کتاب کتاب امید

کتاب امید نوشته‌ی کاترین راندل مجموعه‌ای از متن‌ها، شعرها و تصویرهایی است که بیش از صد نویسنده و تصویرگر کودک و نوجوان در دوران همه‌گیری کرونا برای پروژه‌ای مشترک خلق کرده‌اند. کیمیا فضایی آن را به فارسی ترجمه کرده و نشر کتاب چار آن را منتشر کرده است. در این مجموعه، داستان‌های کوتاه، شعر، یادداشت، روایت‌های واقعی و خیال‌پردازی‌های متنوع کنار هم قرار گرفته‌اند تا از زوایای گوناگون به امید، تاب‌آوری، مهربانی و شگفتی‌های جهان بپردازند. متن‌ها کوتاه‌اند و هر کدام در چند دقیقه خوانده می‌شوند و می‌توان آنها را به‌صورت پراکنده و بدون ترتیب خاصی انتخاب کرد. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب کتاب امید

کتاب امید با گردآوری کاترین راندل شکل گرفته و از دل تجربه‌ی همه‌گیری ویروس کرونا و نیاز شدید به امید زاده شده است. نویسنده در یادداشت آغازین توضیح داده است که در روزهای نخست قرنطینه، برای پیدا‌کردن امید به سراغ کتاب‌ها رفته و بعد تصمیم گرفته از نویسندگان و تصویرگران محبوب ادبیات کودک بخواهد سهم کوچکی از امید خود را روی کاغذ بیاورند. نتیجه‌ی این درخواست، مجموعه‌ای رنگارنگ از متن‌ها و تصویرها است که در آن کتاب امید به‌عنوان «پروژه‌ی امید» معرفی شده است. کتاب امید در چند بخش موضوعی پیش می‌رود؛ از «حیوانات» و «ستارگان» تا «مهربانی»، «خواب‌وخیال»، «حیوانات خانگی»، «پرندگان»، «حشرات و سوسک‌ها» و «طبیعت». در هر بخش، داستان‌ها، شعرها و یادداشت‌های کوتاه کنار هم قرار گرفته‌اند؛ مثل داستان «سرود شادی» که هم‌صدایی حیوانات را به سرودی جهانی تبدیل کرده، یا «مه‌کده» که شهری گم‌شده در ابرها را به کمک فیل‌ها و دختری به نام آفتاب دوباره به جهان وصل می‌کند. کتاب امید در هر فصل چند متن بسیار کوتاه، چند داستان بلندتر و گاهی گزیده‌ای از آثار دیگر نویسندگان را کنار هم نشان می‌دهد. کتاب امید با ساختاری لقمه‌ای طراحی شده است؛ هر متن کمتر از پانصد کلمه است و می‌توان آن را در زمان‌های کوتاه خواند. در مقدمه توضیح داده شده که این کتاب طوری چیده شده که بتوان آن را از ابتدا تا انتها یا به‌صورت پراکنده خواند؛ یک داستان برای صبح، یکی برای ظهر و شاید شعری برای دسر. روایت‌هایی درباره‌ی گربه‌ها، خرگوش‌ها، کرم‌های پلاستیک‌خوار، سفر به فضا، کفش‌های جدید، فیل‌ها، اژدهایان و شهرهای خیالی، در کنار هم تصویری از امید در موقعیت‌های گوناگون می‌سازند. کتاب امید درعین اشاره‌ی مستقیم به همه‌گیری، تلاش کرده است فراتر از آن دوره بایستد و به کتابی تبدیل شود که هر زمان نیاز به اندکی امید باشد بتوان به آن رجوع کرد.

