کتاب مجموعه ناداستان شدن

کتاب مجموعه ناداستان شدن (پیرامون پیری) نوشته مهناز طباطبایی، احسان سلیمان پور و فاطمه درغال است؛ مجموعه‌ای از متن‌هایی که پیری را فقط به‌عنوان یک مرحله‌ی سنی نمی‌بیند، بلکه آن را از زاویه‌ی تن، حافظه، ترس، بیماری، خاطره و نسبت انسان با زمان دنبال می‌کند. در این میان، هر نوشته از مسیری جدا به یک دغدغه‌ی مشترک می‌رسد: پیرشدن دقیقاً از کجا آغاز می‌شود و چه چیزهایی را در نگاه آدم عوض می‌کند. این کتاب را انتشارات نوزاد منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب مجموعه ناداستان شدن

کتاب مجموعه ناداستان شدن (پیرامون پیری) نوشته مهناز طباطبایی، احسان سلیمان پور و فاطمه درغال، گرد چند متن مستقل شکل گرفته است که همگی به مفهوم پیری نزدیک می‌شوند، اما هرکدام از دریچه‌ای متفاوت. مقدمه‌ی ناشر، ناداستان را به‌عنوان نوشتاری مبتنی‌بر واقعیت معرفی می‌کند و بعد متن‌ها وارد تجربه‌های شخصی، تأمل‌های ذهنی و مشاهده‌های روزمره می‌شوند. نتیجه، مجموعه‌ای است که پیری را نه فقط در چروک و ناتوانی، بلکه در سوگ، فرسودگی، حافظه، ترس از پایان، تنهایی و حتی در نگاه به شهر و طبیعت جست‌وجو می‌کند.
این کتاب در بخش‌های گوناگونش لحن یکدستی ندارد و همین تفاوت، به آن تنوع داده است. در نوشته‌های مهناز طباطبایی، پیری با بدن، مرگ مادر، خاطره‌ی ننه‌جان و تصویر درخت‌های کهنسال گره می‌خورد. احسان سلیمان پور در دو متن، یک‌بار از مسیر یاد و صدا به پیری شهر، خاطره و فقدان می‌رسد و بار دیگر به‌شکل مستقیم‌تر درباره‌ی ترس از پیری، مرگ، تنهایی، فراموشی و جایگاه سالمندی فکر می‌کند. فاطمه درغال هم در روایتی کوتاه‌تر، پیری را در موقعیتی عینی و خانوادگی نشان می‌دهد؛ جایی که بیماری پدر، مراقبت و جابه‌جایی نقش‌ها پررنگ می‌شود.
این کتاب بیش از آنکه بخواهد تعریف ثابتی از پیری بدهد، مجموعه‌ای از حس‌ها و موقعیت‌ها را کنار هم می‌گذارد. یک‌جا پیری زودرس و هجوم بیماری مطرح است، جایی دیگر فراموشی و درازای عمر، و در بخشی دیگر ترس از آینده و بی‌پاسخ‌ماندن سؤال‌ها. فضای اثر اغلب اندوهگین و تأملی است، اما فقط بر تلخی نمی‌ایستد؛ چون در لابه‌لای متن‌ها، رد خاطره، شوخی‌های تلخ، تصویرهای بومی و دلبستگی به آدم‌ها و مکان‌ها هم دیده می‌شود. همین ترکیب باعث شده پیری در این مجموعه، هم تجربه‌ای شخصی باشد و هم موضوعی جمعی که به خانواده، شهر، زبان و حافظه وصل می‌شود.

خلاصه کتاب مجموعه ناداستان شدن

کتاب مجموعه ناداستان شدن (پیرامون پیری) چند روایت و تأمل را کنار هم می‌آورد تا نشان دهد پیری فقط رسیدن به سال‌های بالا نیست. در این متن‌ها، پیری گاهی از درد زانو و ترس از بیماری شروع می‌شود، گاهی در مرگ مادر و فراموشی ننه‌جان خودش را نشان می‌دهد، گاهی در خشک‌شدن رود و خاموشی صداهای قدیمی شهر دیده می‌شود و گاهی در مراقبت از پدری که توان گذشته را ندارد. بخش دیگری از اثر هم به ترس‌های ذهنیِ پیری می‌پردازد؛ ترس از تنهایی، ازکارافتادگی، فراموش‌شدن و نزدیک‌شدن به پایان. حرف اصلی این کتاب، نگاه‌کردن به پیری از چند سمت است: از درون بدن، از دل خاطره و از مسیر رابطه‌ی آدم با زمان.

چرا باید کتاب مجموعه ناداستان شدن را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب مجموعه ناداستان شدن را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب پیری را فقط به‌صورت یک مفهوم کلی مطرح نمی‌کند و آن را در بدن، سوگ، بیماری، خاطره و فراموشی نشان می‌دهد.
• متن‌های مجموعه چند زاویه‌ی متفاوت را کنار هم می‌گذارند و تصویری یک‌دست و تکراری از سالمندی نمی‌سازند.
• بخش‌هایی از اثر، نسبت پیری با خانواده را روشن می‌کند؛ به‌ویژه در موقعیت‌هایی که نقش مراقبت میان نسل‌ها جابه‌جا می‌شود.
• کتاب به سؤال‌هایی می‌پردازد که معمولاً پنهان می‌مانند؛ مثل ترس از ناتوانی، مرگ، تنهایی و فراموش‌شدن.
• حضور مکان، شهر، روستا و درخت در بعضی نوشته‌ها باعث شده پیری فقط تجربه‌ی فردی نباشد و به حافظه‌ی جمعی هم وصل شود.
• این مجموعه برای کسانی مناسب است که به متن‌های کوتاه تأملی و مبتنی‌بر تجربه‌ی زیسته علاقه دارند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب مجموعه ناداستان شدن به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• خوانندگانی که به متن‌های کوتاه درباره‌ی پیری، حافظه، سوگ و گذر زمان علاقه دارند.
• کسانی که می‌خواهند تجربه‌ی سالمندی را از زاویه‌ی خانواده، بیماری و مراقبت بهتر بشناسند.
• علاقه‌مندان به نوشته‌هایی که بر پایه‌ی تجربه‌های شخصی و مشاهده‌های روزمره شکل گرفته‌اند.
• مخاطبانی که دوست دارند درباره‌ی ترس از مرگ، تنهایی و فرسودگی در قالب متن‌های ادبی فکر کنند.
• کسانی که به پیوند میان آدم‌ها، شهر، طبیعت و خاطره در نوشته‌های کوتاه توجه دارند.