کتاب یادداشت های فرانسوی

کتاب یادداشت های فرانسوی نوشته معین رفیعی به‌همت نشر سنجاق به‌صورت الکترونیکی منتشر شده است. این اثر مجموعه‌ای از یادداشت‌ها و روایت‌های یک فرانسوی است که به انگیزه‌ی عشق و آشنایی با فرهنگ و دین، راهی ایران می‌شود. نویسنده با نگاهی جست‌وجوگرانه و گاه طنزآمیز، تجربه‌های خود را از ورود به ایران، مواجهه با مردم، ساختارهای اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی و حتی جزئیات روزمره‌ی زندگی در تهران و دیگر نقاط ایران به تصویر کشیده است. روایت‌ها به‌شکل نامه‌نگاری و گفت‌وگو با شخصیت‌هایی چون محمد (راننده‌ی تاکسی) و افراد دیگر جامعه پیش می‌رود و در خلال آن، دغدغه‌ها و مسائل اجتماعی ایران معاصر از زاویه‌ی دید یک خارجی بازتاب می‌یابد. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب یادداشت های فرانسوی

کتاب یادداشت‌های فرانسوی به قلم معین رفیعی، روایتی است از سفر و اقامت کوتاه‌مدت یک فرانسوی در ایران که به انگیزه‌ی عشق و شناخت بیشتر از فرهنگ و دین وارد این سرزمین می‌شود. ساختار کتاب بر پایه‌ی یادداشت‌های روزانه و نامه‌هایی به معشوقه‌ای به نام شیرین شکل گرفته است. نویسنده با نگاهی موشکافانه و گاه انتقادی از نخستین لحظات ورود به ایران تا مواجهه با مسائل اقتصادی، اجتماعی و فرهنگیْ تجربه‌های خود را ثبت کرده است. روایت‌ها با جزئیات دقیق از زندگی روزمره، گفت‌وگو با مردم، راننده‌ی تاکسی، دانشجویان و فروشندگان و نیز بازدید از مکان‌های مختلف شهر تهران و دیگر نقاط پیش می‌رود. در خلال این روایت‌ها دغدغه‌هایی چون عدالت اجتماعی، مشکلات اقتصادی، مهاجرت، آموزش، بیکاری، فاصله‌ی طبقاتی، مصرف‌گرایی و حتی مسائل زیست‌محیطی و فرهنگی ایران معاصر به تصویر کشیده شده است. کتاب یادداشت‌های فرانسوی با بهره‌گیری از زبان صمیمانه و روایتی نزدیک به زندگی واقعی، تصویری چندلایه از جامعه‌ی امروز ایران ارائه می‌دهد و درعین‌حال نگاه یک خارجی را به مسائل بومی و جهانی پیوند می‌زند.

خلاصه کتاب یادداشت های فرانسوی

راوی، فرد فرانسوی در آغاز با چالش‌های تبدیل پول و نگاه‌های کلیشه‌ای نسبت به ایران مواجه می‌شود؛ سپس با ورود به تهران، تجربه‌هایش را از فرودگاه، تاکسی، هتل و خیابان‌های شهر ثبت می‌کند. او در مسیر با محمد، راننده‌ی تاکسی جوان آشنا می‌شود و از خلال گفت‌وگوهای طولانی با او به لایه‌های پنهان مشکلات اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی ایران پی می‌برد. روایت محمد از زندگی در اهواز و شوش، بحران شرکت نیشکر هفت‌تپه، دشواری‌های نظام آموزشی، رقابت‌های کنکور، بیکاری، مهاجرت به تهران و مشکلات جوانان برای ازدواج و اشتغالْ بخش مهمی از کتاب را شکل می‌دهد. نویسنده با مشاهده‌ی زندگی روزمره در تهران، از تفاوت‌های طبقاتی، مصرف‌گرایی، وضعیت بازارها و پاساژها و حتی جزئیات معماری و مکان‌های مذهبی سخن می‌گوید. او به نقد ساختارهای اقتصادی، نظام بانکی، سیاست‌های دولتی و چالش‌های اجتماعی مانند فقر، بیکاری، مهاجرت، آلودگی هوا و مشکلات زیست‌محیطی می‌پردازد. روایت‌هایی از برخورد با مردم عادی، دانشجویان، فروشندگان و کفش‌دار امامزاده، تصویری زنده و ملموس از جامعه‌ی ایران امروز ارائه می‌دهد. در خلال این یادداشت‌ها نویسنده بارها به عشق خود به شیرین اشاره می‌کند. این احساس همچون نخ تسبیحی، روایت‌های اجتماعی و شخصی را به هم پیوند می‌زند. کتاب نشان‌دهنده‌ی تلاقی نگاه یک خارجی با واقعیت‌های ایران معاصر است؛ نگاهی که همزمان با حیرت، انتقاد و دلبستگی همراه است.

