کتاب کیمیاگر جان

کتاب کیمیاگر جان نوشته‌ی محمدحسین یزدانی‌راد و پیمانه صالحی، گفت‌وگویی مفصل با دکتر فریدون علاء، بنیان‌گذار سازمان انتقال خون ایران است که توسط انتشارات اختران منتشر شده است. این اثر در قالب مصاحبه‌ای تاریخ شفاهی، زندگی، اندیشه‌ها و فعالیت‌های علمی، اجتماعی و مدیریتی دکتر علاء را از کودکی تا دوران تأسیس و توسعه سازمان انتقال خون ایران و همچنین نقش او در ارتقای نظام سلامت کشور روایت می‌کند. کتاب با رویکردی مستند و پژوهشی، علاوه‌بر پرداختن به زندگی شخصی و خانوادگی دکتر علاء، به بررسی تحولات تاریخی انتقال خون در ایران و جهان، چالش‌های اخلاقی و بهداشتی خون‌فروشی، و تلاش‌های دکتر علاء برای اصلاح این وضعیت می‌پردازد. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب کیمیاگر جان

کتاب کیمیاگر جان با محوریت گفت‌وگو با دکتر فریدون علاء، به‌عنوان یکی از چهره‌های برجسته پزشکی و مدیریتی ایران، تصویری جامع از زندگی فردی و حرفه‌ای او ارائه می‌دهد. این کتاب با بهره‌گیری از روش تاریخ شفاهی، در یازده جلسه مصاحبه و طی سیزده ساعت، خاطرات و تجربیات دکتر علاء را ثبت کرده است. ساختار کتاب بر پایه‌ی سؤالات مصاحبه‌گر و پاسخ‌های مفصل دکتر علاء شکل گرفته و تلاش شده است تا فضای گفت‌وگو برای خواننده ملموس باشد. علاوه‌بر روایت زندگی شخصی و خانوادگی، کتاب به بررسی زمینه‌های اجتماعی و تاریخی تأسیس سازمان انتقال خون ایران، وضعیت انتقال خون پیش از دهه پنجاه، و چالش‌های اخلاقی و بهداشتی آن دوران می‌پردازد. همچنین، نقش دکتر علاء در پایه‌گذاری انجمن هموفیلی ایران و مرکز مراقبت‌های جامع هموفیلی، و فعالیت‌های علمی و بین‌المللی او در حوزه خون‌شناسی و سلامت عمومی، بخش مهمی از محتوای کتاب را تشکیل می‌دهد. نویسندگان با مستندسازی دقیق اسامی، وقایع و منابع، اثری پژوهشی و قابل استناد فراهم کرده‌اند که نه‌تنها برای علاقه‌مندان به تاریخ پزشکی، بلکه برای پژوهشگران علوم اجتماعی و تاریخ معاصر ایران نیز ارزشمند است.

خلاصه کتاب کیمیاگر جان

کتاب کیمیاگر جان با تمرکز بر زندگی و فعالیت‌های دکتر فریدون علاء، به روایت مسیر پرچالش تأسیس و توسعه سازمان انتقال خون ایران می‌پردازد. در بخش‌های ابتدایی، کتاب با شرح وضعیت انتقال خون در جهان و ایران آغاز می‌شود؛ از نخستین تلاش‌ها برای انتقال خون، کشف گروه‌های خونی، تا شکل‌گیری بانک‌های خون و استانداردهای بهداشتی. سپس، وضعیت انتقال خون در ایران پیش از دهه پنجاه ترسیم شده است؛ زمانی که خون‌فروشی رایج بود و سلامت بیماران به‌شدت در معرض خطر قرار داشت. دکتر علاء، با تکیه‌بر دانش تخصصی و تجربه‌های بین‌المللی، ضرورت ایجاد یک سازمان ملی و متمرکز برای انتقال خون را مطرح می‌کند و با پشتکار، موفق به تأسیس این نهاد می‌شود. کتاب به فرازونشیب‌های این مسیر، موانع اداری، مقاومت‌های اجتماعی و تلاش برای جلب حمایت مسئولان می‌پردازد. همچنین، به نقش دکتر علاء در ارتقای دانش خون‌شناسی، تأسیس انجمن هموفیلی ایران و مرکز مراقبت‌های جامع هموفیلی اشاره شده است. بخش‌هایی از کتاب به زندگی خانوادگی، تحصیلات، و تأثیرات فرهنگی و اجتماعی خانواده علاء اختصاص دارد. در مجموع، کتاب دغدغه‌های انسانی، مسئولیت‌پذیری اجتماعی و نقش دانش و تعهد فردی در تحول نظام سلامت را برجسته می‌کند.

