کتاب بازگشت

کتاب بازگشت (Recursion)، نوشته بلیک کراوچ و ترجمه سپیده فخارزاده، رمانی علمی‌‌ـ‌تخیلی و معمایی درباره‌ی خاطراتی است که با زندگی کنونی آدم‌ها سازگار نیست و انتشارات جمهوری در سال ۱۴۰۰ آن را منتشر کرده است. بری ساتن، کارآگاه پلیس، با زنی روبه‌رو می‌شود که خانواده‌ای را به یاد می‌آورد که ظاهراً هرگز وجود نداشته است. در سوی دیگر داستان، هلنا اسمیت برای حفظ خاطرات مادر مبتلا به آلزایمرش، به پژوهش درباره‌ی حافظه روی آورده است. این دو مسیر در مسئله‌ی مشترکی به هم می‌رسند: رابطه‌ی حافظه با هویت و درک انسان از واقعیت. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب بازگشت اثر بلیک کراوچ

کتاب بازگشت، نوشته‌ی بلیک کراوچ، معمای حافظه را در فضایی سرشار از اضطراب، اندوه و کنجکاوی دنبال می‌کند. داستان میان دو شخصیت اصلی جابه‌جا می‌شود: بری ساتن، کارآگاهی که مرگ دخترش زندگی او را دگرگون کرده است، و هلنا اسمیت، پژوهشگری که بیماری مادرش انگیزه‌ای شخصی برای ادامه‌ی تحقیقاتش فراهم کرده است. داستان در دو مقطع زمانی متفاوت می‌گذرد و از خلال زندگی این دو شخصیت، موضوع حافظه را به روابط، تنهایی و تصمیم‌های آن‌ها پیوند می‌زند.

در رمان بازگشت، مبتلایان به سندرم حافظه‌ی کاذب جزئیات زندگی دیگری را به یاد می‌آورند که با واقعیت پیرامونشان سازگار نیست. بلیک کراوچ در کنار این ماجرا، تفاوت میان خاطرات دو نفر از یک تجربه‌ی مشترک را نیز بررسی می‌کند. کتاب در نهایت به پرسشی درباره‌ی اعتماد به گذشته و اهمیت خاطرات می‌رسد.

خلاصه داستان بازگشت

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!

بری ساتن برای کمک به زنی به نام آن ووس پیترز، به ساختمانی بلند می‌رود. زن از همسر و پسری صحبت می‌کند که حضورشان در خاطرات او کاملاً واقعی است، اما در زندگی کنونی‌اش اثری از آن‌ها دیده نمی‌شود. بری که هنوز درگیر سوگ دخترش است، به بررسی ماجرا ادامه می‌دهد و به گزارش‌های پلیس و سرنخ‌هایی می‌رسد که ابهام را بیشتر می‌کنند. هم‌زمان، هلنا اسمیت روی ساخت دستگاهی برای ثبت و بازیابی خاطرات کار می‌کند. پیشنهاد حمایت مالی گسترده، او را به پایگاهی محرمانه در دل اقیانوس می‌رساند. کتاب این دو مسیر را با پرسشی مشترک به هم پیوند می‌دهد: وقتی خاطرات دچار اختلال می‌شوند، انسان زندگی و دل‌بستگی‌هایش را بر چه اساسی معنا می‌کند؟

چرا باید کتاب بازگشت را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب بازگشت را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتابْ معمایی را دنبال می‌کند که در آن خاطرات شخصیت‌ها با شواهد بیرونی سازگار نیست و این تضادْ داستان را پرکشش می‌کند.
• کتاب به موضوعاتی مانند سوگ، فقدان و دل‌بستگی به گذشته می‌پردازد و معنای حافظه را در زندگی شخصیت‌ها بررسی می‌کند.
• گفت‌وگوهای شخصیت‌ها درباره‌ی ادراک و حافظه جنبه‌ی علمی و تأمل‌برانگیز داستان را پررنگ می‌کند.

