کتاب گردن کوتاه

کتاب گردن‌کوتاه نوشته حسنا سادات حسینی با تصویرگری فاطمه سادات احمد نیری توسط نشر حامیان منتشر شده است. این کتاب، داستانی کودکانه است که با زبانی ساده و تصاویری رنگی، ماجرای زرافه‌ای متفاوت را روایت می‌کند. ویراستاری این اثر را مریم سادات ذکریائی بر عهده داشته است. کتاب گردن‌کوتاه برای گروه سنی کودک (۵ سال به بالا) مناسب است و به موضوعاتی چون تفاوت، امید و پذیرش خود می‌پردازد. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب گردن کوتاه

کتاب گردن‌کوتاه نوشته‌ی حسنا سادات حسینی، اثری داستانی در قالب کتاب کودک است که با محوریت حیوانات جنگل، به دغدغه‌های کودکان درباره ی تفاوت‌ها و پذیرش خود می‌پردازد. داستان در جنگل خیالی اقاقیا رخ می‌دهد و شخصیت اصلی آن زرافه‌ای کوچک است که برخلاف دیگر زرافه‌ها، گردن بلندی ندارد. این کتاب با روایت ماجراهای روزمره و چالش‌های گردن‌کوتاه، به موضوعاتی مانند امید، اعتمادبه‌نفس و مواجهه با قضاوت دیگران اشاره دارد. 

ساختار کتاب حاضر به‌گونه‌ای است که با استفاده از دیالوگ‌های ساده و توصیف‌های تصویری، کودکان را با احساسات و نگرانی‌های شخصیت اصلی همراه می‌کند. تصویرگری رنگی و فضای فانتزی داستان، جذابیت بیشتری برای مخاطبان کودک ایجاد کرده است. حسنا سادات حسینی در این اثر تلاش کرده است تا از طریق قصه‌گویی، پیام‌هایی درباره‌ی پذیرش تفاوت‌ها و اهمیت صبر و امید را منتقل کند. کتاب گردن‌کوتاه نمونه‌ای از داستان‌های حیوانات است که در آن، حیوانات به‌عنوان نمادهایی برای بیان مسائل انسانی به کار رفته‌اند.

خلاصه داستان گردن کوتاه

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند! 

داستان گردن‌کوتاه با تولد یک زرافه‌ی کوچک در جنگل اقاقیا آغاز می‌شود؛ زرافه‌ای که برخلاف انتظار خانواده و دیگر زرافه‌ها، گردنش رشد نمی‌کند و حتی کوتاه‌تر از معمول باقی می‌ماند. این تفاوت باعث نگرانی خانواده و کنجکاوی دیگر حیوانات جنگل می‌شود. پدر و مادر گردن‌کوتاه تصمیم می‌گیرند او را نزد دارکوب دانا ببرند تا راه‌حلی برای مشکلش پیدا کنند. دارکوب به آن‌ها گل آرزو می‌دهد و توصیه می‌کند هر روز یک برگ از آن را بخورد تا مشکلش حل شود، اما زمان مشخصی برای نتیجه‌دادن این راه‌حل تعیین نمی‌کند.

گردن‌کوتاه با امید بهبودی، روزها را سپری می‌کند، اما حرف‌های پروانه‌ی بال‌سفید درباره‌ی بی‌فایده بودن توصیه‌های دارکوب، او را دچار تردید و ناامیدی می‌کند. این تردیدها باعث می‌شود گردن‌کوتاه نسبت به دارکوب عصبی شود و حتی به او پرخاش کند. خانواده‌ی گردن‌کوتاه نگران واکنش شاه جنگل به این رفتار می‌شوند و تصمیم می‌گیرند برای مدتی به جنگل سرو بروند. در این میان، گردن‌کوتاه با احساس گناه و نگرانی از ناراحتی والدینش، تصمیم می‌گیرد نزد دارکوب برود و از او معذرت‌خواهی کند. داستان با تأکید بر اهمیت صبر، امید و پذیرش تفاوت‌ها پیش می‌رود و مخاطب را با احساسات و فرازونشیب‌های شخصیت اصلی همراه می‌کند.

چرا باید کتاب گردن کوتاه را بخوانیم؟

کتاب گردن‌کوتاه با روایت داستانی ساده و ملموس، به کودکان کمک می‌کند تا با مفهوم تفاوت و پذیرش خود آشنا شوند. کتاب گردن‌کوتاه به موضوعاتی مانند امید، صبر و مواجهه با قضاوت دیگران می‌پردازد و از طریق شخصیت‌های حیوانی، موقعیت‌هایی را به تصویر می‌کشد که برای کودکان قابل‌درک است. تصویرگری رنگی و فضای فانتزی داستان، جذابیت بیشتری برای مخاطبان کودک ایجاد کرده و آن‌ها را به دنبال‌کردن ماجراهای گردن‌کوتاه ترغیب می‌کند. این کتاب می‌تواند به‌عنوان ابزاری برای گفت‌وگو درباره‌ی احساسات، تفاوت‌ها و راه‌های مقابله با مشکلات در جمع خانواده یا کلاس درس مورد استفاده قرار گیرد.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

مطالعه‌ی کتاب گردن‌کوتاه برای کودکان ۵ سال به بالا که با دغدغه‌هایی مانند تفاوت با دیگران، اعتمادبه‌نفس یا نگرانی از قضاوت هم‌سالان روبه‌رو هستند، مناسب است؛ همچنین والدین، مربیان و آموزگاران می‌توانند از این کتاب برای آموزش مفاهیم پذیرش خود و امیدواری به کودکان بهره ببرند.

بخشی از کتاب گردن کوتاه

«یکی بود یکی نبود. در سرزمین آرزوها، جنگلی بود به نام اقاقیا که در آن زرافه‌های زیادی زندگی می‌کردند. در بین این زرافه‌ها، یک خانواده بود به نام‌های خال قهوه‌ای و گوش قشنگ که قرار بود به زودی بچه زرافه آنها به دنیا بیاید. روزها از پی هم سپری شدند تا در یک روز بسیار قشنگ که به روز آرزوهای اقاقی‌ها شهرت داشت؛ بلاخره زرافه کوچولو به دنیا آمد. همه خوشحال بودند و به خال‌قهوه‌ای و گوش‌قشنگ تبریک می‌گفتند. چون بعد از سال‌ها در جنگل اقاقیا، زرافه‌ای به دنیا آمده بود. زرافه کوچولو روز به روز بزرگ می‌شد و در جنگل با پروانه‌ها و پرندگان بازی می‌کرد. او کم‌کم بزرگ می‌شد، ولی گردن او رشد نمی‌کرد و روز به روز به جای اینکه گردنش درازتر شود، کوتاه‌تر می‌شد و برای همۀ زرافه‌ها جای سؤال بود.»