کتاب تو من را ماه کردی

کتاب تو من را ماه کردی نوشته‌ی منیره هاشمی مجموعه‌ای از چند داستان کوتاه و قافیه‌دار برای کودکان است که نشر توتک آن را منتشر کرده است. در هر داستان یکی از مخلوقات جهان، از دانه و قطره‌ی باران تا بزغاله‌ی کوچولو و پنگوئن، با خدا گفت‌وگو می‌کند و از هدیه‌هایی که گرفته است حرف می‌زند. متن کتاب با جملات کوتاه، تکرارهای آهنگین و تصویرهای ساده پیش می‌رود و همراه تصویرگری رنگی و شاد، فضای گرم و صمیمی برای خواندن دسته‌جمعی می‌سازد. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب تو من را ماه کردی

کتاب تو من را ماه کردی با متن منیره هاشمی و تصویرگری سولماز جهانگیر چند داستان قافیه‌دار و کوتاه را کنار هم آورده است که در آن‌ها موجودات مختلف، از دل طبیعت و جهان زنده، زبان پیدا کرده‌اند. هر موجود در این کتاب از زاویه‌ی دید خودش با خدا حرف می‌زند، از خواسته‌هایش می‌گوید و در پایان متوجه می‌شود چه هدیه‌ای گرفته است. در کتاب تو من را ماه کردی دانه‌ای کوچک در تاریکی خاک کمک می‌خواهد تا دنیا را ببیند، کرم ابریشم در قنداق بسته آرزو می‌کند بیرون بیاید، قطره‌های دریا رؤیای سفر به آسمان دارند، بزغاله‌ی تازه‌متولدشده برای خوردن شیر یاری می‌خواهد، بلبل از دیدن دشت و آسمان آواز می‌خواند، ماه دوست دارد بتابد و راه را روشن کند، حلزون از داشتن خانه‌ای امن خوشحال است، پنگوئن در سرما و برف شکرگزار است و درخت خشک بعد از خواب زمستانی بیدار می‌شود. کتاب تو من را ماه کردی در قالب چند بخش کوتاه و مستقل پیش می‌رود و هر بخش روی یک موجود و یک موقعیت تمرکز کرده است. تکرار جمله‌ها، ساختار ساده و پایان‌های شکرگزارانه، فضای کتاب را شبیه گفت‌وگوی آرام و صمیمی با خدا کرده است که در آن، هم زیبایی‌های طبیعت دیده می‌شود هم مفهوم شکرگزاری و توجه به نعمت‌ها پررنگ شده است.

خلاصه کتاب تو من را ماه کردی

در کتاب تو من را ماه کردی هر داستان با یک موقعیت ساده شروع می‌شود؛ دانه‌ای زیر خاک گیر افتاده، کرم ابریشم در قنداق بسته است، قطره‌ها در دل دریا بالا و پایین می‌روند، بزغاله‌ی کوچولو گرسنه است، بلبل در دشت پر از گل می‌چرخد، ماه پشت ابرها پنهان شده، حلزون خسته است، پنگوئن در سرما راه می‌رود و درختی خشک خوابیده است. هر کدام از این موجودات با زبان خودشان از خدا کمک می‌خواهند یا از او سؤال می‌پرسند. در ادامه، تغییر کوچکی رخ می‌دهد؛ دانه سبز می‌شود، کرم ابریشم پروانه می‌شود، قطره‌ها ابر و باران می‌شوند، بزغاله شیر می‌خورد، ماه می‌تابد و درخت بیدار می‌شود. در پایان هر داستان، شخصیت‌ها با زبانی کودکانه از خدا تشکر می‌کنند و نعمت‌ها را هدیه می‌دانند.

چرا باید کتاب تو من را ماه کردی را بخوانیم؟

کتاب تو من را ماه کردی با داستان‌های کوتاه و آهنگین، مفهوم شکرگزاری و دیدن نعمت‌ها را از دل طبیعت و حیوانات نشان داده است. این اثر به کمک تصویرهای رنگی و متن ساده، فرصت گفت‌وگو درباره‌ی خدا، آفرینش و مهربانی را فراهم می‌کند و به کودک کمک می‌کند رابطه‌ای صمیمی و کنجکاوانه با جهان اطرافش بسازد.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

کتاب تو من را ماه کردی به کودکانی پیشنهاد می‌شود که به داستان‌های کوتاه درباره‌ی حیوانات، طبیعت و خدا علاقه دارند. همچنین به والدین و مربیانی پیشنهاد می‌شود که به‌دنبال متنی ساده برای گفت‌وگو درباره‌ی شکرگزاری، نعمت‌ها و توجه به زیبایی‌های جهان هستند. «باد آمد. خاک را جابه‌جا کرد. خاک روی دانه ریخت. دانه زیر خاک رفت. آن زیر تاریک بود. سرد بود. صدا زد: کمکم کن. دوست دارم دنیا را ببینم. خورشید تابید؛ گرمش کرد. باران بارید؛ آبش داد. زیر خاک دانه ریشه کرد و سرش را از خاک بیرون آورد. کم‌کم سبز شد. یک گل آفتابگردان قشنگ شد. گل آفتابگردان این طرف و آن‌طرف چرخید. گفت: خدایا! هم خودت را دوست دارم هم دنیای زیبایت را. ... شب بود. آسمان تاریک و ابری بود. ماه گفت: دوست دارم بتابم. دوست دارم زمین را روشن کنم. دوست دارم راه را به همه نشان بدهم. باد آمد. ابرها را کنار زد. ماه گرد و روشن از پشت ابرها بیرون آمد. گفت: خدایا! اگر تو نبودی من فقط سنگی تاریک و سیاه بودم. تو به من نور دادی. تو من را ماه کردی.»