کتاب شهسوار بر بارۀ باد

«شهسوار بر بارۀ باد»داستانی به قلم محمد قاسم‌زاده است. او متولد ۱۸ تیرماه ۱۳۳۴ در نهاوند است. تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در زادگاهش گذراند. در دانشگاه تهران کارشناسی و کارشناسی ارشد ادبیات فارسی گرفت و به خدمت آموزش و پرورش درآمد. پس از سفری به چین و همکاری‌ با رادیو پکن در سال ۱۳۷۲ به مرکز تحقیقات علمی کشور رفت و تا آذرماه ۱۳۸۳ در این مرکز کار کرد. سپس به فرهنگستان زبان و ادب فارسی منتقل شد و هم‌اکنون در گروه ادبیات تطبیقی این فرهنگستان سرگرم کار و تحقیق است. این اثر داستانی تخیلی و با زبان و رنگ و بوی تاریخی است که این‌گونه آغاز می‌شود: چنین گوید خداوند این اخبار که چون موکب سلطانی بدین قلعه رسید، آسوده‌نیاسوده، از پس ده روز، گروهی از قراولان خبر آوردند که فوجی سپاه از جانب مشرق رو به قلعه می‌آید. سلطان به دیده‌بانان دستور داد تا به حزمی تمام بر چکادهای قلعه بنشینند و به دربانان فرمود که بی فرمان او در بر کسی نگشایند. قلعه اما، در برهوت پرت افتاده‌بود بر کران شکارگاه سلطانی و از اردوی لشکریان فاصله‌ای بس بعید داشت. از این قلعه تا شکارگاه دو فرسنگ راه بود و سلطان را عادت بود که هر سال به شکارگاهی در اطراف و اکناف مُلک برود. در این سفر، سطان لشکریان را به اردو فرستاد و با جمعی اندک از قراولان و شماری از خواتین و فرزندان و نوادگان رو به قلعه نهاد؛ چراکه ایمن بود از قلعه. و از دیگر سو، بر جانب شمالی آن امیر شهرو، برادر فرخنده‌خاتون، سی و هفتمین زوجۀ سلطان، کوتوال بود. دیده‌بانان دیگر بار خبر آوردند که لشکریان بیرونی، هنوز فوج‌فوج می‌آیند؛ با بیرق‌های رنگ‌به‌رنگ. وزیر به تعجیل رفت و از فراز بارو، آن لشکریان را در دشتِ فراخِ پیرامون قلعه نظاره کرد. چون بازگشت، سلطان گفت: ((چگونه دیدی‌شان و از کدام دیارند و به فرمان کدام سلطان؟)) وزیر گفت: ((از گونه‌گونی بیرق‌ها هیچ نمی‌توان دریافت که از کدام مُلک و به فرمان کدام مَلِک‌اند.)) هم در روز نخست چندان از سپاه گردبرگرد قلعه را گرفت که سلطان را دست و دل بلرزید؛ چراکه از دو گونه تشویش دل، او در رنج بود. هم از سوی وزیر و هم از سپاه بیگانه.