کتاب آخرین رویا

کتاب آخرین رویا (The Last Dream)، نوشته پدرو آلمودووار و ترجمه شهرزاد سلحشور، مجموعه‌ای از یادداشت‌ها، قصه‌ها و وقایع‌نگاری‌های شخصی این فیلم‌ساز اسپانیایی است که نشر نیماژ در سال ۱۴۰۴ آن را منتشر کرده است. این کتاب در قالب مجموعه‌ی پژوهش‌های سینمایی و با عنوان فرعی «قصه‌های دُن پدرو» منتشر شده و شامل خاطره، داستان، پشت‌صحنه‌ی فیلم‌ها و تأملات شخصی است. آلمودووار در این اثر از کودکی، سال‌های مدرسه‌ی سالزیان، جنبش موویدا، شکل‌گیری جهان سینمایی‌اش و رابطه‌ی پیچیده‌اش با نوشتن و کارگردانی گفته است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب آخرین رویا اثر پدرو آلمودووار

کتاب آخرین رویا (قصه‌های دُن پدرو) مجموعه‌ای از ۱۲ متن است که پدرو آلمودووار آن‌ها را در فاصله‌ی اواخر دهه‌ی ۶۰ میلادی تا سال‌های اخیر نوشته است. این متن‌ها ترکیبی از داستان، خاطره، اتوفیکشن، یادداشت‌های روزانه و تأملات سینمایی هستند و جهانی را می‌سازند که در فیلم‌های او هم تداوم یافته است. آلمودووار در مقدمه توضیح می‌دهد که هرگز نتوانسته دفترخاطراتی منظم داشته باشد، اما این نوشته‌ها نزدیک‌ترین چیز به یک زندگی‌نامه‌ی «تکه‌تکه، ناقص و تاحدی مرموز» از او هستند. خواننده در کتاب آخرین رویا، با لایه‌های مختلف زندگی و کار آلمودووار روبه‌رو می‌شود: از سال‌های نوجوانی در روستا و مدرسه‌ی مذهبی تا ورود به مادرید، تجربه‌ی جنبش موویدا، کشف سینما، نوشتن و شکل‌گیری مضامینی مثل هویت، جنسیت، مذهب، میل و خشونت. متن‌هایی مانند «زندگی و مرگ میگل»، «رستگاری»، «ملاقات»، «آخرین رؤیا»، «وداع، آتشفشان»، «خاطره‌ای از یک روز تهی» و «یک رمان بد» هرکدام بخشی از این پازل شخصی و هنری را کامل می‌کنند.

کتاب آخرین رویا علاوه‌بر روایت‌های شخصی، پشت‌صحنه‌ی شکل‌گیری برخی فیلم‌های مهم آلمودووار را هم نشان می‌دهد؛ از «زنان در آستانه‌ی فروپاشی عصبی» و «تربیت بد» تا «در آغوش‌های شکسته» و «صدای انسانی». آلمودووار توضیح می‌دهد که چگونه شخصیت‌ها، صحنه‌ها و وسواس‌هایش ابتدا در قالب متن شکل گرفته‌اند و بعد به فیلم تبدیل شده‌اند یا هنوز در انتظار این تبدیل مانده‌اند. در این میان، رابطه‌ی پرتنش و خلاقه‌ی او با بازیگری به نام لئون، نمونه‌ای از گره‌خوردن عشق، کار، الهام و فرسودگی است. در این کتاب، رد پررنگ مذهب کاتولیک، آموزش مذهبی سخت‌گیرانه، تجربه‌ی سوءاستفاده و تلاش برای بازتعریف ایمان و اخلاق در جهان شخصی آلمودووار نیز دیده می‌شود. پدرو آلمودووار نشان می‌دهد که چگونه این تجربه‌ها در کنار شب‌های آزاد مادرید، موسیقی، تئاتر و سینما، پایه‌های اصلی جهان هنری‌اش را ساخته‌اند.

خلاصه کتاب آخرین رویا

کتاب آخرین رویا مجموعه‌ای از روایت‌هاست که پدرو آلمودووار در آن‌ها پیوند میان زندگی، نوشتن و فیلم‌سازی را دنبال می‌کند. او در مقدمه توضیح می‌دهد که این متن‌ها، از یادداشت‌های مربوط به مرگ مادر و ملاقات با چابلا وارگاس تا «زندگی و مرگ میگل» و «رستگاری»، در لحظه‌ی زیستن تجربه‌ها نوشته شده‌اند و بعداً دوباره کشف شده‌اند. محور مشترک این نوشته‌ها دغدغه‌ی هویت، جنسیت، مذهب، بدن، حافظه و گذر زمان است.

