کتاب زبان الهی جهان هستی

کتاب زبان الهی جهان هستی (بیداری) نوشته‌ی بولنت گاردیان‌اغلو با ترجمه‌ی نسرین خوش‌روزی مسیری شخصی از فروپاشی تا آگاهی را روایت کرده است. نویسنده در این کتاب از تجربه‌های واقعی زندگی خود، شکست‌های مالی و عاطفی، افسردگی، خشم پنهان و احساس بی‌ارزشی حرکت می‌کند تا به جست‌وجوی معنای زندگی، قانون جذب، مسئولیت‌پذیری و رابطه‌ی انسان با خالق برسد. ساختار کتاب بر پایه‌ی گام‌هایی مانند بیداری، آگاهی، پذیرش، بخشش دیگران و بخشیدن خود شکل گرفته است و نشر پردیس آباریس آن را منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب زبان الهی جهان هستی

کتاب زبان الهی جهان هستی با روایت اول‌شخص بولنت گاردیان‌اغلو آغاز می‌شود؛ جایی‌که نویسنده از سال‌ها تلاش بی‌نتیجه، فداکاری افراطی برای دیگران، احساس قربانی‌بودن و فرورفتن در «باتلاق» زندگی صحبت کرده است. او توضیح می‌دهد چگونه هرچه بیشتر برای دیگران کار کرده و خود را نادیده گرفته، کمتر قدر دیده و بیشتر خسته شده است تا جایی‌که به نقطه‌ی فروپاشی مالی، خانوادگی و روحی رسیده است. در ادامه‌ی کتاب زبان الهی جهان هستی نویسنده این سقوط را نقطه‌ی شروع «بیداری» می‌داند؛ بیداری‌ای که با پرسش مکرر «چرا من؟» آغاز شده است. او از مواجهه با کتاب‌ها و سمینارهای رشد فردی، آشنایی با مفهوم «قانون جذب» و این ایده که «افکار، رویدادها را جذب می‌کنند» سخن گفته است. سپس گام‌به‌گام مسیر درونی خود را در قالب فصل‌هایی مانند گام اول: بیداری، گام دوم: آگاهی، گام سوم: پذیرش، گام چهارم: بخشش، گام پنجم: بخشیدن خود، گام ششم: قضاوت، انتقاد و سرزنش و گام هفتم: ماندن در تعادل توضیح داده است. در بخش‌های مختلف کتاب زبان الهی جهان هستی نویسنده از مثال‌های روزمره، دعاها، جملات تأکیدی، تمرین‌های تنفسی، نوشتن روی کاغذ و بازنگری در رابطه با پول، خانواده، کار و ایمان استفاده کرده است تا نشان بدهد چگونه از نقش «قربانی» فاصله گرفته و مسئولیت تجربه‌هایش را پذیرفته است.

خلاصه کتاب زبان الهی جهان هستی

کتاب زبان الهی جهان هستی مسیر درونی شخصی را روایت کرده است که از احساس شکست، بی‌قدری، بدهی، فروپاشی خانواده و خشم نسبت به خود و دیگران آغاز می‌شود و به جست‌وجوی معنای زندگی و رابطه با خالق می‌رسد. نویسنده نشان می‌دهد چگونه ترس‌ها و افکار منفی‌اش بارها در واقعیت تکرار شده‌اند و از اینجا به مفهوم قانون جذب و نقش ذهن در شکل‌دادن به رویدادها می‌رسد. در ادامه کتاب زبان الهی جهان هستی گاردیان‌اغلو گام‌هایی مانند بیداری، آگاهی، پذیرش، بخشش دیگران، بخشیدن خود، رهاکردن قضاوت و حفظ تعادل را شرح داده است. او با مثال‌های عینی از کار، روابط، فرزند، بدهی و عبادت توضیح می‌دهد چگونه با تغییر نگاه به خود و جهان، نوع دیگری از زیستن آگاهانه و مسئولانه را تجربه کرده است.

چرا باید کتاب زبان الهی جهان هستی را بخوانیم؟

کتاب زبان الهی جهان هستی تجربه‌ی خام و مفصل انسانی را از فروپاشی تا بازسازی درونی نشان داده است. خواننده با فرایند واقعی درگیری با ترس، خشم، احساس بی‌ارزشی، قانون جذب، پذیرش و بخشش روبه‌رو می‌شود و با تمرین‌هایی مانند تنفس، نوشتن و جملات تأکیدی آشنا می‌شود که در متن زندگی روزمره نویسنده آزموده شده‌اند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب زبان الهی جهان هستی به کسانی پیشنهاد می‌شود که احساس می‌کنند فداکاری‌هایشان دیده نمی‌شود، در چرخه‌ی تکراری شکست، بدهی، خشم یا احساس قربانی‌بودن گرفتارند یا به‌دنبال فهم عمیق‌تری از قانون جذب، مسئولیت‌پذیری درونی و رابطه‌ی شخصی با خالق در زندگی روزمره هستند.

بخشی از کتاب زبان الهی جهان هستی

«در زندگی‌ام چیزهایی وجود داشت که روبه‌راه نبودند. من سال‌ها تلاش می‌کردم و نه تنها نتوانسته بودم هرگز به آن جایگاهی که رؤیای آن را داشتم برسم، بلکه به آن نزدیک هم نشده بودم. هر چیزی را که سعی می‌کردم کنترل کنم، از کنترل من خارج شده بود. برای همه هر کاری توانسته بودم انجام داده بودم، اما هیچ‌کس قدر مرا نداسته بود. همیشه مرا پیدا می‌کرد. همیشه برای من اتفاق می‌افتاد... از شکست خسته شده بودم... باوجود اینکه سعی می‌کردم آنچه را جامعه از من به‌عنوان انسان خوب می‌خواهد، تا حد توانم اجرا کنم، اما همانند ماشینی بودم که در شن‌ها گیر کرده است. هر چقدر بیشتر گاز می‌دادم، بیشتر فرو می‌رفتم. احساس می‌کردم گیر کردم و راهی ندارم. زمانی‌که متوجه شدم از هر چیزی که می‌ترسم، برایم اتفاق می‌افتد، آن موقع بود که بیداری برای من آغاز شد... گام اول:‌ بیداری خوابم (من خوابم، لطفاً مزاحم نشوید...) قبل از بیداری هر آنچه را پدرانم (یعنی اجدادم) به من آموخته بودند، به‌طور کامل اجرا کردم. من انسان خوبی شدم. من شغلی را که والدینم از من می‌خواستند پیدا کردم. صبح‌ها ساعت ۸ سرکار رفتم و شب‌ها به خانه‌ام برگشتم. کاشانه‌ای را که از من می‌خواستند، ساختم. من با جدیت و کار و تلاش زیاد به زندگی‌ام ادامه دادم. من بیشتر از بقیه کار کردم. من تبدیل شدم به انسان خوبی که جامعه آن را تعریف می‌کند. من از حاصل زحمت‌هایم به اطرافیانم عشق، خیر و برکت، فراوانی و هر آنچه را صاحبش بودم، بدون چشم برهم‌زدنی بخشیدم.»