کتاب چراغ نیایش

کتاب چراغ نیایش نوشته محسن هجری و روایتی داستانی از زندگی امام سجاد (ع) است که انتشارات مهرک آن را منتشر کرده است. نویسنده در قالب قصه، از کودکی این امام تا سال‌های پس از واقعه‌ی کربلا را دنبال کرده و چهره‌ای انسانی، رنج‌دیده و در عین حال استوار از او نشان داده است. این کتاب بخشی از مجموعه‌ی قصه‌ی نیکان است و با تمرکز بر نیایش، عبادت و مسئولیت اجتماعی، زندگی امام سجاد (ع) را در بستر حوادث مدینه، کوفه، شام و بازگشت به مدینه بازسازی کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب چراغ نیایش اثر محسن هجری

کتاب چراغ نیایش با تمرکز بر زندگی امام سجاد (ع) تلاش کرده است سال‌های پرآشوب پس از رحلت پیامبر را از زاویه‌ی نگاه او بازآفرینی کند. محسن هجری در این کتاب مسیر زندگی این امام را از تولد در خانه‌ی حضرت فاطمه (س) تا کودکی در سایه‌ی امام علی (ع)، نوجوانی در کنار امام حسن (ع) و امام حسین (ع) و سپس ورود به دوره‌ی دشوار امامت پس از کربلا دنبال کرده است. مدینه در این اثر شهری است که از روزگار پیامبر فاصله گرفته، ثروت و قدرت جای سادگی و همدلی را گرفته و خاندان پیامبر در حاشیه‌ی قدرت اما در مرکز وجدان جامعه ایستاده‌ است.

کتاب چراغ نیایش دوره‌های مهم زندگی امام سجاد (ع) را نشان می‌دهد. نویسنده در هر بخش از دل روایت‌ها، سخنان و توصیه‌های اخلاقی این امام را بیرون کشیده است؛ از حق معلم و برادر و شاکی گرفته تا حق دست و پا و نماز و جایگاه خدمت به مردم را. نیایش و عبادت در این روایت داستانی فقط عملی فردی نیست؛ بلکه در کنار مسئولیت اجتماعی و دفاع از حق تصویر شده است.

خلاصه کتاب چراغ نیایش

کتاب زندگی امام سجاد (ع) را از تولد تا سال‌های پس از کربلا در قالب روایتی داستانی دنبال می‌کند. داستان با تولد این امام در مدینه و غیبت پدرش در جنگ جمل آغاز می‌شود، از کودکی او در سایه‌ی نام و خاطره‌ی امام علی (ع) می‌گذرد و به سال‌های نوجوانی‌اش در کنار امام حسن (ع) و امام حسین (ع) می‌رسد؛ سال‌هایی که در آن امام سجاد (ع) درس عبادت، فروتنی، احترام به معلم، حق برادر و توجه به نیازمندان را از پدر و عموی خود می‌آموزد. اثر در ادامه به دوره‌ی پرالتهاب پس از مرگ معاویه، فشار برای بیعت با یزید، هجرت از مدینه به مکه و سپس حرکت به‌سوی کوفه و واقعه‌ی کربلا می‌پردازد.

محسن هجری بیماری امام سجاد (ع) در کربلا، اسارت او و خاندان پیامبر، گفت‌وگوهایش با ابن زیاد و یزید و سپس بازگشت به مدینه را روایت کرده است. در بخش پایانی، تمرکز بر سال‌های تنهایی این امام در مدینه، نیایش‌های طولانی، تبیین حقوق انسان‌ها نسبت به خدا، خود و دیگران و تلاش او برای زنده نگه‌داشتن روح عدالت و مهربانی در جامعه است.

چرا باید کتاب چراغ نیایش را بخوانیم؟

کتاب چراغ نیایش تصویری از امام سجاد (ع) ارائه کرده است؛ نه فقط به‌عنوان شخصیتی تاریخی، بلکه به‌عنوان انسانی رنج‌کشیده که میان عبادت عمیق و مسئولیت اجتماعی تعادل برقرار می‌کند. خواننده‌ی این اثر با فضای مدینه، کوفه و شام آشنا و با مفاهیمی مانند حق معلم، حق برادر، حق نماز و معنای واقعی کمک به دیگران روبه‌رو می‌شود.

