کتاب ایچی گو ای چی یه

کتاب ایچی گو ای چی یه (Ichigo-Ichie) نوشته هکتور گارسیا و فرانسس میرالس، ترجمه علیرضا برازنده نژاد و سفری است به دل فرهنگ و فلسفه‌ی ژاپنی برای فهم ارزش لحظه‌های یکتا و ناپایدار زندگی. نویسندگان با تکیه بر تجربه‌ی زیسته در ژاپن، مفاهیمی مثل ایچیگو ایچی‌یه، ایکیگای، ذن، هانامی و مونو نو آواره را در کنار روایت‌ها، مثال‌ها و حکایت‌های گوناگون توضیح داده‌اند. نشر کتاب مرو کتاب حاضر را منتشر کرده است. این کتاب در قالب روایت، توضیح مفاهیم، تمرین‌ها و نمونه‌های واقعی ارائه شده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب ایچی گو ای چی یه

کتاب ایچی گو ای چی یه (هنر به بار نشاندن لحظه‌ها) با یک صحنه‌ی بارانی در کیوتو و ورود نویسندگان به چایخانه‌ای قدیمی آغاز می‌شود؛ جایی که نگاهشان به لوح چوبی با حروف ژاپنی 一期一会 می‌افتد و معنای «یک‌بار، یک دیدار» یا «در این لحظه، یک فرصت» برایشان به کشفی محوری تبدیل می‌شود. هکتور گارسیا و فرانسس میرالس در این کتاب نشان می‌دهند که چگونه هر دیدار، هر تجربه و هر بعدازظهر معمولی می‌تواند به لحظه‌ای یکتا و غیرقابل‌تکرار بدل شود؛ اگر آگاهانه در آن حضور داشته باشیم.

ایچی گو ای چی یه از ریشه‌های این اصطلاح در سنت مراسم چای ژاپنی و یادداشت‌های استاد چای یامانوئه سوجی شروع کرده است و آن را به زندگی امروز پیوند می‌زند؛ از افسانه‌ی تبتی دروازه‌های شامبالا تا آیین هانامی و شکوفه‌های ساکورا، از مفهوم کایکا و مانکای تا نظریه‌ی ۱۰۰۰۰ ساعت مالکوم گلدول. نویسندگان احساسات اصلی انسان را به گذشته، حال و آینده ترجمه کرده و نشان داده‌اند که خشم و غم ما را در گذشته، ترس ما را در آینده و شادی ما را در لحظه‌ی حال نگه می‌دارد.

خواننده در بخش‌های بعدی کتاب ایچی گو ای چی یه با مفاهیمی مانند دوخا، مونو نو آواره، تردمیل لذت‌جویی و وجه دوستانه‌ی کارپه دیم روبه‌رو می‌شود و می‌بیند که چگونه می‌توان از «تیر دوم» رنج پرهیز کرد. نویسندگان با مثال‌هایی از زندگی روزمره، فیلم‌ها، ادبیات و حتی مسیر معنوی استیو جابز و آشنایی او با ذن، نشان داده‌اند که حضور در لحظه، سادگی، رهاکردن اضافه‌ها و تمرین دلسوزی چگونه می‌تواند کیفیت تجربه‌ی هر روز را تغییر دهد.

خلاصه کتاب ایچی گو ای چی یه

هر لحظه، هر دیدار و هر تجربه فقط یک‌بار رخ می‌دهد و هرگز به همان شکل تکرار نخواهد شد. نویسندگان ابتدا ریشه‌ی این مفهوم را در بودیسم، مراسم چای و فرهنگ ژاپنی نشان می‌دهند؛ سپس آن را به زندگی امروز پیوند می‌زنند؛ جایی که حواس‌پرتی، شتاب و نگرانی از گذشته و آینده، فرصت تجربه‌ی کامل لحظه را می‌گیرد. کتاب توضیح می‌دهد که چگونه آگاهی از گذرابودن نه‌تنها غم‌انگیز نیست، بلکه می‌تواند منبع زیبایی و قدردانی باشد؛ از شکوفه‌ی کوتاه‌عمر ساکورا تا عشق، الهام و شکوفایی استعدادها.

