزا و جواد خان در دل یک ماجرای پرتعلیق آشنا می‌شود.
• رابطه‌ی حمزه و بروسکی، موضوع دشمنی، اسارت و تغییر موضع را به شکلی قابل‌تأمل پیش می‌برد.
• فضای قنات، محاصره، فرار و بازگشت به شهر، کشش داستان را پیوسته نگه می‌دارد.
• کتاب در کنار حادثه و تعقیب، سوگ، وفاداری و جست‌وجوی حقیقت را هم وارد روایت کرده است.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن این کتاب به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• نوجوانانی که به داستان‌های تاریخی پرحادثه علاقه دارند.
• خوانندگانی که دوست دارند ماجراهای جنگی را از زاویه‌ی زندگی شخصیت‌ها دنبال کنند.
• علاقه‌مندان به روایت‌هایی که در آن‌ها راز، تعقیب و کشف حقیقت نقش مهمی دارد.
• کسانی که می‌خواهند با بخشی از مقاومت ایرانیان در برابر حمله‌ی روس‌ها آشنا شوند.
• مخاطبانی که از داستان‌های شخصیت‌محور با قهرمان نوجوان لذت می‌برند.

بخشی از کتاب این دالان به کدام خانه می رسد؟

«بروسکی گفت: ما از دروازه وارد نشدیم. از یک قنات خشک که به درون شهر می‌رسید و با یک راه مخفی به یک خانه‌ی بزرگ و اعیانی وصل می‌شد استفاده کردیم. یک قنات که مظهرش در خان باغی نزدیک دیوار شهر بود. صاحب‌خانه دوست ارتش روسیه بود و ما از خانه‌ی او به کوچه‌های شهر ریختیم و بعد هم به طرف دروازه رفتیم.
خانه‌ی اعیانی؟ مگر چند خانه‌ی اعیانی و بزرگ در گنجه بود؟ حمزه نام تک‌تک آن‌ها را در ذهن مرور کرد. یعنی کدامشان بود؟ بهترین راه این بود که با بروسکی از همان قنات خشک و راه مخفی عبور کنند تا ببینند به خانه‌ی چه کسی می‌رسد.
بروسکی لحظه‌ای ایستاد. بعد نشست، دو دستش را روی زمین گذاشت و به جلوی پایش خیره شد؛ انگار به اولین چاه، که کوتاه‌ترین چاه قنات بود، رسیده باشد. بلند شد. طنابی را که روی شانه داشت پایین آورد. به طرف درختی که در چند قدمی چاه بود رفت و طناب را به تنه‌ی آن بست و با قدم‌های آهسته به طرف چاه برگشت و با کمک طناب به درون آن خزید. حمزه هم به دنبال او وارد چاه شد.
بروسکی گفت: مشعل را روشن کن.
حمزه مشعلی را که به کمر داشت با سنگ آتش‌زنه روشن کرد.»