کتاب من ربانی شیرازی هستم

کتاب من ربانی شیرازی هستم (نوروایتی از زندگی شهید آیت‌‌الله عبدالرحیم ربانی شیرازی) نوشته فاطمه رحیمی به‌کوشش انتشارات سوره مهر منتشر شده است. این ناداستان روایت زندگی و مبارزات عبدالرحیم ربانی شیرازی را از کودکی در شیراز تا سال‌های اوج مبارزه در قم و زندان‌های رژیم پهلوی دنبال می‌کند. نویسنده با استفاده از تاریخ شفاهی، اسناد مکتوب، مصاحبه‌های متعدد و منابع کتابخانه‌ای، تصویری از شکل‌گیری شخصیت علمی و سیاسی ربانی شیرازی ارائه کرده است. کتاب حاضر به زندگی شخصی و خانوادگی این فرد و نیز به نقش او در جریان‌های فکری و سیاسی ایران پرداخته است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب من ربانی شیرازی هستم اثر فاطمه رحیمی

کتاب من ربانی شیرازی هستم یک ناداستان در قالب خاطرات و زندگی‌نامه است که با تمرکز بر زندگی شهید آیت‌الله عبدالرحیم ربانی‌ شیرازی به نوجوانی او در بازار شیراز و تبدیل‌شدن او به مجتهد و مبارز پرداخته است. فاطمه رحیمی توضیح داده که این کتاب بر پایه‌ی تاریخ شفاهی، مصاحبه‌های متعدد، اسناد مکتوب و چند کتاب پیشین درباره‌ی ربانی‌ شیرازی نوشته شده و سپس با مراجعه‌ی دوباره به راویان و منابع کتابخانه‌ای تکمیل شده است.

من ربانی شیرازی هستم شما را با شروع بالیدن این فرد در فضای ملتهب شیراز دوره‌ی رضاشاه پهلوی، آشنایی او با سید نورالدین حسینی الهاشمی و حزب برادران، غوطه‌خوردن در بحرالعلم در قم و شاگردی آیت‌الله بروجردی و نیز ورود جدی به کارهای تحقیقی بزرگ مانند جامع‌ الاحادیث، تصحیح وسائل‌ الشیعه و بحارالانوار روبه‌رو می‌کند. این اثر در ادامه فصل‌هایی مانند «در جست‌وجوی نور» و «شروع اعتراضات» را در بر گرفته و به نقش ربانی‌ شیرازی در انتخاب آیت‌الله خمینی به‌عنوان مرجع، سازمان‌دهی اعتراضات علیه لایحه‌ی انجمن‌های ایالتی و ولایتی، مقابله با انقلاب سفید، ماجرای جشن فیضیه، صدور قطعنامه‌ها و شبکه‌سازی میان علما و طلاب در شهرهای مختلف پرداخته است.

کتاب من ربانی شیرازی هستم علاوه‌بر روایت مبارزات سیاسی به ریشه‌های خانوادگی، شکل‌گیری روحیه‌ی ضد استبدادی در خانواده‌ی عبدالرحیم ربانی شیرازی، زندگی طلبگی، ازدواج، سبک زیستن، تلاش او در تحقیق و تدریس و نیز تجربه‌ی چند دوره بازداشت و زندان در قزل‌قلعه و دیگر بازداشتگاه‌ها پرداخته است. این کتاب ترکیبی از آرای نویسنده، نقل‌قول‌های مستقیم از ربانی‌ شیرازی و اطرافیان و بازسازی صحنه‌ها براساس اسناد تاریخی است که در قالب فصل‌های پی‌درپی، سیر زمانی زندگی عبدالرحیم ربانی شیرازی را دنبال می‌کند.

خلاصه کتاب من ربانی شیرازی هستم

کتاب مسیر زندگی آیت‌الله عبدالرحیم ربانی‌ شیرازی را از کودکی در محله‌ی گودگریِ شیراز تا سال‌های مبارزه در قم و زندان‌های رژیم پهلوی دنبال کرده است. کتاب نشان می‌دهد چگونه ریشه‌های خانوادگی ضد استبدادی، رفت‌وآمد به خانه‌ی سید نورالدین حسینی‌ الهاشمی و حضور در حزب برادران، از یک نوجوان بازاریْ طلبه‌ای مبارز می‌سازد که در ماجرای کشف حجاب، مقابله با بهاییت و صوفی‌گری و قیام سروستان نقش‌آفرین است.