مفاهیمی مانند کایکا و مانکای، دوخا و مونو نو آواره، ترجمه‌ی احساسات به زمان، و پرهیز از «تیر دوم» رنج در این اثر چارچوبی را می‌سازند تا فرد بتواند هم با ناپایداری کنار بیاید و هم لحظه‌های کوچک را به تجربه‌هایی به‌یادماندنی تبدیل کند.

چرا باید کتاب ایچی گو ای چی یه را بخوانیم؟

کتاب ایچی گو ای چی یه نشان می‌دهد چگونه می‌توان از دل زندگی شلوغ و پراضطراب امروز، لحظه‌های کوچک اما عمیق بیرون کشید. خواننده با مفاهیم ژاپنی، مثال‌های داستانی، تمرین‌های ذهنی و نگاه تازه به احساسات خود آشنا می‌شود و یاد می‌گیرد گذشته و آینده را کمی رها کند و به لحظه‌ی حال، به‌عنوان فرصتی یکتا، توجه بیشتری بدهد.

خواندن کتاب ایچی گو ای چی یه را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

این کتاب به کسانی پیشنهاد می‌شود که درگیر شتاب روزمره، حواس‌پرتی دیجیتال، اضطراب آینده یا حس حسرت نسبت به گذشته هستند. همچنین اثر حاضر به دوستداران فرهنگ و فلسفه‌ی ژاپنی، مراقبه، ذن و کسانی که به‌دنبال معنا و کیفیت بیشتر در تجربه‌ی روزمره‌اند، پیشنهاد می‌شود.

درباره هکتور گارسیا

هکتور گارسیا (Hector Garcia)، نویسنده، مهندس نرم‌افزار سابق، عکاس آماتور و فیلسوفی متولد دهکده‌ی مدیترانه‌ای کالپه در اسپانیاست که پس از ۲۰ سال زندگی در زادگاهش و تجربه‌ی کاری کوتاه‌مدت در سازمان CERN در سوئیس، به توکیو نقل‌مکان کرد و سپس شهروند ژاپن محسوب شد. او که ۱۵ سال در صنعت فناوری اطلاعات ژاپن فعالیت داشته، توسعه‌ی نرم‌افزارهای تشخیص صدا، کمک به ورود شرکت‌های نوپای سیلیکون‌ولی به بازار ژاپن و حضور در تیم اولیه‌ی راه‌اندازی شبکه‌ی اجتماعی ایکس (توئیتر) در این کشور را در کارنامه داشته است.

این نویسنده پس از بازنشستگی از دنیای شرکتی، تمام وقت خود را وقف نویسندگی کرد و براساس یادداشت‌های وبلاگ محبوبش (kirainet.com) کتاب بین‌المللی و موفق «خوره‌ای در ژاپن» (A Geek in Japan) را نوشت که به رتبه‌ی اول فروش دست یافت. این نویسنده‌ی کنجکاو و شیفتهٔ‌یدانش، آثار تحسین‌شده‌ی دیگری همچون «جادوی ژاپن»، «ایچی گو ای چی یه» (با همکاری فرانسس میرالس)، «روح شینتو» و اولین رمان خود را به چاپ رسانده و بیش از ده کتاب منتشر کرده است.

کتاب معروف هکتور گارسیا با عنوان «ایکیگای: راز ژاپنی‌ها برای یک زندگی بلند و شاد» (با همکاری فرانسس میرالس) به‌عنوان پرفروش‌ترین اثر جهانی به ۷۰ زبان ترجمه شده و این افتخار عجیب را داشته است که ترجمه‌شده‌ترین کتابی باشد که در اصل به زبان اسپانیایی نگاشته شده است.

درباره فرانسس میرالس

فرانسس میرالس (Francesc Miralles)، زاده‌ی ۲۷ آگوست ۱۹۶۸ در بارسلونا و فرزند یک خیاط و دستیار اداری، یکی از تأثیرگذارترین نویسندگان جهان در حوزه‌ی تحول فردی و توسعه‌ی فردی است که پس از انصراف از رشته‌ی روزنامه‌نگاری تنها بعد از چهار ماه، کار در یک بار و یادگیری نوازندگی پیانو، به تحصیل در رشته‌ی ادبیات انگلیسی و سپس فیلولوژی آلمانی روی آورد و پس از فارغ‌التحصیلی و اتمام دوره‌ی پسادکتری در رشته‌ی نشر در دانشگاه بارسلونا، مدتی به‌عنوان مترجم و ویراستار یک انتشارات خودیاری فعالیت کرد.

