کتاب آفرینشگری

«آفرینشگری» کتابی نوشته صادق نیک‌پور (-۱۳۴۵) است که این مفهوم را از منظر ادبیات، اسطوره‌شناسی، روان‌شناسی، هستی‌‌شناسی، فلسفه قدیم و فلسفه اسلامی بررسی کرده‌است. در بخشی از این اثر می‌خوانید: برخی آفرینشگری را خلاقیت هم گفته‌اند، و تفکر خلاق در همان راستا مطرح گردید و یکی از مهارتهای زندگی شناخته شده است. از خلاقیت تعریف‌های گوناگونی تا به امروز ارایه شده است که البته اشتراک معنایی و مفهومی‌در آنها نیز دیده می‌شود. برخی به اشتباه خلاقت را با توان حل مساله یکی گرفته اند و در تعریف آن دو را با هم ادغام نمودند، هر چند در حل مساله خلاقیت هم دخیل است اما این همانی بین مهارت تفکر خلاق و مهارت حل مساله وجود ندارد. به همان گونه که تفکر انتقادی همان تفکر خلاق نیست هر چند هر دو با تفکر سرو کار دارند ولی هر کدام مهارتی جداگانه هستندو نیز خلاقیت اسباب و مقدمه آفرینش است اما همه آفرینشگری نیست. هم چنین ادغام مفهوم خلاقیت با مفاهیم دیگر مهارتهای زندگی نیز جای اشکال دارد همچنانکه ادغام مفهوم آن با دیگر مهارتهای ذهنی نیز اشکالی بزرگتر است. با این توضیح نمونه‌هایی از نظریات مطرح شده در تعریف خلاقیت بیان می‌گردد. تورنس معتقد است خلاقیت نوعی مساله گشایی است و می‌گوید که تفکر خلاق عبارت است از فرایند حس کردن مسایل یا کاستی‌ها ی موجود در اطلاعات، فرضیبه سازی در باره حل مسایل و رفع کاستی‌های انها، ارزیابی و آزمون فرضیه‌ها، بازنگری و باز آزمایی فرضیه‌ها و نیز انتقال نتایج به دیگران. بسیاری از محققان معتقدند که خلاقت یک مهارت ذهنی است چنانکه گفته اند که «خلاقیت مهارت ذهنی برای تولید ایده تازه است»