کتاب نوآوری در صنعت گرافن ایران

کتاب نوآوری در صنعت گرافن ایران نوشته‌ی واحد پژوهش انتشارات دومینو به بررسی جامع صنعت گرافن از زاویه‌ی نظریه‌ی تلفیق مفاهیم میان‌رشته‌ای با محوریت صنعت می‌پردازد. انتشارات دومینو آن را منتشر کرده است. این کتاب در قالب یک مجموعه‌ی پژوهشی، نوآوری را به‌عنوان مفهومی میان‌رشته‌ای در بستر مشخص صنعت گرافن ایران دنبال کرده است و تلاش کرده پیوند میان آموزش، پژوهش، فناوری، اقتصاد و حکمرانی را در این صنعت توضیح دهد. ساختار اثر چندبخشی است و از مبانی نظری و فلسفی تا زنجیره‌ی ارزش، مراحل نوآوری، الزامات و چالش‌ها و جایگاه گرافن در نظام آموزشی را در بر می‌گیرد. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب نوآوری در صنعت گرافن ایران

کتاب نوآوری در صنعت گرافن ایران با تکیه بر نظریه‌ی تلفیق مفاهیم میان‌رشته‌ای با محوریت صنعت نوشته شده است و واحد پژوهش انتشارات دومینو در آن تلاش کرده بحران پراکندگی دانش در نظام آموزش و پژوهش را از زاویه‌ی یک صنعت مشخص یعنی گرافن تحلیل کند. در ابتدای کتاب مسئله‌ی جزیره‌ای‌شدن دانش، فاصله‌ی مفاهیم میان‌رشته‌ای از واقعیت‌های جامعه و ضرورت داشتن یک «محور انسجام» برای علم طرح شده است و صنعت به‌عنوان این محور برگزیده شده است. کتاب نوآوری در صنعت گرافن ایران در چند بخش اصلی سامان یافته است: بخش اول به چیستی و چرایی نظریه‌ی تلفیق می‌پردازد، لایه‌های هفت‌گانه‌ی این نظریه را از زیرساخت‌های پژوهشی تا آینده‌پژوهی و چشم‌انداز تشریح می‌کند و نشان می‌دهد چگونه می‌توان علوم مختلف را حول یک صنعت منسجم کرد. در بخش‌های بعدی، مباحث علمی و مقدماتی گرافن، روندهای پژوهشی، روش‌های طبقه‌بندی و کاربردها، زنجیره‌ی تولید، مواد و انرژی و مراحل و فرایند تولید گرافن توضیح داده شده است. در ادامه‌ی کتاب نوآوری در صنعت گرافن ایران، بنیان‌های فلسفی و معرفت‌شناختی نوآوری، نظریه‌های نوآوری در صنعت گرافن ایران، اهداف و انواع نوآوری، نوآوری در زنجیره‌ی ارزش (از مواد اولیه تا بازار و حکمرانی)، مراحل عملی نوآوری از شناسایی نیازها تا ارزیابی نتایج، و نیز نقش‌آفرینان، زیرساخت‌ها، موانع و اشتباهات رایج بررسی شده است. بخش پایانی به ارتباط نوآوری با مفاهیم دیگر نظریه‌ی تلفیق و طراحی «رشته‌ی صنعت گرافن» در نظام آموزشی اختصاص دارد و شاخص‌های رشته‌شدن این صنعت را صورت‌بندی کرده است.

