کتاب حقیقتی رایج از بحرانی پنهان

کتاب حقیقتی رایج از بحرانی پنهان نوشته امیر حسین علیپور و بهزاد بوشهری که توسط نشر یافته منتشر شده، اثری پژوهشی در حوزه‌ی جامعه‌شناسی و روان‌شناسی است. این کتاب به بررسی پدیده‌ی خودکشی در میان مردان، به‌ویژه در ایران و با تمرکز بر نمونه‌پژوهی شهرستان ارومیه پرداخته و تلاش کرده با رویکردی چندرشته‌ای، ابعاد فردی، خانوادگی و اجتماعی این بحران را واکاوی کند. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب حقیقتی رایج از بحرانی پنهان

کتاب حقیقتی رایج از بحرانی پنهان (خودکشی مردان؛ گزینشی ناگزیر) اثری پژوهشی است که به موضوع خودکشی مردان در ایران می‌پردازد. نویسندگان، امیر حسین علیپور و بهزاد بوشهری، باتکیه‌بر داده‌های آماری، مصاحبه‌های میدانی و تحلیل نظریه‌های کلاسیک و معاصر، تلاش کرده‌اند تصویری جامع از وضعیت خودکشی در میان مردان ارائه دهند. ساختار کتاب شامل مقدمه‌ای درباره‌ی اهمیت موضوع، مروری بر پیشینه‌ی نظری و تجربی، روش‌شناسی تحقیق، یافته‌های میدانی و در نهایت جمع‌بندی و ارائه‌ی راهکارها است.

این اثر با بررسی نمونه‌های واقعی و تحلیل داده‌های شهرستان ارومیه، به‌دنبال فهم عمیق‌تری از دلایل و زمینه‌های اقدام به خودکشی در مردان است. کتاب حقیقتی رایج از بحرانی پنهان نوشته‌ی امیر حسین علیپور و بهزاد بوشهری علاوه‌بر تحلیل‌های روان‌شناختی و جامعه‌شناختی، به نقش عوامل فرهنگی، اقتصادی و خانوادگی نیز توجه ویژه‌ای دارد و تلاش می‌کند با نگاهی چندبعدی، ابعاد پنهان این بحران را آشکار کند.

خلاصه کتاب حقیقتی رایج از بحرانی پنهان

کتاب حقیقتی رایج از بحرانی پنهان با طرح پرسش‌هایی بنیادین درباره‌ی خودکشی، به واکاوی این پدیده در میان مردان ایرانی می‌پردازد. نویسندگان ابتدا با مرور تعاریف مختلف خودکشی از منظر روان‌شناسی، جامعه‌شناسی و فلسفه، نشان می‌دهند که این پدیده نه‌تنها یک بحران فردی، بلکه بازتابی از شرایط اجتماعی و فرهنگی است. در ادامه، نظریه‌های متعددی از جمله دیدگاه فروید درباره‌ی غریزه‌ی مرگ، نظریه‌ی ناامیدی بک، مدل‌های جامعه‌شناختی دورکیم و مرتن و رویکردهای معاصر مانند نظریه‌ی بین‌فردی جوینر و مدل چندبعدی لینارز بررسی شده‌اند. در بخش میدانی، کتاب با تمرکز بر شهرستان ارومیه، داده‌های آماری و مصاحبه‌های عمیق با مردانی که اقدام به خودکشی داشته‌اند یا در معرض آن قرار گرفته‌اند را تحلیل می‌کند. 

یافته‌ها نشان می‌دهد که عوامل متعددی مانند بحران‌های خانوادگی، فشارهای اقتصادی، تجربه‌های تلخ دوران کودکی و نوجوانی، احساس ناامیدی، شکست‌های عاطفی و تحصیلی و نبود حمایت اجتماعی نقش مهمی در شکل‌گیری تمایل به خودکشی دارند. کتاب همچنین به نقش ساختارهای اجتماعی، ضعف انسجام خانوادگی و تأثیر باورهای فرهنگی و مذهبی بر نگرش به خودکشی می‌پردازد. در نهایت، نویسندگان با ارائه‌ی راهکارهایی مانند تقویت حمایت‌های خانوادگی، آموزش مهارت‌های مقابله‌ای و افزایش آگاهی عمومی، بر ضرورت مداخلات چندسطحی برای پیشگیری از خودکشی تأکید می‌کنند.