چرا باید کتاب کیمیاگر جان را بخوانیم؟

کیمیاگر جان اثری است که با رویکردی مستند و گفت‌وگومحور، نه‌تنها زندگی یک پزشک برجسته، بلکه بخشی از تاریخ معاصر سلامت و پزشکی ایران را بازتاب می‌دهد. این کتاب با ارائه روایت‌هایی از پشت‌پرده تأسیس سازمان انتقال خون، چالش‌های اخلاقی و اجتماعی خون‌فروشی، و تلاش برای اصلاح ساختارهای بهداشتی، فرصتی برای شناخت عمیق‌تر از تحولات نظام سلامت کشور فراهم می‌کند. همچنین، آشنایی با تجربیات مدیریتی و علمی دکتر علاء، برای علاقه‌مندان به تاریخ پزشکی، مدیریت سلامت و مطالعات اجتماعی، الهام‌بخش و آموزنده است. کتاب با مستندسازی دقیق و روایت زنده، امکان درک بهتر از اهمیت مسئولیت‌پذیری فردی و نقش دانش در تغییرات اجتماعی را فراهم می‌سازد.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن این کتاب به پژوهشگران تاریخ پزشکی، علاقه‌مندان به نظام سلامت، دانشجویان رشته‌های پزشکی و علوم اجتماعی، مدیران حوزه سلامت و کسانی که دغدغه اصلاح ساختارهای اجتماعی و بهداشتی را دارند پیشنهاد می‌شود. همچنین، برای افرادی که به تاریخ معاصر ایران و روایت‌های مستند علاقه‌مندند، این اثر جذاب خواهد بود.

بخشی از کتاب کیمیاگر جان

«در چنین شرایطی، دکتر علاء با طرح ایجاد مؤسسه‌ای مستقل، درصدد برآمد به وضعیت غیر اصولی فروش خون سروسامانی بدهد و به‌جای این فعالیت‌های پراکنده، غیراخلاقی و خطرناک، یک مؤسسهٔ ملی و متمرکز ایجاد کند. به هر صورت ماده‌واحدهٔ تأسیس این مؤسسه، در مجلس شورای ملی تصویب شد و بودجه‌ای برای آن در نظر گرفته شد. در مرداد ۱۳۵۳ ش./ ۱۹۷۴ م. سازمان ملّی انتقال خون ایران به‌طور رسمی فعالیتش را آغاز کرد و دکتر علاء پایه‌گذار و اولین رئیس آن شد. پس از آن به جذب نیروهای متخصص اهتمام ورزید و ضمن بازدید از مراکز انتقال خون اروپا و آمریکا، با جدیدترین تجهیزات پزشکی در این زمینه آشنا شد. همچنین با شرکت در کنفرانس‌های بین‌المللی، در ارتقای سطح دانش خود و همکارانش در سازمان ملّی انتقال خون، تلاش‌های بسیاری کرد. از آنجایی که دکتر علاء به پژوهش و طبابت در زمینهٔ بیماری‌های خونریزی‌دهنده ارثی علاقه‌مند بود از هیچ تلاش و کوششی جهت کمک به بیماران مبتلا به هموفیلی فروگذار نکرد. لذا در سال ۱۳۴۹ ش./۱۹۷۰ م. «انجمن هموفیلی ایران» و «مرکز آموزش جهانی هموفیلی» را تأسیس کرد. همچنین «درمانگاه هموفیلی» را در بیمارستان پانصد تختخوابی پهلوی (امام خمینی کنونی) دایر کرد که از طرف فدراسیون جهانی هموفیلی، یکی از اولین مراکز بین‌المللی درمان هموفیلی (IHTC) شناخته شد.»