خواندن کتاب چراغ نیایش را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

چراغ نیایش به کسانی پیشنهاد می‌شود که به زندگی امامان، تاریخ صدر اسلام و واقعه‌ی کربلا علاقه‌مندند و می‌خواهند از طریق روایتی داستانی با نگاه اخلاقی و معنوی امام سجاد (ع) به نیایش، عدالت و مسئولیت اجتماعی آشنا شوند؛ به‌ویژه نوجوانان و جوانانی که دنبال الگوهای دینی عینی‌تر هستند.

درباره محسن هجری

محسن هجری، نویسنده و روزنامه‌نگار ایرانی، در خرداد ۱۳۴۲ در بروجرد متولد شد. در ۳۲سالگی به‌صورت جدی نوشتن را آغاز کرد. او در حوزه‌های گوناگون فرهنگی و ادبی فعالیت داشته و در زمینه‌ی نویسندگی، نقد ادبیات کودک و نوجوان، عضویت در تحریریه‌ی کتاب ماه کودک و نوجوان، سردبیری همشهری محله، تدریس ادبیات کودک در مرکز آموزش کانون پرورش کودکان و نوجوانان و دبیری انجمن نویسندگان کودک و نوجوان نقش‌آفرینی کرده است. محسن هجری آثار متعددی در کارنامه‌ی خود دارد که ازجمله‌ی آن‌ها می‌توان به «آتشی به لطافت بنفشه‌ها»، «آخرین موج»، «ایستاده بر خاک»، «یک سبد خاطره»، «طلوع آن ستاره»، «پدر خاک»، «فصل چیدن»، «سربداران»، «داستان فکر ایرانی»، «چشم عقاب»، «درآمدی بر بیداری مردم»، «در پرتو مشروطه‌خواهی»، «تبلیغ دینی برای کودکان و نوجوانان»، «تحقیق چیست؟ محقق کیست؟» و «اقلیم هشتم» اشاره کرد.

چه نسخه‌های دیگری از کتاب چراغ نیایش منتشر شده است؟

چراغ نیایش توسط شرکت انتشارات سوره مهر‏‫ در سال ۱۳۹۸ منتشر شده است.

بخشی از کتاب چراغ نیایش

«گفت‌وگویی شجاعانه در بارگاه یزید

فردای آن روز اسیران را به دربار حاکم شام بردند. علی بن حسین می‌دانست اکنون در برابر کسی قرار می‌گیرد که مسئولیت اصلی فاجعهٔ کربلا به دوش اوست و هر کس در این ماجرا مرتکب جنایت شده، به دستور او چنین کرده است. از فرماندهٔ آنان عمر بن سعد گرفته تا قاتلانی چون شمر و خولی و ابن زیاد و حتی کسانی که روز عاشورا نقش سیاهی لشکر را بازی کردند. پس طبیعی است که ریشهٔ اصلی کینه و دشمنی، نه در کوفه؛ بلکه در کاخ دمشق باشد؛ در سینهٔ مردی که حکومت خود را با کشتن بهترین‌های انسان‌های زمانه آغاز کرده بود.

علی بن حسین در حالی به بارگاه یزید وارد شد که زنجیر بر دست و پاهایش بود. او و زینب در پیشاپیش دیگر اسیران کربلا ایستاده بودند تا شاهد آخرین پردهٔ این نمایش تلخ و دردناک باشند.

یزید نگاهی تند به آن‌ها انداخت و در حالی که با ریش‌های خود بازی می‌کرد، گفت: «می‌بینم که در حال و روز خوبی نیستید و البته به هر کس همان چیزی می‌رسد که دستانش فراهم می‌کند. مگر نشنیده‌اید آیهٔ وَ ما أَصابَکمْ مِنْ مُصِیبَةٍ فَبِما کسَبَتْ أَیدِیکمْ وَ یعْفُوا عَنْ کثِیر را که می‌گوید به شما مصیبتی نمی‌رسد مگر آنچه خودتان فراهم می‌کنید و البته خداوند بسیاری را عفو می‌کند.»»