کتاب کتاب امید

کتاب امید (The Book of Hopes) حاصل گردآوری کاترین راندل و مجموعه‌ای از متن‌ها، شعرها و تصویرهایی است که بیش از ۱۰۰ نویسنده و تصویرگر کودک و نوجوان در دوران همه‌گیری کرونا برای پروژه‌ای مشترک خلق کرده‌اند. کیمیا فضایی این کتاب را به فارسی ترجمه کرده و نشر کتاب چار آن را برای کودکان ۸ تا ۱۲ سال منتشر کرده است. در این مجموعه، داستان‌های کوتاه، شعر، یادداشت، روایت‌های واقعی و خیال‌پردازی‌های متنوع کنار هم قرار گرفته‌اند تا از زوایای گوناگون به امید، تاب‌آوری، مهربانی و شگفتی‌های جهان بپردازند. متن‌ها کوتاهند و هرکدام در چند دقیقه خوانده می‌شوند و می‌توان آن‌ها را به‌صورت پراکنده و بدون ترتیب خاصی انتخاب کرد. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب امید اثر کاترین راندل

کتاب امید (واژه‌ها و تصاویری الهام‌بخش و سرگرم‌کننده) با گردآوری کاترین راندل برای کودکان ۸ تا ۱۲ سال شکل گرفته و از دل تجربه‌ی همه‌گیری ویروس کرونا و نیاز شدید به امید زاده شده است. نویسنده در یادداشت آغازین توضیح داده است که در روزهای نخست قرنطینه، برای پیدا‌کردن امید به‌سراغ کتاب‌ها رفته و بعد تصمیم گرفته است تا از نویسندگان و تصویرگران محبوب ادبیات کودک بخواهد سهم کوچکی از امید خود را روی کاغذ بیاورند. نتیجه‌ی این درخواست، مجموعه‌ای رنگارنگ از متن‌ها و تصویرهاست که در آن کتاب امید به‌عنوان «پروژه‌ی امید» معرفی شده است.

کتاب امید در چند بخش موضوعی پیش می‌رود؛ از «حیوانات» و «ستارگان» تا «مهربانی»، «خواب‌وخیال»، «حیوانات خانگی»، «پرندگان»، «حشرات و سوسک‌ها» و «طبیعت». در هر بخش، داستان‌ها، شعرها و یادداشت‌های کوتاه در کنار هم قرار گرفته‌اند. در هر فصل چند متن بسیار کوتاه، چند داستان بلندتر و گاه گزیده‌ای از آثار دیگر نویسندگان در کنار هم قرار گرفته است. هر متن کمتر از ۵۰۰ کلمه است و می‌توان آن را در زمان‌های کوتاه خواند.

کتاب امید درعین اشاره‌ی مستقیم به ویروس کووید - ۱۹ تلاش کرده است فراتر از آن دوره بایستد و به کتابی تبدیل شود که هر زمان نیاز به اندکی امید باشد، بتوان به آن رجوع کرد. عنوان کامل این اثر در زبان مبدأ عبارت است از The Book of Hopes: Words and Pictures to Comfort, Inspire and Entertain. «یادداشت بسیار کوتاهی دربارهٔ امید» نخستین بخش این کتاب است.

خلاصه کتاب امید

در برخی داستان‌ها حیوانات قهرمانند؛ مثل توکای سیاهی که سرود شادی را به سراسر جهان می‌برد یا پلنگی زخمی که با کمک دختری از چاله بیرون می‌آید و راهش را ادامه می‌دهد. در متن‌های دیگر کودکان در دل روزهای خاکستری، رنگین‌کمان، گنج یا شهری تازه را کشف می‌کنند و یاد می‌گیرند چطور با ترس، دل‌تنگی و خستگی کنار بیایند. در بخش‌هایی از کتاب امید نویسندگان درباره‌ی تجربه‌ی قرنطینه، سکوت شهرها و بازگشت صدای پرنده‌ها نوشته و نشان داده‌اند چطور توجه به جزئیات کوچک طبیعت می‌تواند به یادگیری زبان پرندگان و پیدا‌کردن کورسوی امید منجر شود.

متن‌هایی درباره‌ی مهربانی، گفتن یک حرف خوب، اعتمادبه‌نفس گربه‌ها، شجاعت سوسک‌های سرگین‌غلتان و کرم‌های پلاستیک‌خوار، امید را به‌عنوان نیرویی معرفی کرده است که در چیزهای کوچک، دوستی‌ها، خیال‌پردازی و کنجکاوی علمی پنهان است.

چرا باید کتاب امید را بخوانیم؟

کتاب امید با تنوع بسیار در قالب و لحن، تصویری چندوجهی از امید ارائه کرده است. این اثر از شعر و داستان فانتزی و روایت‌های علمی و خاطره‌گونه تشکبل شده است. کودکان در هر صفحه با جهانی تازه روبه‌رو می‌شود که در آن مهربانی، شجاعت، شوخ‌طبعی و کنجکاوی کنار هم قرار گرفته است. این کتاب می‌تواند در زمان‌های کوتاه خوانده شود و هر بار جرقه‌ای کوچک از آرامش، لبخند یا انگیزه‌ی دوباره برای ادامه‌دادن روز به همراه بیاورد.

خواندن کتاب امید را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

این کتاب به کودکانی (۸ تا ۱۲ سال) پیشنهاد می‌شود که درگیر دلتنگی، اضطراب یا خستگی‌اند و به‌دنبال متن‌هایی کوتاه برای سبک‌ترشدن حال‌وهوای روزانه هستند. همچنین اثر حاضر به نوجوانان، والدین، مربیان و هر فردی که با کودکان سر‌وکار دارد، پیشنهاد می‌شود؛ به افردی که به‌دنبال نمونه‌هایی متنوع از داستان و شعر درباره‌ی امید و تاب‌آوری است.