چرا باید کتاب یادداشت های فرانسوی را بخوانیم؟

کتاب یادداشت‌های فرانسوی تجربه‌ی زیستن و مشاهده‌ی ایران معاصر را از زاویه‌ی دید یک خارجی به تصویر می‌کشد. این اثر نه‌تنها به مسائل روزمره و دغدغه‌های اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی می‌پردازد، بلکه با روایت‌های جزئی و ملموسْ امکان مقایسه‌ی نگاه بیرونی و درونی به جامعه‌ی ایران را فراهم می‌کند. خواننده با مطالعه‌ی این کتاب با لایه‌های پنهان زندگی شهری، مشکلات جوانان، چالش‌های نظام آموزشی، تفاوت‌های طبقاتی و جزئیات فرهنگی و مذهبی آشنا می‌شود. همچنین پیوند میان روایت عاشقانه و مسائل اجتماعی، به اثر رنگ‌وبویی متفاوت بخشیده است. این کتاب برای کسانی که به شناخت عمیق‌تر جامعه‌ی ایران و تجربه‌ی زیسته‌ی افراد علاقه‌مند هستند، فرصتی برای همدلی و تأمل فراهم می‌کند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن این کتاب به علاقه‌مندان به روایت‌های اجتماعی، دانشجویان علوم انسانی، جامعه‌شناسی و مطالعات فرهنگی، کسانی که دغدغه‌ی شناخت ایران معاصر را دارند و همچنین به افرادی که به تجربه‌های سفر و نگاه بیرونی به مسائل داخلی علاقه‌مند هستند، پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب یادداشت های فرانسوی

«اشتیاق در بین مردم بودن نگذاشت تا من بیشتر از چند دقیقه در اتاقم بمانم و من را به بیرون از هتل کشاند. شنیده بودم که در نزدیکی‌های هتل پاساژ معروفی وجود دارد. به همین منظور پیاده به سمت آن پاساژ به راه افتادم.

از خیابانی گذر کردم که آن را ولیعصر می‌نامند و لقب بلندترین خیابان خاورمیانه و البته یکی از طولانی‌ترین خیابان‌های جهان را به آن داده‌اند. خیابانی که چنارهای آن زبانزد عام و خاص است. البته در قسمتی از خیابان برخلاف بقیهٔ آن درختانی را مشاهده کردم که خشکانده شده بودند.

خیلی جای تاسف داشت. از چند رهگذر که راجع به این صحنه پرس و جو کردم صحبت‌های مختلفی شنیدم. یکی می‌گفت: «درخت که چیزی نیست. پول که باشد می‌آیی می‌گویی «آدم کشته ام که کشته ام. دیه‌اش را می‌دهم».»

دیگری از این روند که به اعتقادش تبدیل به اپیدمی شده بود شاکی بود و می‌گفت که این‌ها نمونه‌های در وسع کم است. هنگامی که درختان یکصد سالهٔ خیابان ولیعصر به راحتی خشکانده می‌شوند و در ازای آن جریمه‌ای می‌برند که نه گرفته می‌شود و نه بازدارندگی‌ای ایجاد می‌کند معلوم است که به راحتی درختان جنگل‌های هیرکانی و درختان جنگل‌های بلوط و درختان دیگر جاها هم قطع خواهند شد.

پس از ادامه دادن راهم به پاساژ پالادیوم رسیدم. پاساژی در حد پاساژهای درجه یک اروپا. با معماری‌ای زیبا. مرتب و منظم. سرشار از حس آرامش و لوکس بودن. از حس خوب بودن در آن هر چه بگویم کم گفته ام. بسیاری از برندهای جهانی حتی آن‌هایی که به واسطهٔ تحریم‌ها نمی‌بایست در ایران حضور می‌داشتند را می‌توانستی در آنجا بیابی. در اروپا کسانی به این پاساژها می‌روند که از تمکن مالی کافی برخوردار هستند. در اینجا هم این چنین به نظر می‌رسید.»