کتاب با اهل انجمن

کتاب با اهل انجمن نوشته‌ی جواد محقق و به همت انتشارات سوره مهر منتشر شده است. این اثر تجربه‌نگاری و گفت‌وگو با انجمن‌داران و فعالان محافل شعر ایران است که به بررسی نقش و جایگاه انجمن‌های ادبی در فرهنگ معاصر کشور می‌پردازد. نویسنده با رویکردی پژوهشی و گفت‌وگومحور، سراغ شاعران، معلمان، مدیران و پیشکسوتان انجمن‌های ادبی در شهرهای مختلف رفته و روایت‌هایی از شکل‌گیری، فرازونشیب‌ها، دستاوردها و چالش‌های این محافل را گردآوری کرده است. کتاب با اهل انجمن نه‌تنها به تاریخچه و ساختار انجمن‌های ادبی می‌پردازد، بلکه تجربه‌های زیسته و خاطرات دست‌اندرکاران این حوزه را نیز بازتاب می‌دهد. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب با اهل انجمن

کتاب با اهل انجمن با قلم جواد محقق، به بررسی و مستندسازی تجربه‌های انجمن‌داری و فعالیت‌های محافل شعر ایران می‌پردازد. این کتاب حاصل گفت‌وگو با ۲۳ نفر از مسئولان و معلمان انجمن‌های ادبی در استان‌ها و شهرهای مختلف است و تصویری از وضعیت، تاریخچه و تحولات این محافل را ارائه می‌دهد. ساختار کتاب مبتنی بر مصاحبه‌های عمیق و روایت‌های شخصی است که هر یک از زاویه‌ای متفاوت به موضوع انجمن‌های ادبی نگاه می‌کنند. نویسنده تلاش کرده است تا ضمن ثبت خاطرات و تجربه‌های زیسته، به نقاط قوت و ضعف این نهادهای مردمی نیز بپردازد و نقش آن‌ها را در تقویت زبان و ادبیات ملی، تربیت نسل جدید شاعران و ایجاد همبستگی فرهنگی برجسته کند. کتاب با اهل انجمن همچنین به آسیب‌شناسی انجمن‌ها، چالش‌های مدیریتی، اختلافات داخلی، و تأثیر تحولات اجتماعی و سیاسی بر این محافل پرداخته است. این اثر، علاوه‌بر روایت تاریخچه و فعالیت‌های انجمن‌ها، به بررسی شیوه‌های آموزش شعر، نقش معلمان و مدیران، و اهمیت همدلی و همکاری در پیشبرد اهداف فرهنگی می‌پردازد. جواد محقق با گردآوری این مجموعه، تلاش کرده است تا دستینه‌ای برای علاقه‌مندان به محافل ادبی و پژوهشگران حوزه فرهنگ و ادبیات فراهم کند.

خلاصه کتاب با اهل انجمن

کتاب با اهل انجمن مجموعه‌ای از گفت‌وگوها و روایت‌ها درباره شکل‌گیری، کارکرد و چالش‌های انجمن‌های ادبی ایران است. نویسنده با طرح پرسش‌های مشترک از فعالان و مدیران انجمن‌ها، تجربه‌های متنوعی را گردآوری کرده که هر یک بازتاب‌دهنده بخشی از واقعیت‌های این محافل است. در بخش‌های مختلف کتاب، به تفاوت میان هنرهای جوششی و کوششی اشاره شده و نقش استعداد ذاتی در شعر و هنر برجسته شده است. همچنین، اهمیت آموزش، نقدپذیری، و تعامل میان اعضا در رشد فردی و جمعی شاعران مورد توجه قرار گرفته است. کتاب به فرازونشیب‌های تاریخی انجمن‌ها، از دوران پیش از انقلاب تا دهه‌های اخیر، می‌پردازد و نقش آن‌ها را در تربیت نسل‌های جدید شاعران و نویسندگان بررسی می‌کند. روایت‌هایی از جلسات شعرخوانی، نقدهای صریح، رقابت‌های سازنده و گاه اختلافات درونی، فضای زنده و پویای این محافل را به تصویر می‌کشد. همچنین، به آسیب‌هایی مانند نبود مدیریت مؤثر، اختلافات سلیقه‌ای، مشکلات مالی و اداری، و تأثیر تحولات اجتماعی بر فعالیت انجمن‌ها اشاره شده است. کتاب با اهل انجمن علاوه‌بر ثبت خاطرات و تجربه‌های شخصی، به اهمیت اخلاق حرفه‌ای، مسئولیت اجتماعی شاعران، و ضرورت حفظ مرزهای تربیتی و فرهنگی در محافل ادبی تأکید دارد. در نهایت، این اثر با ارائه توصیه‌هایی برای شاعران جوان و مدیران انجمن‌ها، بر نقش انجمن‌های ادبی در تقویت هویت فرهنگی و ادبی کشور تأکید می‌کند.

