کتاب خنده های سربی؛ خاطرات، اشعار و ابتکارات طنز دفاع مقدس (جلد دوم)

«خنده‌های سربی؛ خاطرات، اشعاروابتکارات طنز دفاع مقدس » جلدم دوم مجموعه خنده‌های سربی است که علیرضا ظفر و سعیده‌سادات حسینی گردآوری کرده‌اند. این کتاب گلچینی است از خاطرات، اشعار و ابتکارات طنز دفاع مقدس است که از آثارمنابع متعدد مثل کتب فرهنگ جبهه (جلدهای شوخ طبعی‌ها، شعارها و رجزها و ابتکارات)، آثار داوود امیریان مانند کتاب رفاقت به سبک تانک و جستارهای اینترنتی انتخاب و جمع آوری شده است. در بخش انتهایی به منظور ارتباطی هدف‌دار، چند شعر از شاعر ارزشمند دفاع مقدس، مرحوم ابوالفضل سپهر و بخشی از سیرهٔ زندگی شهید بزرگوار سید مجتبی علمدار آورده شده است. این کتاب در ادامه جلد اول که پژوهشی بود در بارهٔ بررسی و تحلیل ادبی طنز و شوخ طبعی در آثار مکتوب حوزه دفاع مقدس و تکمیل‌کننده آن است. بریده ای از کتاب: با آن سیبیل چخماقی، خط ریش پت و پهن که تا گونه‌اش پایین آمده بود و چشم‌های میشی، زیر ابروان سیاه کمانی و لهجه غلیظ تهرانی‌اش می‌شد به راحتی او را از بقیه بچه‌ها تشخیص داد. تسبیح دانه درشت کهربایی رنگی داشت که دانه هایش را چرق چرق صدا می‌داد. اوایل که سر از گردان مان درآورد همه ازش واهمه داشتند. هنوز چند سال از انقلاب نگذشته بود و ما داش مشدیهای قداره کش را به یاد داشتیم که چطور چند محله را به هم می‌زدند و نفس کش می‌طلبیدند و نفس داری پیدا نمی‌شد. اسمش «ولی» بود. عشق داشت که ما داش ولی صدایش بزنیم. خدایی‌اش لحظه‌ای از پا نمی‌شست. وقت و بی وقت چادر را جارو می‌زد، دور از چشم دیگران ظرف‌ها را می‌شست و صدای دیگران را در می‌آورد که نوبت ماست و شما چرا؟ یک تیربار خوش دست هم داشت که اسمش را گذاشته بود: بلبل داش ولی! اما تنها نقطه ضعفش که دادِ فرماندهان را در می‌آورد فقط و فقط پا مرغی نرفتنش بود. مانده بودیم که چرا از زیر این یکی کار در می‌رود.