چرا باید کتاب حقیقتی رایج از بحرانی پنهان را بخوانیم؟

کتاب حقیقتی رایج از بحرانی پنهان با رویکردی تحلیلی و چندرشته‌ای، به یکی از مسائل کمتردیده‌شده‌ی جامعه‌ی ایران می‌پردازد و با بررسی نمونه‌های واقعی و تحلیل نظریه‌های متنوع، تصویری چندلایه از بحران خودکشی مردان ارائه می‌دهد. مطالعه‌ی این اثر می‌تواند به درک عمیق‌تر عوامل زمینه‌ساز خودکشی، نقش ساختارهای اجتماعی و خانوادگی و اهمیت پیشگیری و مداخله‌ی به‌موقع کمک کند؛ همچنین کتاب راهکارهایی برای خانواده‌ها، سیاست‌گذاران و فعالان حوزه‌ی سلامت روان پیشنهاد می‌دهد که می‌تواند در طراحی برنامه‌های حمایتی و آموزشی مؤثر باشد.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

مطالعه‌ی این کتاب برای پژوهشگران و دانشجویان رشته‌های روان‌شناسی، جامعه‌شناسی، مددکاری اجتماعی و علوم رفتاری مفید است؛ همچنین فعالان حوزه‌ی سلامت روان، مشاوران، خانواده‌هایی که با بحران‌های روانی یا خودکشی درگیرند و سیاست‌گذاران اجتماعی می‌توانند از مطالب آن بهره‌مند شوند. این اثر به‌ویژه به کسانی که دغدغه‌ی پیشگیری از آسیب‌های اجتماعی و ارتقای سلامت روان دارند، توصیه می‌شود.

بخشی از کتاب حقیقتی رایج از بحرانی پنهان

«خودکشی هر نوع مرگی است که نتیجه مستقیم یا غیرمستقیم عمل مثبت یا منفی خود قربانی است که شخصا می‌دانسته که باید به همین نتیجه برسد. همچنین خودکشی به‌مثابه پدیده‌ای پیچیده، چندبعدی، کیفی، سیال و زمینه‌محور، دارای ابعاد گوناگون اجتماعی، روانی، اقتصادی، فرهنگی است. این پدیده در تمام جوامع اعم از سنتی و پیشرفته وجود داشته و توجه بسیاری از محققان رشته‌های گوناگون ازجمله جامعه‌شناسی را به خود جلب کرده است و گسترش این پدیده و آسیب‌ها و تبعات آن موجب شده است تا سازمان بهداشت جهانی روز ۱۰ سپتامبر (۱۹ شهریور) را روز پیشگیری از خودکشی نام بگذارد. شایان ذکر است که بیان کنیم نرخ خودکشی در جهان به ازای هر صد هزار نفر جمعیت شانزده نفر است. اما این رقم در ایران شش نفر در صد نفر است. پس خودکشی، مفهومی که در تمامی جوامع نهی و مذمت شده است چرا که انتخاب بین مرگ و زندگی یعنی مسئله بودن یا نبودن و مسئله جان یک انسان موضوع مهم و در خور تأملی است. مطالعه خودکشی ناظر بر جنبه‌های بیمارگون جوامع جدید است که رابطه فرد و اجتماع در آن به بارزترین نحو نمایان است. دیدگاه‌های مربوط به خودکشی تحت تأثیر درون‌مایه‌های متنوعی نظیر مذهب، افتخار و معنای زندگی قرار می‌گیرد.»