کتاب راه استحکام استخوان ها و درمان پوکی استخوان

کتاب الکترونیکی «راه استحکام استخوان ها و درمان پوکی استخوان» نوشتهٔ آمی جوی لانو و میشل کاستلمن با ترجمهٔ محمود رحماندوست و مریم رحماندوست در انتشارات کتاب درمانی چاپ شده است.

درباره کتاب راه استحکام استخوان ها و درمان پوکی استخوان

این کتاب افکار شما را در مورد استحکام استخوانی و پوکی استخوان تغییر خواهد داد. لانو و کاستلمن بیش از هزار و دویست مورد را بررسی کرده‌اند و نشان داده‌اند که ایالات متحده امریکا و دیگر کشورهایی که بیشترین مقدار شیر و لبنیات و کلسیم را مصرف می‌کنند بیشترین میزان شکستگی‌های استخوانی در دنیا را دارند. شیر و محصولات لبنی و مکمل‌های کلسیمی خطر شکستگی‌های استخوانی را کاهش نمی‌دهند و در بعضی مطالعات حتی بیشتر هم کرده‌اند و رژیم‌های غذایی پر میوه و با سبزیجات فراوان استحکام از راه مواد معدنی استخوان‌ها را بیشتر کرده و خطر شکستگی‌ها را کاهش داده است.

بر اساس نظر مؤلف موثرترین راه برای پیش‌گیری از کاهش تراکم استخوانی تغذیه با مواد غذایی کمتر اسیدی و نیز پیاده روی‌های روزانه است. این تغذیه کمتر اسیدی معمولاً با غلبهٔ میوه‌ها در رژیم غذایی به علاوهٔ سبزیجات، حبوبات، فرآورده‌های حاوی سویا و مصرف کمتر گوشت، لبنیات، ماهی، نان، غلات و ماکارونی است. 

کتاب راه استحکام استخوان ها و درمان پوکی استخوان را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب به علاقه‌مندان به مطالعهٔ کتاب‌های حوزهٔ سلامت پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب راه استحکام استخوان ها و درمان پوکی استخوان

«آیا شیر بخوریم؟

در گفت‌وگوهای روزمره یک فرضیه وجود دارد که نزدیک به واقعیت و یک حدس علمی است. در علم فرضیه دلایل زیادی برای پذیرفته شدن نیاز دارد. مثلاً فرضیه تکامل، یا فرضیهٔ میکرب‌ها در ایجاد بیماری. در فرضیهٔ کلسیم و نقش آن در سلامت استخوان‌ها تفکر همگانی در تغذیه با آن و دخالت آن در جلوگیری از پوکی استخوان است. تفکر غالب در مورد کلسیم نوشیدن شیر، خوردن لبنیات و قرص‌های کلسیمی است تا از پوکی استخوان جلوگیری شود. اما اگر این فرضیه درست بود بایستی کشورهایی که بیشترین مصرف شیر، لبنیات و قرص‌های کلسیمی را دارند کمترین میزان شکستگی‌های لگنی را داشته باشند، اما این‌گونه نیست. آن‌ها بیشترین میزان شکستگی‌های لگنی را در دنیا دارند. همراهی غذاها با محصولات کشاورزی در ایالات متحده و اروپای غربی بر اساس مصرف شیر، بیشتر از افریقایی‌ها و آسیایی‌هاست. تفکر وجود حتمی شیر، پنیر، ماست، پنیر پیتزا و بستنی در یخچال‌های آمریکایی‌ها و تفکر مصرف حتمی چیزبرگر، شیرهای مخلوط در غذاهای امریکایی‌ها و فکر به مصرف پنیر سوئیسی، پنیر فرانسوی، پنیر کامبر، پنیر ایرلندی، پنیر گودای آلمانی، پنیر دانمارکی، و انواع پنیرهای موجود در غذاهای ایتالیایی بیان می‌کند که مردم امریکای شمالی و اروپایی‌ها بیشترین کلسیم و مکمل‌های کلسیمی را در دنیا دریافت می‌کنند اما هنوز میزان شکستگی‌های لگنی در آن‌ها بیشترین میزان را دارد. از سوی دیگر اغلب مردم آسیا بعد از شیرخوارگی یا هیچ مصرفی از شیر ندارند و یا مقدار اندکی مصرف می‌کنند و در آشپزی آسیایی‌ها، چینی‌ها، ژاپنی‌ها، تایلندی‌ها و ویتنامی‌ها شیر یا محصولات لبنی جایگاهی ندارد، این در حالی است که بر اساس فرضیه کلسیمی پیش‌بینی می‌شود که دردها و شکستگی‌های لگنی در بین افراد پیر این کشورها به فراوانی وجود داشته باشد، اما این‌گونه نیست و میزان آن در این قسمت‌های دنیا بسیار کم‌تر است. به‌عبارت دیگر تمام کلسیمی که یک زن در کشور چین، پرو، سریلانکا و بسیاری دیگر از کشورهای غیر غربی دریافت می‌کنند فقط حدود ۵۰۰ میلی‌گرم در روز است و با این وجود میزان شکستگی‌ها در آن‌ها کمترین است. مصرف کلسیم در ایالات متحده و اروپای غربی ۱۰۰۰ میلی‌گرم در روز است و این در حالی است که زنان پیر این کشورها گسترش وسیعی از پوکی استخوان را نشان می‌دهند.»