کتاب تأثیرپذیری شعر فارسی از قرآن کریم

«تأثیرپذیری شعر فارسی از قرآن کریم» نام پژوهشی است از نویسندگان، حدیثه متولی، مسعود باوان پوری و نرگس سپه‌وند که تأثیر قرآن کریم را بر شعر فارسی بررسی کرده‌است. در این پژوهش پس از مختصری از زندگی‌نامه شاعران بزرگ و برجسته‌ ایران، همچون فردوسی، سعدی، مولوی، عطار و... مبحث اصلی آغاز شده‌است. در ادامه دو نوع تاثیرپذیری لفظی و معنوی از قرآن معرفی شده و نمونه ابیاتی که در آن، شاعر از قرآن مجید تضمینی در شعر خود آورده یا بدان استناد کرده نیز آورده شده‌است. بخشی از متن کتاب: از عمده‌ی موضوعاتی که در سرتاسر شاهنامه به چشم می‌خورد، پرستش و نیایش خداوند است. فردوسی همچون دیگر خداپرستان به این نکته توجه داشته که در تمام موارد باید با نام خدا آغاز کرد و با نام او هم به پایان برد؛ چراکه حامی و پناه بندگان در هر مقامی، خداوند است و نیرومندترین حکام دنیا هم باید سر تسلیم بر آستان خداوند فرود آورند و از او کمک بخواهند: شما دست یکسر به یزدان زنید که بخشنده اویست و دارنده اوی ستمدیده را اوست فریادرس بکوشید و پیمان او مشکنید بلند آسمان را نگارنده اوی منازید با نازش او به کس (ج ۷: ۱۸۱) فردوسی همه‌چیز را از خداوند و همه را زیر فرمان او می‌داند. او خداوند را احکم‌الحاکمین می‌خواند. مصراع اول ترجمه‌ای است از این آیه: «أَلَیسَ اللَّهُ بِأَحْکمِ الْحَاکمِینَ» (تین/۸): جهاندار بر داوران داور است ز اندیشه‌ی هر کسی برتر است (ج ۸: ۵۵)