خلاصه کتاب کتاب امید

کتاب امید مجموعه‌ای از متن‌های کوتاه است که هر کدام از زاویه‌ای تازه به معنای امید نگاه کرده‌اند. در برخی داستان‌ها، حیوانات قهرمان‌اند؛ مثل توکای سیاهی که سرود شادی را به سراسر جهان می‌برد یا پلنگ زخمی‌ای که با کمک دختری از چاله بیرون می‌آید و راهش را ادامه می‌دهد. در متن‌های دیگر، کودکان در دل روزهای خاکستری، رنگین‌کمان، گنج یا شهری تازه را کشف می‌کنند و یاد می‌گیرند چطور با ترس، دل‌تنگی و خستگی کنار بیایند. در بخش‌هایی از کتاب امید، نویسندگان درباره‌ی تجربه‌ی قرنطینه، سکوت شهرها و بازگشت صدای پرنده‌ها نوشته‌اند و نشان داده‌اند چطور توجه به جزئیات کوچک طبیعت می‌تواند به یادگیری «زبان پرندگان» و پیدا‌کردن کورسوی امید منجر شود. در کنار اینها، متن‌هایی درباره‌ی مهربانی، گفتن یک حرف خوب، اعتمادبه‌نفس گربه‌ها، شجاعت سوسک‌های سرگین‌غلتان و کرم‌های پلاستیک‌خوار، امید را به‌عنوان نیرویی معرفی کرده‌اند که در چیزهای کوچک، دوستی‌ها، خیال‌پردازی و کنجکاوی علمی پنهان است.

چرا باید کتاب کتاب امید را بخوانیم؟

کتاب امید با تنوع زیاد در قالب و لحن، تصویری چندوجهی از امید ارائه کرده است؛ از شعر و داستان فانتزی تا روایت‌های علمی و خاطره‌گونه. خواننده در هر صفحه با جهانی تازه روبه‌رو می‌شود که در آن مهربانی، شجاعت، شوخ‌طبعی و کنجکاوی کنار هم قرار گرفته‌اند. این کتاب می‌تواند در زمان‌های کوتاه خوانده شود و هر بار جرقه‌ای کوچک از آرامش، لبخند یا انگیزه‌ی دوباره برای ادامه‌دادن روز به‌همراه بیاورد.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب امید به کسانی پیشنهاد می‌شود که درگیر دل‌تنگی، اضطراب یا خستگی‌اند و به دنبال متنی کوتاه برای سبک‌ترشدن حال‌وهوای روزانه هستند. همچنین به نوجوانان، والدین، مربیان و هر کسی که با کودکان سر‌وکار دارد پیشنهاد می‌شود که به‌دنبال نمونه‌هایی متنوع از داستان و شعر درباره‌ی امید و تاب‌آوری است.

بخشی از کتاب کتاب امید

«زمانی که در سال ۲۰۲۰ همه‌گیری ویروس کرونا در بریتانیا شروع شد، خود را به‌شدت محتاج به امید یافتم. ازآنجایی‌که کتاب‌ها بزرگ‌ترین دل‌خوشی من‌اند، به‌دنبال امید در کتاب‌ها گشتم: در کتاب‌های قدیمی و کتاب‌های جدید، در جدی‌ترین کتاب‌ها که پر از پانوشت‌های لاتین بودند و در غیرجدی‌ترین کتاب‌ها که پر از شوخی‌های بی‌ادبانه‌ای بودند که نمی‌توانم اینجا تکرارشان کنم؛ و فهمیدم با هر کتابی که خوانده‌ام، کمی مقاوم‌تر شده‌ام: کمی شجاع‌تر و کمی آماده‌تر برای روبه‌روشدن با دنیا. من فکر می‌کنم دلیلش این است که خواندن و شنیدن داستان‌هایی حاوی تغییر و تحول، افتخارات بزرگ و کوچک و جادوهای واقعی و خیالی مثل نقشهٔ راه عمل می‌کنند. آنها ما را به‌سمت امید سوق می‌دهند. البته امید واقعی به این معنی نیست که همه‌چیز خوب و روبه‌راه خواهد شد، بلکه یک‌جور باور است؛ باور به اینکه جهان آن‌قدر عجیب‌وغریب است و آن‌قدر احتمال و امکان در آن وجود دارد که تسلیم‌شدن اشتباه است؛ و باور به اینکه ما در جهانی پر از غیرمنتظره‌ها زندگی می‌کنیم. حتی یک دهه هم در طول تاریخ بشر نبوده که ما خودمان را شگفت‌زده نکرده باشیم: ما، بشر دست‌وپاچلفتی با دندان‌های کج‌ومعوج، ظرفیت بی‌پایانی برای تغییر داریم. من نه خوش‌بینم و نه بدبین؛ من امکان‌گرا هستم و باور دارم احتمال و امکان‌هایی که برای کشف‌کردن، کسبّ دانش و تغییر و تحول جهان وجود دارند، به معنای واقعی کلمه بی‌نهایت‌اند. چنان ایده‌های خارق‌العاده‌ای در ده سال آینده به ذهنمان خطور خواهند کرد که امروز حتی نمی‌توانیم خوابشان را ببینیم.»