سپس کتاب من ربانی شیرازی هستم به دوره‌ی حضور عبدالرحیم ربانی شیرازی در قم می‌رسد؛ جایی که او در درس آیت‌الله بروجردی می‌درخشد، در پروژه‌های بزرگ علمی مانند جامع‌ الاحادیث، تصحیح وسائل‌ الشیعه و بحارالانوار نقش محوری می‌گیرد و همزمان به‌تدریج وارد میدان سیاست می‌شود. او از پیشگامان طرح مرجعیت آیت‌الله خمینی، سازمان‌دهی اعتراض به لایحه‌ی انجمن‌های ایالتی و ولایتی، مخالفت با انقلاب سفید، برگزاری جشن فیضیه و صدور قطعنامه‌ها و نامه‌های سرگشاده است و به‌ همین دلیل چند بار بازداشت و زندانی می‌شود.

هدف فاطمه رحیمی از نگارش این کتاب نشان‌دادن پیوند عمیق میان کار علمی سنگین، زیست ساده‌ی طلبگی و مبارزه‌ی پیگیر سیاسی در زندگی عبدالرحیم ربانی شیرازی بوده است.

چرا باید کتاب من ربانی شیرازی هستم را بخوانیم؟

کتاب من ربانی شیرازی هستم تصویری از زندگی کسی ارائه کرده که هم در میدان تحقیق دینی و هم در خط مقدم مبارزه‌ی سیاسی فعال بوده است. خواننده‌ی این ناداستان درمی‌یابد که چگونه یک طلبه‌ی محقق، همزمان درگیر تصحیح منابع بزرگ حدیثی و سازمان‌دهی شبکه‌های مبارزاتی علیه رژیم پهلوی است و از خلال این روایت با فضای حوزه، شکل‌گیری مرجعیت آیت‌الله خمینی و سازوکار مبارزات آن دوران آشنا می‌شود.

خواندن کتاب من ربانی شیرازی هستم را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

این کتاب به دوستداران تاریخ معاصر ایران، پژوهشگران حوزه‌ی روحانیت و انقلاب، طلاب و دانشجویان رشته‌های الهیات و علوم سیاسی و کسانی که به شناخت ترکیب کار علمی و کنش سیاسی در زندگی یک عالم دینی علاقه دارند، پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب من ربانی شیرازی هستم

«فصل پنجم: روزشماری برای پیروزی انقلاب (فروزش)

آخرین روزهای شهریور ۱۳۵۷ دیگر همه‌چیز تق‌ولق بود. بسیاری از تبعیدی‌ها محل تبعید را ترک کرده و مأمورین شهربانی مجالی برای پیگیری آن‌ها نداشتند. آیت‌الله ربانی به همراه آیت‌الله خامنه‌ای به کهنوج رفتند. آن‌ها قصد فرار نداشتند. مأمورین هم مراقبت ویژه را از برخی تبعیدی‌ها، از جمله این دو نفر، رها نکرده و همهٔ تحرکات آنان را زیر ذره‌بین داشتند. آن‌ها هم قبل از اینکه ساواک بیش از این نگران شود به جیرفت بازگشتند.‌

حال مزاجی آیت‌الله به‌وضوح دیگر تاب شرایط سخت تبعیدگاه را نداشت؛ سردرد شدید، فراموشی، و ناراحتی اعصاب. شاید از همین جهت بود که در لیست کسانی که مستحق ارفاق در محکومیت بودند قرار گرفت و آزادی او بلامانع اعلام شد.‌

برای درمان ابتدا به شیراز و سپس به قم رفت. با وجود نامساعد بودن شرایط جسمی، لحظه‌لحظهٔ حوادث و اخبار انقلاب را دنبال می‌کرد. واکنش‌های کشورها و دولت‌های دیگر را نسبت به تحولات داخلی بررسی و تحلیل می‌نمود. پیامی خطاب به کارتر، رئیس‌جمهور وقت امریکا، ارسال کرد.‌ او در این نامه، بی مقدمه و حاشیه رفتن، در همان جملهٔ اول، با طرح موضوع جنگ ویتنام و کامبوج، مشت اول را زد و دولت امریکا را از مداخله در امور ایران، آن هم درحالی‌که انقلاب اسلامی به خواست مردم در یک‌قدمی پیروزی است، برحذر داشت. خیزشی که سال‌ها قبل با نام مبارزه شروع شده و پس از مدتی عنوان نهضت یافته بود حالا یک انقلاب تمام‌عیار شناخته می‌شد.»