کتاب بی زاد؛ دوره منیب (کتاب اول)

تلاقی شگرفِ حماسه و عرفان در عرصه‌ی دفاع مقدس، زمینه سازِ ایجادِ صحنه‌های بدیع و خلقِ موضوعات بکر و تصاویرِ جذاب است. نویسنده‌ی مجموعه کتاب‌های «منیب» و «منیل» برای معرفی شگفتی‌های عرفانی عرصه‌ی دفاع مقدس، تجربیات موجود در متون عرفانی را از حیث زبان، مورد آزمایش، قرار‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ داده و نوشته‌هایی فراهم آورده‌است، که به مباحثِ ثقیلِ ماورای طبیعی و خرق عادت می‌پردازد. پوشیده سخن گفتن و پنهان کردن موضوع در لفافه‌ها و تمثیل و استعاره و کنایه، از ویژگی‌های نثر اوست. نویسنده‌ی آثار پیشِ رو، توانسته، مباحثِ پیرامون ولایت، قضا، فنا، عشق و سایر موضوعات، از این‌دست را با توسل به همین زبان به زیبایی بیان کند و از طرفی ماجراهای واقعی را که افسانه می‌نماید، در فضایی مه‌آلود و نیمه روشن به تصویر بکشد و به حقیقت مانندی آن‌ها کمک کرده و باورْپذیر کند. حرکت زبانی علی خوشدست، آغاز راهی است که سال‌های سال، ادبیات مقاومت، انتظار ظهورش را کشیده و آسیب شناسی و نقد و بازخوانی این روش نگارش که در این حوزه، بدیع است، می‌تواند افق‌‌‌های آن‌را روشن کرده و ادبیاتِ نمادین را در حوزه‌ی دفاع مقدس به بالندگی برساند. خوشدست معتقد است که انسان های حاضر در دفاع مقدس، پس از پذیرش قطع نامه و انسدادِ باب خیرات و برداشته شدن نردبان آسمان، یعنی شهادت، منیب می‌شوند و در روایت‌های روشن و شفاف به شرح ماجراهای افرادی می‌پردازد که جام وصال را، سر‌کشیده و منیل شده‌اند. و سپس جلوه‌های دیگری از اسامی ذات اقدس الله تبارک و تعالی مانند: صانع و بدیع و... رخ می‌نمایاند و این رشته تا ولایت و ولی، دامن می‌کشد. دو مرحله از این مسیر تکاملی نمادین یعنی مجموعه های «منیب» و «منیل» به رشته‌ی تحریر در‌آمده‌است. جلد اول این آثار از مجموعه منیب با نام «بی‌زاد» داستان دلکش و ظریفی دارد که شرح حال حواریون حضرت روح‌‌‌‌‌‌‌الله است.