خلاصه کتاب نوآوری در صنعت گرافن ایران

کتاب نوآوری در صنعت گرافن ایران ابتدا بحران پراکندگی دانش و ناکارآمدی مفاهیم میان‌رشته‌ایِ بدون موضوع مشخص را طرح می‌کند و نشان می‌دهد که چگونه می‌توان با محوریت صنعت، دانش را از حالت جزیره‌ای به منظومه‌ای منسجم تبدیل کرد. سپس نوآوری به‌عنوان یک مفهوم میان‌رشته‌ای انتخاب شده و در بستر صنعت گرافن ایران بازتعریف می‌شود. در این کتاب، گرافن هم به‌عنوان یک ماده‌ی راهبردی و هم به‌عنوان یک «صنعت کامل» دیده شده است؛ از مبانی علمی و روش‌های تولید تا زنجیره‌ی ارزش، تجاری‌سازی، حکمرانی و آینده‌پژوهی. نویسندگان مراحل نوآوری در این صنعت را به‌صورت گام‌به‌گام، از شناسایی نیازها و رصد فناوری تا استقرار نوآوری در محصول و ارزیابی نتایج، ترسیم کرده‌اند و در کنار آن، لایه‌های نظریه‌ی تلفیق (علم، فناوری، مهندسی، اقتصاد، حکمرانی و چشم‌انداز) را بر صنعت گرافن منطبق کرده‌اند تا نشان دهند نوآوری چگونه از سطح نظری به سطح عملی و صنعتی منتقل می‌شود.

چرا باید کتاب نوآوری در صنعت گرافن ایران را بخوانیم؟

این کتاب تصویری یکپارچه از صنعت گرافن ایران ارائه کرده است؛ تصویری که در آن علم مواد، نانوفناوری، اقتصاد، مدیریت، سیاست‌گذاری و آموزش در یک چارچوب تلفیقی کنار هم قرار گرفته‌اند. خواننده با منطق «صنعت‌محور کردن» مفاهیم میان‌رشته‌ای، مراحل واقعی نوآوری در یک صنعت پیشرفته و چالش‌های تبدیل دانش گرافن به محصول و ثروت آشنا می‌شود.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

مطالعه‌ی این کتاب به پژوهشگران و دانشجویان حوزه‌های نانو، شیمی، مهندسی مواد و مدیریت فناوری، سیاست‌گذاران علم و فناوری، فعالان شرکت‌های دانش‌بنیان و کسانی که به طراحی رشته‌ها و برنامه‌های آموزشی صنعت‌محور علاقه‌مند هستند پیشنهاد می‌شود. همچنین به علاقه‌مندان نوآوری در صنایع پیشرفته توصیه می‌شود. "امروزه نظام علم، آموزش و پژوهش با بحرانی روبه‌روست که ریشه در پراکندگی دانش دارد. مفاهیم میان‌رشته‌ای هرچند در ظاهر تازه و نوآورانه‌اند اما چون بدون تکیه بر یک موضوع و صنعت مشخص آموزش داده می‌شوند از واقعیت‌های جامعه فاصله گرفته‌اند. نتیجه این وضعیت، انباشتی از دانش بی‌هدف است که نه به فناوری می‌رسد، نه به رفاه و پیشرفت. در برابر این بحران، پرسش‌های کلیدی شکل می‌گیرند: آیا مرزبندی دانش برای همیشه باید به همین شکل باقی بماند؟ چرا و چگونه می‌توان دانش را از این پراکندگی نجات داد؟ این پرسش‌ها جهت‌گیری همه‌ی تلاش‌های علمی و آموزشی را تعیین می‌کنند. دانشی که بدون محور مشخص گسترش می‌یابد شبیه قطعات پازلی است که هرکدام دقیق و درست‌اند اما کنار هم تصویری واحد نمی‌سازند؛ یا مانند جزایری پراکنده‌اند که هرکدام ظرفیتی دارند اما چون پلی میان آن‌ها نیست، به یک سرزمین مشترک تبدیل نمی‌شوند. برای کارآمد شدن علم، وجود یک کانون انسجام ضروری است؛ محوری که دانش‌ها را به هم پیوند دهد و آن‌ها را در مسیر حل مسائل واقعی جامعه هدایت کند. در این نگاه، صنعت به‌عنوان بهترین محور انسجام شناخته می‌شود. صنعت جایی است که نیازهای جامعه، فناوری، اقتصاد و مدیریت در یک فضای واقعی به هم می‌رسند. این محور امکان می‌دهد مفاهیم میان‌رشته‌ای در زمینه‌ای زنده و قابل‌ارزیابی به کار گرفته شوند؛ جایی که نتیجه‌ی هر ایده قابل سنجش است. صنعت نه‌تنها میدان آزمون دانش است بلکه حلقه‌ی اتصال میان فکر و عمل و میان دانشگاه و زندگی واقعی مردم به‌شمار می‌رود."