کتاب روح در بازی

کتاب روح در بازی (هنر زندگی معنادار) نوشته‌ی ویتالی کاتسنلسن و با ترجمه‌ی الیاس تقوی و شبنم درویش، اثری است که توسط نشر میلکان منتشر شده است. این کتاب ترکیبی از خاطرات شخصی، تأملات فلسفی و روایت‌هایی از زندگی نویسنده است که مهاجرت از روسیه به آمریکا، تجربه‌های خانوادگی، دغدغه‌های پدرانه و جست‌وجوی معنا در زندگی را در بر می‌گیرد. ویتالی کاتسنلسن، که پیش‌تر به‌عنوان سرمایه‌گذار و نویسنده‌ی حوزه‌ی مالی شناخته می‌شود، در این اثر به دور از مباحث صرفاً اقتصادی، به موضوعاتی چون خلاقیت، رواقی‌گرایی، هنر، موسیقی و اهمیت داشتن «روح در بازی» در هر فعالیتی می‌پردازد. ساختار کتاب بر پایه‌ی مقالات و یادداشت‌هایی است که طی سال‌ها نوشته شده‌اند و حالا با بازنویسی و انسجامی تازه، در قالب شش بخش اصلی ارائه شده‌اند. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب روح در بازی

کتاب روح در بازی با قلم ویتالی کاتسنلسن، روایتی چندلایه از زندگی فردی است که از روسیه‌ی شوروی به آمریکا مهاجرت کرده و در مسیر زندگی، از تجربه‌های تلخ و شیرین، درس‌هایی برای معنا و رضایت شخصی استخراج کرده است. این کتاب با ساختاری موضوعی و نه زمانی، خواننده را از خاطرات کودکی نویسنده در مورمانسک تا چالش‌های پدرانه، مهاجرت، مواجهه با فرهنگ‌های متفاوت و جست‌وجوی هویت فردی و خانوادگی همراهی می‌کند. کاتسنلسن در هر بخش، از زاویه‌ای تازه به موضوعاتی چون خلاقیت، هنر، فلسفه‌ی رواقی، سرمایه‌گذاری و حتی جزئیات زندگی روزمره می‌نگرد و تلاش کرده است تا از دل تجربه‌های شخصی، مفاهیمی جهان‌شمول را بیرون بکشد. کتاب با روایت‌هایی از زندگی خانوادگی، تأملات فلسفی و مثال‌هایی از دنیای هنر و موسیقی کلاسیک، به‌ویژه نقش صنعتگری و «روح در بازی» در هر فعالیت، تصویری ملموس از تلاش برای ساختن زندگی معنادار ارائه می‌دهد. نویسنده با نگاهی انتقادی و درعین‌حال صمیمی، از فرازونشیب‌های مهاجرت، فقدان، رشد فردی و اهمیت یادگیری مادام‌العمر سخن گفته است.

خلاصه کتاب روح در بازی

کتاب روح در بازی دغدغه‌ی اصلی خود را بر محور یافتن معنا در زندگی روزمره و حرفه‌ای قرار داده است. نویسنده با تکیه‌بر خاطرات شخصی، مهاجرت، تجربه‌ی فقدان مادر، رابطه‌ی عمیق با پدر و چالش‌های پدرانه، به این پرسش می‌پردازد که چگونه می‌توان در هر فعالیتی، از سرمایه‌گذاری تا هنر و فرزندپروری، «روح» را وارد بازی کرد و از سطح انجام وظیفه فراتر رفت. کاتسنلسن مفهوم «روح در بازی» را با مثال‌هایی از زندگی خودش، صنعتگران، هنرمندان و حتی سرآشپزهای ژاپنی توضیح داده است؛ جایی که تعهد، عشق و توجه به جزئیات، کار را از سطح وظیفه به سطح هنر و معنا ارتقا می‌دهد. او با الهام از فلسفه‌ی رواقی، بر اهمیت پذیرش ناپایداری زندگی، تمرکز بر بهبود مستمر و یادگیری مادام‌العمر تأکید کرده است. ساختار کتاب بر پایه‌ی مقالات کوتاه و موضوعی است که هرکدام به جنبه‌ای از زندگی، خلاقیت، هنر، فلسفه یا روابط انسانی می‌پردازند. نویسنده در بخش‌هایی از کتاب، تجربه‌های خود از مهاجرت، سازگاری با فرهنگ جدید، چالش‌های زبان و هویت، و همچنین نقش خانواده و هنر را در شکل‌گیری شخصیت و نگرش خود بازگو کرده است. در نهایت، کتاب با جمع‌بندی آموزه‌ها و تأکید بر اهمیت داشتن «روح در بازی» در هر زمینه‌ای، خواننده را به تأمل درباره‌ی مسیر شخصی و ارزش‌های زندگی دعوت می‌کند.