پدرو آلمودووار در کتاب آخرین رویا، نشان می‌دهد که چگونه خاطرات مدرسه‌ی مذهبی، ترس‌ها و سوءاستفاده‌ها، در کنار شور شهر مادرید، تئاتر، سینما و رابطه‌های عاشقانه، به مواد خام فیلم‌هایش تبدیل شده‌اند. او از فرایند خلق شخصیت‌ها، تصاحب متون دیگر، الهام‌گرفتن از تنسی ویلیامز، کوکتو و کاساوتیس و ورود آن‌ها به جهان شخصی خود می‌نویسد و هم‌زمان تصویری صریح و گاه بی‌رحمانه از خود به‌عنوان نویسنده و کارگردان ارائه می‌دهد.

چرا باید کتاب آخرین رویا را بخوانیم؟

کتاب آخرین رویا امکان ورود به جهان درونی پدرو آلمودووار را از زاویه‌ای متفاوت فراهم می‌کند؛ جایی که خاطره، خیال، سینما و اعتراف در هم تنیده شده‌اند. این متن‌ها نشان می‌دهند که چگونه یک فیلم‌ساز از تجربه‌های زیسته، مذهب، شهر، بدن و روابط عاطفی برای ساختن جهان هنری‌اش استفاده کرده است و درعین‌حال نگاه انتقادی‌اش را به خود و کارش حفظ کرده است.

خواندن کتاب آخرین رویا را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

کتاب آخرین رویا به علاقه‌مندان به سینمای آلمودووار، دانشجویان و پژوهشگران سینما، دوستداران اتوفیکشن و روایت‌های شخصی هنرمندان و کسانی که به پیوند میان زندگی، نوشتن و تصویر علاقه دارند، پیشنهاد می‌شود. همچنین به خوانندگانی که درگیر موضوعاتی چون مذهب، هویت و جنسیت هستند، توصیه می‌شود.

درباره پدرو آلمودووار

پدرو آلمودووار، فیلم‌ساز، فیلم‌نامه‌نویس و نویسنده‌ی مشهور اسپانیایی، در ۲۵ سپتامبر ۱۹۴۹ در کالزادا دِ کالاتراوا به دنیا آمد. سینمای او را با رنگ‌های درخشان، طنز جسورانه، طراحی‌صحنه‌های اغراق‌آمیز و روایت‌هایی درباره‌ی هویت، خانواده، جنسیت و میل می‌شناسند که او را به یکی از مهم‌ترین فیلم‌سازان معاصر اسپانیا تبدیل کرده‌ است.

آلمودووار هم‌زمان با شکل‌گیری جنبش فرهنگی موویدا، پس از پایان دیکتاتوری فرانکو، فعالیت خود را آغاز کرد. فیلم‌های اول او بازتاب آزادی‌های تازه‌ی اجتماعی و فرهنگی اسپانیای پسافرانکو بودند. موفقیت جهانی‌اش با فیلم «زنان در آستانه‌ی فروپاشی عصبی» تثبیت شد و در ادامه جوایز مهمی چون اسکار، گلدن گلوب، بفتا و گویا را به دست آورد. افزون‌بر این‌ها، نشان لژیون دونور فرانسه، مدال طلای هنرهای زیبای اسپانیا، جایزه‌ی دستاورد یک عمر فعالیت هنری آکادمی فیلم اروپا، شیر طلایی افتخاری جشنواره‌ی ونیز و دکترای افتخاری دانشگاه‌های هاروارد و آکسفورد نیز به او اهدا شده‌اند.

چه نسخه‌های دیگری از این کتاب در ایران منتشر شده است؟

انتشارات اتفاق در سال ۱۴۰۳ با ترجمه‌ی مصطفی احمدی این کتاب را منتشر کرده است.

بخشی از کتاب آخرین رویا

«در خیابانی در شهر کوچک اکسترامادورا، دختری حدوداً بیست‌وپنج ساله با ظاهر عجیب‌وغریبش توجه عابران را به خود جلب می‌کند. قبل‌ازظهر است و لباس‌های پرزرق‌وبرق او زیر نور آفتاب چه‌بسا نامناسب‌تر به‌نظر می‌رسند. اما او خوددار و بی‌اعتنا به نگاه‌های متعجب رهگذران راه می‌رود. انگار که در حال اجرای نقشه‌ای قدیمی و از پیش طراحی شده باشد، با اعتمادبه‌نفس زیادی قدم برمی‌دارد. لباس، کلاه و دیگر زیورآلاتش دقیقاً مشابه لوازم مارلن دیتریش است در فیلم شیطان یک زن است، آنجا که تلاش می‌کند یک مقام بلندپایه را با هدف فراهم‌کردن گذرنامه‌ای برای خودش و سزار رومرو اغوا کند. حرکات زن جوان بیش از یک تداعی ساده، کپی‌برابراصل حرکات ستارهٔ مشهور است. این تصویر پیچیده و مغشوش، در فضای شهر کوچک، کاملاً غیرواقعی و شرم‌آور به‌نظر می‌رسد.»