درباره کاترین راندل

کاترین راندل (Katherine Rundell) متولد سال ۱۹۸۷ میلادی و نویسنده‌ای انگلیسی است که در ۱۰ ژوئیه‌ی ۱۹۸۷ به دنیا آمد. او در مدرسه‌ی بریتانیایی بروکسل تحصیل کرد؛ تجربه‌ای که برایش شوک فرهنگی محسوب می‌شد؛ زیرا پیش‌تر زندگی ساده‌تری داشت و بیشتر وقت خود را صرف بالارفتن از درختان و مسابقه‌های شنا می‌کرد. این نویسنده تحصیلات دانشگاهی خود را در کالج سنت کاترین آکسفورد گذراند.

کاترین راندل اندکی پس از فارغ‌التحصیلی موفق شد فلوشیپ آزمونی کالجی در آکسفورد را کسب کند و بعدها رساله‌ی دکترای خود را با موضوع «زندگی‌های متنی جان دان» تکمیل کرد. او فعالیت نویسندگی خود را با رمان «The Girl Savage» در ۲۰۱۱ آغاز کرد. کتاب امید (The Book of Hopes) به‌کوشش کاترین راندل منتشر شده است. او داستان‌های گوناگونی را به رشته‌ی تحریر درآورده است.

جوایز و افتخارات کتاب امید و نویسنده

رمان «The Girl Savage» به قلم کاترین راندل در سال ۲۰۱۱ جایزه‌ی Boston Globe–Horn Book را برد. رمان دوم او، «بام‌نشینان» (Rooftoppers)، موفقیتی چشمگیر به دست آورد و جوایز Waterstones Children’s Book Prize و Blue Peter Book Award را کسب کرد و نامزد مدال کارنگی شد. آثار بعدی او مانند « ‏‫با گرگ‌ها!» (The Wolf Wilder) و «کاوشگر» (The Explorer) نیز با استقبال روبه‌رو شدند و «کاوشگر» برنده‌ی جایزه‌ی کتاب کودک Costa در سال ۲۰۱۷ شد.

نمایشنامه‌ی Life According to Saki نوشته‌ی کاترین راندل جایزه‌ی Carol Tambor را برد و در آف‌برادوی اجرا شد. او در ۲۰۲۲ با کتاب زندگی‌نامه‌ای Super-Infinite: The Transformations of John Donne جایزه‌ی Baillie Gifford را دریافت کرد و جوان‌ترین برنده‌ی تاریخ این جایزه شد. این نویسنده در سال ۲۰۲۳ رمان فانتزی Impossible Creatures را منتشر کرد که به‌عنوان کتاب سال انتخاب شد. کاترین راندل در سال ۲۰۲۴ عنوان نویسنده‌ی سال British Book Awards را نیز دریافت کرد.

نظر افراد و مجله‌های مشهور درباره کتاب امید

- روزنامه‌ی دیلی تلگراف: هیچ کودکی نباید از داشتن کتاب امید محروم بماند.

- روزنامه‌ی تایمز (کتاب کودک برگزیده‌ی هفته): کاترین راندل همان‌قدر که بااستعداد است، کلامی متقاعدکننده و نافذ دارد. تکه‌های مایه‌ی نشاطِ کتاب امید که همگی به‌شکلی زیبا، کوتاه و چابک نوشته شده‌اند، برای یک سفر با اتوبوس تا مدرسه یا یک مرور ادبی سریعِ پیش از خواب کاملاً مناسب هستند.

بخشی از کتاب امید

«مرخصی استعلاجی

نوشتهٔ کلمنتاین بووه

وقتی دایی‌ام مریض بود، هر روز از پارک عبور می‌کردم تا به دیدنش بروم. این باعث می‌شد چیزهایی را ببینم که قبلاً ندیده بودم: بعضی از درخت‌ها در باد جیرجیر می‌کردند؛ خانمی هر روز مرغ عشقش را به پیاده‌روی می‌آورد؛ انگشتان سنجاب‌ها شبیه انگشتان بچه‌ها در کالسکه بود. بچه‌های در کالسکه زود بزرگ می‌شدند. بیماری عمویم دو فصل طول کشید.

متوجه چیز دیگری هم شدم: مجسمه‌ها مو داشتند. قبلاً ندیده بودم. موهای سنگی، مثل خودشان، بسیار ظریف. این موها به‌صورت حلقه‌ای یا مواج می‌رویند و هیچ‌وقت ژولیده نیستند. مجسمه‌های زیادی در پارک وجود دارند و موهای همه‌شان بلندتر شده است. نزدیک ورودی، بانویی با دستانی افراشته، نیمه‌پوشیده در پرده‌ای نازک و مرمرین، ایستاده و پرده با پیچ‌وتاب‌های زیبایی در پایین پایش چین خورده است. آن بانو در سپتامبر گذشته موهایش را گوجه‌ای بسته بود؛ در ماه آوریل موهایش باز بود و تا کمرش رسیده بود. زیربغلش هم مو درآورده بود، پرپشت عین آشیانهٔ پرنده.

به دایی‌ام گفتم: «مجسمه‌های پارک دارن مو در می‌آرن.»

«واقعاً؟» دایی لبخند زد، سرفه کرد و یک برش از کیک پنیر خورد.

ماجرای بانوی نیمه‌پوشیده در پرده را برایش تعریف کردم.»