چرا باید کتاب روح در بازی را بخوانیم؟

روح در بازی اثری است که با ترکیب روایت‌های شخصی، تأملات فلسفی و مثال‌های ملموس از زندگی واقعی، به موضوع معنا و رضایت در زندگی می‌پردازد. این کتاب با ساختاری غیرخطی و موضوعی، امکان همذات‌پنداری با تجربه‌های نویسنده را فراهم کرده و از دل خاطرات مهاجرت، فقدان، رشد فردی و چالش‌های روزمره، راه‌هایی برای یافتن معنا و انگیزه در کار و زندگی پیشنهاد داده است. ویژگی شاخص کتاب، نگاه چندوجهی به موضوعات است؛ از سرمایه‌گذاری و هنر تا فلسفه و فرزندپروری. همچنین، تأکید بر یادگیری مادام‌العمر، اهمیت خلاقیت و نقش صنعتگری در هر فعالیت، آن را به اثری متمایز بدل کرده است. خواندن این کتاب می‌تواند الهام‌بخش کسانی باشد که به دنبال تعادل میان موفقیت حرفه‌ای و رضایت شخصی هستند یا در جست‌وجوی معنا در فرازونشیب‌های زندگی‌اند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن این کتاب به کسانی پیشنهاد می‌شود که دغدغه‌ی معنا، رشد فردی، خلاقیت و تعادل میان کار و زندگی را دارند. همچنین، به علاقه‌مندان به خاطرات مهاجرت، فلسفه‌ی رواقی، هنر و موسیقی کلاسیک، و کسانی که در مسیر خودسازی و یادگیری مادام‌العمر هستند، توصیه می‌شود.

بخشی از کتاب روح در بازی

«مفهومِ داشتن روح در بازی برایم بسیار ملموس و عزیز است. اگر کسی روحش را در بازی گذاشته باشد، بلافاصله متوجه می‌شویم. می‌دانم که می‌خواهید بدانید از کدام روح و کدام بازی حرف می‌زنم. خواهیم دانست، اما می‌خواهم ابتدا دربارهٔ جیرو برایتان صحبت کنم. مستند فوق‌العاده‌ای با عنوان رؤیاهای جیرو دربارهٔ سوشی ساخته شده است. در این مستند، زندگی جیرو اونو، مرد هشتادوپنج‌ساله و مالک رستوران سوشی سوکیاباشی جیرو در توکیو، به تصویر کشیده شده است. با دیدن ظاهر بیرونی رستوران تصور می‌کنید که وارد خسته‌کننده‌ترین رستوران جهان خواهید شد: حفره‌ای در دیوارهٔ ایستگاه مترو با ظرفیت ده نفر در بار سوشی. فقط همین! رستورانی نیست که اصلاً ارزش ساختن مستند را داشته باشد. سپس، متوجه می‌شوید که این حفره در دیوارهٔ ایستگاه مترو اولین رستوران سوشی در جهان است که سه ستارهٔ میشلن را دریافت کرده است. میلیون‌ها رستوران در جهان وجود دارد و تاکنون فقط صدوسی‌وپنج رستوران توانسته‌اند سه ستارهٔ میشلن را بگیرند. این مکان کوچک جایی است که باراک اوباما و نخست‌وزیر سابق ژاپن، شینزو آبه، در سفر رسمی رئیس‌جمهور امریکا به ژاپن برای خوردن سوشی به آنجا رفتند. سوکیاباشی جیرو چه ویژگی خاصی دارد؟ پاسخش ساده است، طعم سوشی این رستوران بی‌نظیر است. هر تکه‌سوشی با همان دقتی پخته می‌شود که رِمبرانت قلم‌مویش را روی شاهکارهایش می‌کشید. جیرو هنرمندی است که دائماً تلاش می‌کند بهترین سوشی جهان را بپزد و او به هدفش دست یافته است. تمام اوقات بیداری‌اش در زندگی را وقف تهیهٔ بهترین سوشی می‌کند، حتی اوقاتی که بیدار نیست. به همین دلیل است که این مستند رؤیاهای جیرو دربارهٔ سوشی نام دارد. جیرو آن‌قدر به سوشی فکر می‌کند که حتی در رؤیاهایش هم نحوهٔ درست‌کردن سوشی را می‌بیند.»