خواندن کتاب بازگشت را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب بازگشت به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به رمان‌های علمی‌‌ـ‌تخیلی با محوریت حافظه، ادراک و هویت.
• دوستداران داستان‌های معمایی که از دنبال‌کردن سرنخ‌ها و کشف تناقض‌ها لذت می‌برند.
• علاقه‌مندان به داستان‌های شخصیت‌محور درباره‌ی فقدان، حسرت و دل‌بستگی به گذشته.
• مخاطبانی که به علوم اعصاب و رابطه‌ی دانش و قدرت علاقه دارند.

درباره بلیک کراوچ

بلیک کراوچ، متولد ۱۵ اکتبر ۱۹۷۸، نویسنده‌ی آمریکایی است که بیشتر با رمان‌هایی مانند ماده‌ی تاریک، بازگشت، ارتقا و سه‌گانه‌ی وی‌وارد پاینز شناخته می‌شود. سه‌گانه‌ی وی‌وارد پاینز در سال ۲۰۱۵ به مجموعه‌ای تلویزیونی تبدیل شد و ماده‌ی تاریک نیز در سال ۲۰۲۴ به یک مجموعه‌ی تلویزیونی اقتباس شد.

کراوچ در نزدیکی شهر استیتسویل در ایالت کارولینای شمالی به دنیا آمد. او در سال ۲۰۰۰ با مدرک زبان انگلیسی و نویسندگی خلاق از دانشگاه کارولینای شمالی در چپل هیل فارغ‌التحصیل شد. کراوچ از دوران مدرسه نوشتن داستان‌های کوتاه و طرح‌های اولیه‌ی رمان‌هایش را آغاز کرده بود.

او نخستین رمان‌هایش، مکان‌های متروک و درهای قفل‌شده، را به‌ترتیب در سال‌های ۲۰۰۴ و ۲۰۰۵ منتشر کرد. در سال ۲۰۱۱ نیز رمان فرار را به‌صورت دیجیتال و مستقل منتشر کرد. کراوچ در سال ۲۰۱۶ رمان علمی‌‌ـ‌تخیلی ماده‌ی تاریک و در سال ۲۰۱۹ رمان بازگشت را منتشر کرد.

این کتاب یا نویسنده چه جوایز و افتخاراتی کسب کرده است؟

رمان بازگشت در سال ۲۰۱۹ برنده‌ی جایزه‌ی انتخاب خوانندگان گودریدز در بخش بهترین رمان علمی‌‌ـ‌تخیلی شد.

چه نسخه‌های دیگری از این کتاب در ایران منتشر شده است؟

نشر باژ با ترجمه‌ی سعید سیمرغ و نشر آموت با ترجمه‌ی سیدرضا حسینی نیز این کتاب را منتشر کرده‌اند.

بخشی از کتاب بازگشت

«آسانسور که به نظر نمی‌رسید متعلق به یک ساختمان قدیمی باشد، با چنان سرعتی بالا می‌رود که چیزی نگذشته گوش‌های بری شروع به سوت کشیدن می‌کند. درها که بالاخره باز می‌شوند، از آسانسور خارج می‌شود و از جلوی تابلوی یک شرکت حقوقی می‌گذرد. در این طبقه با این‌که چندتایی چراغ روشن است، اما بیشتر جاها تقریباً در تاریکی فرو رفته است. روی موکت کفپوش شروع به دویدن می‌کند و از کنار دفترهای خالی، یک اتاق کنفرانس، اتاق استراحت و کتابخانه می‌گذرد. بالاخره در انتهای راهرو به قسمت پذیرش می‌رسد که اتفاقاً بزرگ‌ترین دفتر کار آنجا هم محسوب می‌شد. راهرو در انتها به یک سالن انتظار می‌رسد که در مجاورت بزرگترین دفتر قرار دارد»