کتاب پزشکی روایتی

کتاب پزشکی روایتی با نام اصلی Narrative Medicine: Bridging the Gap between Evidence-Based Care and Medical Humanities نوشته ماریا جولیا مارینی و ترجمه شیوا خالق‌ پرست، حمیدرضا نمازی و فاطمه مقدمیان توسط نشر ماهتاب منتشر شده است. این اثر به بررسی پیوند میان پزشکی مبتنی‌بر شواهد و انسانیت پزشکی پرداخته و تلاش کرده جایگاه روایت و داستان‌گویی را در مراقبت‌های سلامت و درمان بیماران برجسته کند. کتاب در حوزه‌ی سلامت و علوم انسانی قرار می‌گیرد و برای علاقه‌مندان به پزشکی، پرستاری، روان‌درمانی و اخلاق پزشکی قابل‌توجه است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب پزشکی روایتی

کتاب پزشکی روایتی (ایجاد پیوند میان پزشکی مبتنی‌بر شواهد و انسانیت پزشکی) اثری است که به بررسی رابطه‌ی میان پزشکی مبتنی‌بر شواهد و پزشکی انسان‌محور می‌پردازد. ماریا جولیا مارینی، نویسنده‌ی کتاب، با بهره‌گیری از مثال‌ها و روایت‌هایی از ادبیات، اسطوره‌شناسی، سینما و تجربه‌های شخصی، تلاش کرده است تا اهمیت شنیدن داستان بیماران را در فرایند درمان و مراقبت نشان دهد. ساختار کتاب ترکیبی از تحلیل‌های نظری، روایت‌های واقعی و ارجاع به پژوهش‌های بالینی است. کتاب در فصل‌های مختلف، ابتدا به تاریخچه و نقد پزشکی مبتنی‌بر شواهد می‌پردازد و سپس مفهوم پزشکی روایتی را به‌عنوان پلی میان علوم بالینی و علوم انسانی معرفی می‌کند. 

این اثر همچنین با بررسی نمونه‌هایی از روایت بیماران و پزشکان، نقش روایت در بهبود کیفیت مراقبت و آموزش پزشکی را برجسته می‌سازد، به کاربرد پزشکی روایتی در تخصص‌های مختلف مانند عصب‌شناسی، آنکولوژی و هماتولوژی اشاره دارد و اهمیت روایت را در طراحی نظام سلامت و سیاست‌گذاری‌های بهداشتی بررسی می‌کند. کتاب پزشکی روایتی نوشته‌ی ماریا جولیا مارینی با زبانی تحلیلی و باتکیه‌بر مثال‌های متنوع، تصویری چندلایه از جایگاه روایت در پزشکی معاصر ارائه داده است.

خلاصه کتاب پزشکی روایتی

کتاب پزشکی روایتی به بررسی این موضوع می‌پردازد که چگونه روایت و داستان‌گویی می‌تواند پلی میان پزشکی مبتنی‌بر شواهد و انسانیت پزشکی ایجاد کند. نویسنده ابتدا به تاریخچه‌ی پزشکی مبتنی‌بر شواهد می‌پردازد و نقاط قوت و ضعف آن را با مثال‌هایی از پژوهش‌های بالینی و نقدهای علمی بررسی می‌کند؛ سپس مفهوم پزشکی روایتی را مطرح می‌کند، رویکردی که بر شنیدن و درک روایت‌های بیماران، خانواده‌ها و مراقبان تأکید دارد و آن را ابزاری برای تقویت همدلی، معنا و کیفیت مراقبت می‌داند. 

در بخش‌های مختلف کتاب، روایت‌های بیماران و پزشکان به‌عنوان نمونه‌هایی از تجربه‌های زیسته آورده شده‌اند تا نشان دهند چگونه داستان‌ها می‌توانند به فهم بهتر وضعیت بیماران و نیازهای آن‌ها کمک کنند. نویسنده با ارجاع به اسطوره‌ها، ادبیات و حتی فیلم‌های سینمایی، نشان می‌دهد که روایت نه‌تنها ابزاری برای بیان احساسات و تجربیات است، بلکه می‌تواند به‌عنوان راهی برای آموزش، پژوهش و حتی سیاست‌گذاری در نظام سلامت به‌کار رود. در نهایت، کتاب تأکید دارد که پزشکی روایتی می‌تواند به شخصی‌سازی مراقبت‌ها، افزایش همدلی و بهبود ارتباط میان پزشک و بیمار منجر شود و نقش مهمی در آموزش حرفه‌ای‌های سلامت و طراحی نظام‌های بهداشتی ایفا کند.

چرا باید کتاب پزشکی روایتی را بخوانیم؟

این کتاب با تمرکز بر پیوند میان علم و انسانیت در پزشکی، فرصتی فراهم می‌کند تا خواننده با اهمیت روایت در فرایند درمان و مراقبت آشنا شود. کتاب پزشکی روایتی نشان می‌دهد که شنیدن داستان بیماران و توجه به تجربه‌های زیسته‌ی آن‌ها، نه‌تنها کیفیت مراقبت را افزایش می‌دهد، بلکه به پزشکان و دیگر حرفه‌ای‌های سلامت کمک می‌کند تا دیدگاه جامع‌تری نسبت به بیماران داشته باشند. این اثر با مثال‌های متنوع و تحلیل‌های عمیق، راهی برای درک بهتر چالش‌های پزشکی معاصر و ضرورت توجه به ابعاد انسانی درمان ارائه می‌دهد؛ همچنین کتاب به مخاطب کمک می‌کند تا نقش روایت را در آموزش، پژوهش و سیاست‌گذاری سلامت بازشناسد و به اهمیت همدلی و ارتباط انسانی در نظام سلامت پی ببرد.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

مطالعه‌ی این کتاب برای دانشجویان و فعالان حوزه‌ی پزشکی، پرستاری، روان‌درمانی، مددکاری اجتماعی و همچنین مدیران و سیاست‌گذاران حوزه‌ی سلامت مفید است. افرادی که دغدغه‌ی بهبود کیفیت مراقبت، افزایش همدلی و شخصی‌سازی درمان را دارند، می‌توانند از مطالب این کتاب بهره‌مند شوند؛ همچنین این اثر به کسانی که به ارتباط میان علوم انسانی و پزشکی علاقه‌مند هستند، پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب پزشکی روایتی

«رابطۀ عاطفی پرشور اما خصمانۀ میان پتروکو و کاترینا (شخصیت‌های شکسپیر در نمایشنامۀ رام‌کردن زن سرکش) شاید بهترین مثال برای ترسیم سیمای پزشکی روایتی در دورۀ معاصر پزشکی مبتنی بر شواهد است. داستان دو عاشقی که به لخاظ هویت و خصائل شخصیتی بسیار با هم فرق دارند و به رغم این تفاوت‌ها با یکدیگر همساز می‌شوند و این همسازی همچون نیرویی اعتلابخش برای هردوی آنها (هم زن و هم شوهر) عمل می‌کند و بر سایر چیزهای محیط اطراف آنها نیز اثر می‌گذارد.»