کتاب شبهه غرانیق

«شبهه غرانیق» نوشتاری در نقد و بررسی شبهه غرانیق در نظر خاورشناسان و اثر فاطمه پورحیدر (-۱۳۲۵) است. در تاریخ اسلام افسانه‌ای درباره دخالت شیطان در وحی الهی با عنوان «افسانه غرانیق» مطرح شده‌است که در طول تاریخ، دستاویزی برای دشمنان اسلام و در دوران معاصر برای مستشرقان و معاندان اسلام قرارگرفته تا این که در این اواخر، نویسنده‌ای مرتد و منحرف به نام سلمان رشدی، در دشمنی با اسلام و قرآن کتابی با عنوان «آیات شیطانی» را نوشت و با تعبیرات موهن و زننده، ضمن داستانی تخیلی، نه تنها مقدسات اسلام را زیر سوال برد، بلکه به انبیای بزرگی که همه ادیان آسمانی برای آنها احترام قایل هستند نیز اهانت کرد. بسیاری از مستشرقان به افسانه غرانیق متوسل شده و قداست وحی را زیر سوال برده‌اند؛ اما کسی که کمترین آشنایی با اعتقادات اسلامی داشته‌باشد، به مخالفت افسانه غرانیق با بسیاری از مبانی و اصول اساسی دین اسلام پی می‌برد و هر چه آن را با دقت بیشتری بررسی کند، بطلان و ساختگی بودن آن بیشتر آشکار می‌شود. شبهه افسانه غرانیق این گونه است که: پیامبر از این که خویشاوندانش از او روی گردان شده بودند، بسیار دلتنگ بود و آرزو می‌کرد خداوند آیاتی بر او نازل کند که باعث نزدیک شدن آنان گردد یا دست کم چیزی نازل نشود که باعث دوری آنان گردد. در یکی از همان روزها، هنگامی که او بین گروهی از قریش نشسته بود، سوره شریفه نجم نازل شد و پیامبر آن را بر حاضران خواند. وقتی به آیات أَفَرَأَیتُمُ اللاَّتَ وَ الْعُزَّی، وَ مَنَاةَ الثَّالِثَةَ الْأُخْرَی، (نجم ۱۹ ـ ۲۰) رسید، شیطان جمله‌های: «تلک الغرانیق العلی وإنّ شفاعتهن لترتجی» را بر زبان او جاری کرد. وقتی سوره به پایان رسید، پیامبر سجده کرد و همه مسلمانان و مشرکان حاضر با او سجده کردند، جز یکی از آنان که به سبب پیری نتوانست سجده کند و بدین خاطر مشتی از خاک را گرفت و بر پیشانیش نهاد. به این ترتیب آنان از او راضی گردیدند. همین خبر بود که بعدها به مهاجران حبشه رسید و باعث شد به مکه بازگردند.چون شب فرا رسید، جبرئیل بر پیامبر نازل شد و او را از خطایش آگاه کرد. پیامبر هم بسیار ناراحت و نگران شد و ..