کتاب مجموعه ناداستان شدن

کتاب مجموعه ناداستان شدن (پیرامون پیری و سالمندی) نوشته مهناز طباطبایی، احسان سلیمان پور و فاطمه درغال، مجموعه‌ای از متن‌هایی است که پیری را فقط به‌ عنوان یک مرحله‌ی سنی نمی‌بیند، بلکه آن را از زاویه‌ی تن، حافظه، ترس، بیماری، خاطره و نسبت انسان با زمان دنبال می‌کند. در این میان، هر نوشته از مسیری جدا به یک دغدغه‌ی مشترک می‌رسد: پیرشدن دقیقاً از کجا آغاز می‌شود و چه چیزهایی را در نگاه آدم عوض می‌کند. این مجموعه را انتشارات نوزاد منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب مجموعه ناداستان شدن

کتاب مجموعه ناداستان شدن نوشته‌ی مهناز طباطبایی، احسان سلیمان پور و فاطمه درغال، گرد چند متن مستقل شکل گرفته است که همگی به مفهوم پیری نزدیک می‌شوند اما هر کدام از دریچه‌ای متفاوت. این مجموعه پیری را نه‌فقط در چروک و ناتوانی، بلکه در سوگ، فرسودگی، حافظه، ترس از پایان، تنهایی و حتی در نگاه به شهر و طبیعت جست‌وجو می‌کند.

این کتاب در بخش‌های گوناگونش لحن یکدستی ندارد و همین تفاوت، به آن تنوع داده است. در نوشته‌های مهناز طباطبایی، پیری با بدن، مرگ مادر، خاطره‌ی ننه‌جان و تصویر درخت‌های کهنسال گره می‌خورد. احسان سلیمان پور در دو متن، یک‌بار از مسیر یاد و صدا به پیری شهر، خاطره و فقدان می‌رسد و بار دیگر به‌ شکل مستقیم‌تر درباره‌ی ترس از پیری، مرگ، تنهایی، فراموشی و جایگاه سالمندی فکر می‌کند. فاطمه درغال هم در روایتی کوتاه‌تر، پیری را در موقعیتی عینی و خانوادگی نشان می‌دهد؛ جایی که بیماری پدر، مراقبت و جابه‌جایی نقش‌ها پررنگ می‌شود.

کتاب مجموعه ناداستان شدن بیش از آنکه بخواهد تعریف ثابتی از پیری بدهد، مجموعه‌ای از حس‌ها و موقعیت‌ها را در کنار هم می‌گذارد. یک‌جا پیری زودرس و هجوم بیماری مطرح است، جایی دیگر فراموشی و درازای عمر و در بخشی دیگر ترس از آینده و بی‌پاسخ‌ماندن سؤال‌ها. فضای اثر اغلب اندوهگین و تأملی است اما فقط بر تلخی نمی‌ایستد؛ چون در لابه‌لای متن‌ها، رد خاطره، شوخی‌های تلخ، تصویرهای بومی و دلبستگی به آدم‌ها و مکان‌ها هم دیده می‌شود. همین ترکیب باعث شده پیری در این مجموعه، هم تجربه‌ای شخصی باشد و هم موضوعی جمعی که به خانواده، شهر، زبان و حافظه وصل می‌شود.

خلاصه کتاب مجموعه ناداستان شدن

کتاب مجموعه ناداستان شدن چند روایت و تأمل را در کنار هم می‌آورد تا نشان دهد پیری فقط رسیدن به سال‌های بالا نیست. در این متن‌ها، پیری گاهی از درد زانو و ترس از بیماری شروع می‌شود، گاهی در مرگ مادر و فراموشی ننه‌جان خودش را نشان می‌دهد، گاهی در خشک‌شدن رود و خاموشی صداهای قدیمی شهر دیده می‌شود و گاهی در مراقبت از پدری که توان گذشته را ندارد.

بخش دیگری از اثر هم به ترس‌های ذهنیِ پیری می‌پردازد؛ ترس از تنهایی، ازکارافتادگی، فراموش‌شدن و نزدیک‌شدن به پایان. حرف اصلی این کتاب، نگاه‌کردن به پیری از چند سمت است: از درون بدن، از دل خاطره و از مسیر رابطه‌ی آدم با زمان.

چرا باید کتاب مجموعه ناداستان شدن را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب مجموعه ناداستان شدن را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب پیری را فقط به‌ صورت یک مفهوم کلی مطرح نمی‌کند و آن را در بدن، سوگ، بیماری، خاطره و فراموشی نشان می‌دهد.
• متن‌ها چند زاویه‌ی متفاوت را در کنار هم می‌گذارند و تصویری یکدست و تکراری از سالمندی نمی‌سازند.
• بخش‌هایی از اثر، نسبت پیری با خانواده را روشن می‌کند؛ به‌ویژه در موقعیت‌هایی که نقش مراقبت میان نسل‌ها جابه‌جا می‌شود.
• کتاب به سؤال‌هایی می‌پردازد که معمولاً پنهان می‌مانند؛ مثل ترس از ناتوانی، مرگ، تنهایی و فراموش‌شدن.
• حضور مکان، شهر، روستا و درخت در بعضی نوشته‌ها باعث شده پیری فقط تجربه‌ی فردی نباشد و به حافظه‌ی جمعی هم وصل شود.

خواندن کتاب مجموعه ناداستان شدن را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب مجموعه ناداستان شدن به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• خوانندگانی که به متن‌های کوتاه درباره‌ی پیری، حافظه، سوگ و گذر زمان علاقه دارند.
• کسانی که می‌خواهند تجربه‌ی سالمندی را از زاویه‌ی خانواده، بیماری و مراقبت بهتر بشناسند.
• علاقه‌مندان به نوشته‌هایی که بر پایه‌ی تجربه‌های شخصی و مشاهده‌های روزمره شکل گرفته‌اند.
• مخاطبانی که دوست دارند درباره‌ی ترس از مرگ، تنهایی و فرسودگی در قالب متن‌های ادبی فکر کنند.
• کسانی که به پیوند میان آدم‌ها، شهر، طبیعت و خاطره در نوشته‌های کوتاه توجه دارند.