چرا باید کتاب با اهل انجمن را بخوانیم؟

کتاب با اهل انجمن اثری‌ست که با رویکردی مستند و گفت‌وگومحور، تجربه‌های واقعی و زیسته‌ی فعالان انجمن‌های ادبی را بازتاب می‌دهد. این کتاب فرصتی فراهم می‌کند تا خواننده با تاریخچه، ساختار و فرازونشیب‌های محافل شعر ایران آشنا شود و از زاویه دید شاعران، معلمان و مدیران، با چالش‌ها و دستاوردهای این نهادهای مردمی روبه‌رو گردد. ویژگی شاخص این اثر، تنوع روایت‌ها و نگاه‌های متفاوت به موضوع انجمن‌داری است که باعث می‌شود تصویر جامعی از وضعیت ادبیات معاصر و نقش انجمن‌ها در تربیت نسل جدید شاعران به دست آید. همچنین، کتاب به آسیب‌شناسی و ارائه راهکارهایی برای بهبود مدیریت و آموزش در انجمن‌ها می‌پردازد و برای علاقه‌مندان به فرهنگ، ادبیات و فعالیت‌های جمعی، منبعی ارزشمند از تجربه و دانش فراهم می‌کند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب با اهل انجمن به علاقه‌مندان شعر و ادبیات، پژوهشگران حوزه فرهنگ، مدیران و اعضای انجمن‌های ادبی، معلمان و مربیان ادبیات، و کسانی که دغدغه فعالیت‌های جمعی و مشارکت فرهنگی دارند پیشنهاد می‌شود. همچنین، این کتاب برای کسانی که به دنبال شناخت تجربه‌های واقعی از محافل ادبی و آموزش غیررسمی شعر هستند، مناسب است.

بخشی از کتاب با اهل انجمن

«در بین هنرها بعضی بیشتر کوششی‌اند و برخی عموماً جوششی. یعنی یک آدم بدخط با چند سال کلاس رفتن و تلاش و تمرین و تجربه می‌تواند خطاط قابلی شود، اما کسی که طبع شعر و صدای خوب ندارد، با کلاس شعر و آواز رفتن و یاد گرفتن سبک‌ها و گوشه‌های آن‌ها هم بعید است شاعری و خوانندگی بیاموزد. چون طبع شعر و صدای خوب نعمتی خداداد و موهبتی الهی‌ست و کوشش برای آموختن آن‌ها چندان کارساز نیست. البته فراگیری هر علم و ادب و هنری در کلاس و مدرسه یا دانشگاه می‌تواند دانش‌جو یا هنرجوی آن رشته را در زمینهٔ استعدادش چند پله ارتقا بدهد. اما قدرت آموزش معمولاً در حدی‌ست که یک مخاطب مطلع تربیت می‌کند تا یک شاعر و هنرمند قابل. وگرنه بزرگ‌ترین و بهترین شاعران و نویسندگان و هنرمندان ما باید استادان دانشگاه‌های ما در همان رشته‌ها باشند، که نیستند. به همین دلیل است که ما در تاریخ هنر و ادبیاتمان صدها و بل هزاران شاعر و خوانندهٔ خوش‌صدای کم‌سواد و بی‌سواد و کلاس‌نرفته و آموزش‌ندیده داشته‌ایم و داریم، اما یک ادیب و خطاط و داستان‌نویس بی‌سواد نداریم. چون آن‌ها عموماً جوششی‌اند و این‌ها اغلب کوششی. آن‌ها چشمه و چاه‌اند و این‌ها حوض و استخر! گل‌های شعر ریشه در کشف و شهود شاعر دارند و بوته‌های داستان در گلخانه‌های آموزش و تمرین بارور می‌شوند.»