کتاب کلیت و بی نهایت

کتاب کلیت و بی نهایت (رساله‌ای دربارهٔ برون‌بود) نوشته امانوئل لویناس با ترجمه مسلم بخشایش و انتشار انتشارات نظری، اثری فلسفی در حوزه‌ی پدیده‌شناسی و اخلاق است. این کتاب به بررسی رابطه‌ی انسان با دیگری، مفهوم برون‌ بود و نقد سنت فلسفه‌ی غرب می‌پردازد و از مهم‌ترین آثار لویناس در قرن بیستم به شمار می‌رود. نسخه الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب کلیت و بی نهایت

کتاب کلیت و بینهایت اثری است که در دهه‌ی ۱۹۶۰ میلادی نوشته شده و یکی از مهم‌ترین متون فلسفی معاصر به شمار می‌آید. لویناس در این کتاب، با تکیه بر سنت پدیده‌شناسی و گفت‌وگو با اندیشه‌های فیلسوفانی چون هوسرل، هایدگر، سارتر و مرلو-پونتی، به نقد بنیادین فلسفهٔ غرب می‌پردازد. 

در این کتاب نشان داده می‌شود که فلسفه‌ی سنتی، دیگری را همواره درون نظام‌های کلیت‌گرا و خودمحورانه جذب می‌کند و امکان تجربه‌ی اصیلِ مواجهه با دیگری را از بین می‌برد. لویناس در کتاب کلیت و بی نهایت، بر اهمیت رابطه‌ی چهره به چهره، زبان، اخلاق و مسئولیت در قبال دیگری تأکید می‌کند و برون‌بود را به عنوان مفهومی بنیادین درک می‌کند که از هرگونه نظام‌بندی و کلیت‌سازی فراتر می‌رود.

 کتاب کلیت و بی نهایت با زبانی تحلیلی، سیر اندیشه‌ی فلسفی غرب را بازخوانی می‌کند و راهی تازه برای اندیشیدن به اخلاق و وجود پیشنهاد می‌دهد. این اثر در فضای فلسفی فرانسه و اروپا تأثیرگذار بوده و همچنان موضوع بحث و تفسیر است.

خلاصه کتاب کلیت و بی نهایت

کتاب کلیت و بی نهایت اثر لویناس نقدی بنیادین بر سنت فلسفی غرب از افلاطون تا هایدگر است. لویناس استدلال می‌کند که فلسفه‌ی غربی همواره تلاش کرده «دیگری» را درون نظام‌های مفهومی و کلیت‌گرا جذب کند و با این کار، فردیت و غیریت او را نادیده گرفته است. در مقابل، او باور دارد که تجربه اصیل انسانی در درون‌ماندگاری و خودبسندگی رخ نمی‌دهد، بلکه در مواجهه چهره به چهره با دیگری شکل می‌گیرد؛ جایی که دیگری نه به عنوان ابژه یا امتدادی از من، بلکه به عنوان موجودی کاملاً مستقل و مطلقاً غیر ظاهر می‌شود.

در این میان زبان و گفت‌وگو ابزارهای حیاتی برای احترام به آزادی و غیریت دیگری هستند. لویناس با طرح مفهوم ایده بی‌ نهایت از مواجهه‌ی ذهن با حقیقتی فراتر از ظرفیت‌های خود سخن می‌گوید. در نهایت، جان کلام کتاب این است که اخلاق، پیش از هر نظام فلسفی یا هستی‌شناختی، بنیان اصلی روابط انسانی است و پذیرش مسئولیت مطلق در قبال دیگری، شرط بنیادین و اولیه برای شکل‌گیری هر نوع معنا، حقیقت و ارتباط اصیل به شمار می‌رود.

چرا باید کتاب کلیت و بی نهایت را بخوانیم؟

این کتاب با طرح پرسش‌هایی بنیادین درباره‌ی ماهیت رابطه‌ی انسان با دیگری و نقد فلسف‌ی سنتی غرب، فرصتی برای بازاندیشی در باب اخلاق، مسئولیت و معنای وجود فراهم می‌کند. خواننده با مفاهیمی چون برون‌بود، چهره، زبان و ایده‌ی بی‌ نهایت آشنا می‌شود و می‌تواند نگاه تازه‌ای به جایگاه دیگری و مسئولیت اخلاقی در زندگی فردی و اجتماعی پیدا کند. مطالعه‌ی این اثر، ذهن را به چالش می‌کشد و افق‌های جدیدی برای فهم فلسفه و اخلاق می‌گشاید.

خواندن کتاب کلیت و بی نهایت را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

مطالعه‌ی کلیت و بی‌ نهایت برای علاقه‌مندان به فلسفه‌ی معاصر، دانشجویان و پژوهشگران حوزه‌ی فلسفه، اخلاق و علوم انسانی، و کسانی که دغدغه‌ی فهم رابطه‌ی خود با دیگری و مسئولیت اخلاقی دارند، مناسب است. این کتاب برای کسانی که به نقد سنت فلسفی غرب و مفاهیم پدیده‌شناسی علاقه‌مندند، ارزشمند خواهد بود.

بخشی از کتاب کلیت و بی نهایت

«زندگی واقعی غایب است. اما ما در دنیا هستیم. متافیزیک در این مکان بیگانه پدیدار و حفظ می‌شود. رویش به‌سمت «جایی دیگر»، «جز این» و «دیگری» است. زیرا آن در کلی‌ترین شکلی که در تاریخ اندیشه به خودش گرفته است، به‌عنوان حرکتی از جانب دنیایی آشنا برای ما ظاهر می‌شود. گرچه همچنان سرزمین‌های ناشناخته‌ای هستند که تحدیدش می‌کنند یا از جلوی دید، از یک «در خانه» یعنی جایی که در آن ساکنیم تا یک بیرون-از-خویشتن غریبه و تا یک «آنطرف»: پنهان می‌ماند. شرط این حرکت، (خواه) جایی دیگر یا دیگری، در قالب مفهومی والا غیر نامیده می‌شود. هیچ سفری، هیچ تغییر اقلیمی، هیچ منظره‌ای نمی‌تواند میل به‌سوی آن را ارضا کند. دیگری متافیزیکاً مطلوب، دیگری شبیه نانی که می‌خورم، زمینی که در آن اقامت دارم، منظره‌ای که در آن تعمق می‌کنم، نیست. گاهی شبیه خودم برای خودم. این «من» آن «دیگری» است. من می‌توانم از این واقعیات تغذیه کنم و تا حد بسیار زیادی خودم را ارضا کنم. گویی حقیقتاً قد اغنا بوده‌ام. بدین ترتیب غیریت‌شان در هویت من به‌عنوان یک متفکر یا مالک و متصرف بازجذب می‌شود. میل متافیزیکی کاملاً بسمت یک چیز دیگری گرایش دارد. به‌سمت مطلقاً دیگری. همانطور که معمولاً هم تفسیر می‌شود. نیاز مبتنی بر میل و اشتیاق است؛ میل یک موجود فقیر و اقص یا دورمانده از عظمت گذشته‌اش را ترسیم می‌کند. آن با آگاهی آنچه که از دست رفته منطبق می‌گردد؛ آن اساساً می‌تواند یک نوستالژی و یک عطشی برای بازگشت باشد. پس بدین ترتیب نمی‌توان حتی حدس زد که دیگری واقعاً چیست.»