این نویسنده که پس از سال‌ها کار دفتری تصمیم به استعفا و سفر به دور دنیا گرفت، نخستین رمان خود را در جریان سفری طولانی به هند نوشت و با تمرکز بر ادبیات ویژه‌ی نوجوانان، آثاری چون دوقلوی Retrum و رمان Pulsaciones (نگاشته‌شده بر پایه‌ی پیامک با همکاری خاویر روئسکاس) را خلق کرد. فرانسیس میرالس با ۴۰ سال سابقه‌ی مستمر ادبی، فروش بیش از شش میلیون نسخه کتاب و ترجمه‌ی آثارش به ۷۷ زبان، کتاب‌های موفقی برای بزرگسالان ازجمله «عشق با حروف کوچک»، Wabi-Sabi، I Wish You Were Here و «کتابخانه‌ی ماه» را منتشر کرده و با همکاری آلکس روویرا آثاری مانند «آخرین پاسخ» و «داستان‌هایی برای آنکه تو را بهتر دوست داشته باشم» را به رشته‌ی تحریر درآورده است.

فرانسس میرالس که به‌عنوان روزنامه‌نگار و فعال رسانه‌ای هم کار کرده و به برپایی کارگاه‌ها و سخنرانی در پنج قاره پرداخته، برجسته‌ترین و پرترجمه‌ترین اثر خود با نام «ایکیگای: راز ژاپنی‌ها برای یک زندگی بلند و شاد» را با همکاری هکتور گارسیا تألیف کرده است؛ اثری جریان‌ساز که در بیش از ۶۰ کشور موفقیت کسب کرده، به ۶۷ زبان برگردانده شده و در کشورهای انگلیسی‌زبان و هند به مدت دو سال پیاپی در رتبه‌ی نخست لیست کتاب‌های پرفروش قرار داشته است. همچنین کتاب «ایچی گو ای چی یه» (Ichigo-Ichie) نوشته‌ی هکتور گارسیا و فرانسس میرالس بوده است.

بخشی از کتاب ایچی گو ای چی یه

«بازگشت به حالا

در فصل مربوط به استیو جابز و بوداییسم، اشاره‌ای داشتیم به فراشناخت که قابلیتِ ما برای وارسی کردنِ ذهن خودمان است. بنیان‌گذارِ اپل با نشستن در حالت ذادن و رو به دیوار، این کار را تمرین می‌کرد.

اما واقعاً لازم نیست با نشستن روی بالش مراقبه خودتان را گرفتارِ زخم بستر کنید، یا تحت تأثیر یک استاد ذن باشد تا بتوانید بر افکار خود نظارت داشته کنید. تنها کافی است که در یک مکانِ آرام بنشینید و به صفحهٔ ذهنِ خود چشم بدوزید و بدون قضاوت کردن، ببینید چه فکر‌هایی روی صفحه جست‌و‌خیز می‌کنند.

در واقع توجهِ خود را به سمت درون‌ متمرکز می‌کنیم و از خود می‌پرسیم «الان دارم به چه فکر می‌کنم؟»

اگر ناظر بی‌طرفی باشیم، خواهیم توانست همهٔ خاطره‌ها، ایده‌ها، احساس‌های خوشایند یا آزاردهنده، باورها، فکرهای منطقی یا پوچی که از ذهن‌مان رد می‌شود ببینیم.

حتی اگر موضوعی غیرعادی (یک‌جور اختلال) بر صفحهٔ درون‌تان نقش بست، باید رویکردِ بی‌طرفانهٔ خود را حفظ کنید و از این فرضِ اولیه منحرف نشوید که «شما افکارتان نیستید». در این تمرینِ فکر به تفکر، با تفکیکِ مشاهده‌گر از مشاهدات است که می‌توانیم از ذهن‌مان بیرون بیاییم و همچنان جریان‌های آن را مشاهده کنیم. این کار به ما کمک می‌کند تا به حالتی از آرامش برسیم.»