کتاب خدا، آنگونه که می فهمم

کتاب خدا، آنگونه که می‌فهمم نوشته‌ی مهاتما گاندی با ترجمه‌ی رامین زاهدی مجموعه‌ای از گفتارها و نوشته‌های گاندی درباره‌ی خدا، ایمان، حقیقت و نیایش است که انتشارات در قلم آن را منتشر کرده است. در این کتاب، گاندی تلاش کرده است تجربه‌ی شخصی خود از خدا، معنای ایمان، نسبت عقل و باور، و نقش نیایش در زندگی روزمره را توضیح دهد. متن کتاب از دل سخنرانی‌ها، مقالات و یادداشت‌های او انتخاب شده و در قالب فصل‌های کوتاه و موضوعی تنظیم شده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب خدا، آنگونه که می فهمم

کتاب خدا، آنگونه که می‌فهمم گزیده‌ای از نوشته‌ها و سخنان مهاتما گاندی است که در آن نگاه او به خدا، حقیقت و زندگی معنوی کنار هم قرار گرفته است. گاندی در این متن‌ها از تجربه‌ی زیسته‌ی خود سخن گفته است؛ از سفرها و دیدارهایش با روستاییان فقیر گرفته تا تأمل‌هایش بر متون مقدس هندو و مواجهه‌اش با اسلام و مسیحیت. در همان صفحات آغازین کتاب خدا، آنگونه که می‌فهمم، او خدا را «قدرتی لایتناهی» می‌نامد که در پس نظم جهان حضور دارد و آن را با قانون تغییرناپذیر هستی یکی می‌داند. در ادامه‌ی کتاب خدا، آنگونه که می‌فهمم، متن در فصل‌های متعدد و کوتاه پیش می‌رود؛ فصل‌هایی مانند «معنا و مفهوم خدا»، «چیستی خدا»، «حقیقت، خداست»، «رعایت قانون حقیقت»، «عدم خشونت»، «ایمان و استدلال»، «درک خدا»، «نیایش»، «ندای درون»، «قوانین خدا»، «خدا و شیطان»، «فجایع و قصد الهی» و «مذاهب، راه‌هایی به سوی خدا». در هر فصل، گاندی از زاویه‌ای تازه به رابطه‌ی انسان و خدا نگاه کرده است؛ گاهی با مثال‌های ساده‌ی روزمره مثل روستاییان میسور و گاهی با ارجاع به مفاهیم هندو مانند ساتیا، اهیمسا، مایا و لیلا. کتاب خدا، آنگونه که می‌فهمم در عین طرح مفاهیم انتزاعی، پیوند آن‌ها را با زندگی عملی نشان داده است؛ از مبارزه با شر و خشونت تا شیوه‌ی مواجهه با رنج‌ها و فجایع طبیعی، از تمرین فروتنی و فقر اختیاری تا نقش نیایش در آرام‌کردن دل و سامان‌دادن به امور روزمره. گاندی در این متن‌ها بیش از هرچیز بر تجربه‌ی درونی، صدای وجدان و «ندای آرام و مخفی درون» تأکید کرده است.

خلاصه کتاب خدا، آنگونه که می فهمم

کتاب خدا، آنگونه که می‌فهمم تصویری فشرده از الهیات شخصی مهاتما گاندی ارائه کرده است. او خدا را نه یک شخص دوردست، بلکه قانون زنده‌ی حاکم بر هستی، حقیقت، عشق و نور می‌داند. در فصل‌های آغازین، گاندی توضیح می‌دهد چگونه از مشاهده‌ی نظم جهان و ناپایداری همه‌چیز به باور به قدرتی تغییرناپذیر رسیده است. سپس در فصل‌هایی مانند «حقیقت، خداست» و «رعایت قانون حقیقت» نشان می‌دهد که جستجوی حقیقت، همان جستجوی خداست و بدون صداقت در پندار، گفتار و کردار، هیچ سلوکی ممکن نیست. در بخش‌های بعدی، کتاب به عدم خشونت، ایمان، نیایش و ندای درون می‌پردازد و گاندی توضیح داده است که چگونه اهیمسا، ایمان و نیایش در زندگی او به هم گره خورده‌اند. او فجایع طبیعی را فرصتی برای تزکیه‌ی درون می‌بیند و مذاهب مختلف را راه‌هایی گوناگون به سوی یک حقیقت واحد می‌داند. پیام مرکزی کتاب، پیوند عمیق میان اخلاق، حقیقت‌جویی و تجربه‌ی خدا در زندگی روزمره است.

چرا باید کتاب خدا، آنگونه که می فهمم را بخوانیم؟

کتاب خدا، آنگونه که می‌فهمم امکان آشنایی نزدیک با فهم شخصی گاندی از خدا، حقیقت و عدم خشونت را فراهم کرده است. متن کتاب نشان می‌دهد باورهای دینی او چگونه به انتخاب‌های اخلاقی و سیاسی‌اش پیوند خورده است و خواننده را با مفاهیمی مانند ساتیا، اهیمسا، نیایش و ندای درون در قالبی روشن و فشرده روبه‌رو می‌کند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب خدا، آنگونه که می‌فهمم به کسانی پیشنهاد می‌شود که دغدغه‌ی رابطه‌ی ایمان و اخلاق، معنای نیایش، عدم خشونت و فهم تجربه‌ی دینی در زندگی روزمره را دارند یا می‌خواهند ریشه‌های فکری و معنوی گاندی را از زبان خودش دنبال کنند. ۶- بخشی از کتاب (part_Of_Book) «قدرتی لایتناهی در هستی وجود دارد که مافوق قدرت‌های موجود و مسلط برهمه است. من این نیرو را احساس می‌کنم گرچه آن را نمی‌بینم. همین نیروی نامرئی است که احساس را برانگیخته ولی از پنجه‌ی برهان می‌گریزد، چرا که هیچ شباهتی به محسوساتی که من قادر به درک آن هستم ندارد. این نیرو فراتر از همه‌ی حواس آدمی است. با این وجود، خدا با علم و منطق نیز اثبات می‌شود. بشر حتی در امور عادی و روزمره‌ی خود نیز گاهی نمی‌داند چه کسی، چرا و چگونه بر آن‌ها حکم می‌راند. سال گذشته در سفر به ایالت میسور با روستاییان فقیر بسیاری ملاقات کردم و پس از اندک کاوشی دریافتم که آن‌ها حتی حاکمان میسور را نمی‌شناسند؛ فقط ابراز می‌داشتند کسی بر آن‌ها حاکم است. آگاهی ناقص و اندک این مردمان فقیر از حاکم خود، قطعاً در مقابل خدا بی‌نهایت کوچک‌تر از نسبت آن‌ها در مقابل حاکمشان است. من هم مانند روستاییان فقیر میسور که نظم حاکم بر ایالت خود را حس می‌کردند، نظم حاکم بر هستی را درک می‌کنم و حس می‌کنم که قانونی تغییرناپذیر و ثابت بر همه‌چیز و بر همه‌ی موجودات حکم می‌کند. این قانون، قانونی کور و بی‌روح نیست، چرا که این‌گونه نمی‌تواند بر رفتار موجودات زنده حکمرانی کند. اکنون با توسل به تحقیقات فوق‌العاده ارزشمند سر جی. سی. بوز می‌توان ثابت کرد که حتی ماده نیز حیات است. پس قانونی که بر هستی حکم می‌راند خداست. قانون و قانون‌گذار یکی است. من نمی‌توانم وجود این قانون یا قانون‌گذار را نفی کنم، چرا که آگاهی‌ام از هردو بسیار اندک است.»