کتاب آموزش شفقت به خود و تاثیر آن بر متغیرهای روانشناختی

کتاب آموزش شفقت به خود و تاثیر آن بر متغیرهای روانشناختی نوشته نگار اصفرزاده و محبوبه حجتی که توسط نشر یافته منتشر شده، به بررسی نقش آموزش شفقت به خود در بهبود برخی متغیرهای روان‌شناختی در دانشجویان دختر دارای اختلال اضطراب اجتماعی پرداخته است. این اثر با رویکرد پژوهشی و تحلیلی، به موضوعاتی چون اضطراب اجتماعی، نگرش‌های ناکارآمد، احساس گرفتاری و پریشانی روان‌شناختی پرداخته و تأثیر مداخلات مبتنی بر شفقت به خود را بررسی کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب آموزش شفقت به خود و تاثیر آن بر متغیرهای روانشناختی

کتاب آموزش شفقت به خود و تأثیر آن بر متغیرهای روان‌شناختی (نگرش‌های ناکارآمد، احساس گرفتاری و پریشانی روان‌شناختی) به بررسی علمی و پژوهشی تأثیر آموزش شفقت به خود بر سه متغیر روان‌شناختی مهم یعنی نگرش‌های ناکارآمد، احساس گرفتاری و پریشانی روان‌شناختی در دانشجویان دختر مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی می‌پردازد. اثر حاضر در قالب یک پژوهش تجربی، باتکیه‌بر ادبیات نظری و پیشینه‌ی پژوهش‌های داخلی و خارجی، ابتدا مفاهیم پایه‌ای مانند اضطراب اجتماعی، نگرش‌های ناکارآمد، احساس گرفتاری و پریشانی روان‌شناختی را معرفی و تحلیل می‌کند؛ سپس به بررسی شیوع، نشانه‌ها، عوامل شناختی و محیطی و روش‌های درمانی مرتبط با این اختلالات می‌پردازد. 

نگار اصفرزاده و محبوبه حجتی مفهوم شفقت به خود و رویکردهای درمانی مبتنی بر آن را شرح می‌دهند و جایگاه این مداخله را در موج سوم درمان‌های شناختی-رفتاری تبیین می‌کنند. کتاب با هدف ارائه‌ی راهکارهای عملی برای بهبود سلامت روان دانشجویان، به‌ویژه دختران، نگاشته شده و یافته‌های پژوهشی خود را با تحلیل داده‌ها و ارائه‌ی پیشنهادهایی برای پژوهش‌های آینده تکمیل می‌کند. این اثر در زمستان ۱۴۰۳ منتشر شده است.

خلاصه کتاب آموزش شفقت به خود و تاثیر آن بر متغیرهای روانشناختی

کتاب آموزش شفقت به خود و تأثیر آن بر متغیرهای روان‌شناختی با تمرکز بر دانشجویان دختر دارای اختلال اضطراب اجتماعی، به بررسی این موضوع می‌پردازد که آموزش شفقت به خود چگونه می‌تواند نگرش‌های ناکارآمد، احساس گرفتاری و پریشانی روان‌شناختی را کاهش دهد. در ابتدا، مفاهیم کلیدی مانند اضطراب اجتماعی و نشانه‌های آن، نگرش‌های ناکارآمد و انواع آن، احساس گرفتاری و تفاوت آن با شکست و پریشانی روان‌شناختی به‌تفصیل شرح داده می‌شود؛ سپس کتاب به معرفی رویکردهای درمانی مختلف از جمله درمان دارویی، رفتاری، شناختی و درمان مبتنی بر شفقت می‌پردازد و جایگاه شفقت به خود را به‌عنوان یک مداخله‌ی نوین در موج سوم درمان‌های شناختی-رفتاری تبیین می‌کند. 

پژوهش حاضر با استفاده از ابزارهای سنجش معتبر، به بررسی تأثیر آموزش شفقت به خود در قالب جلسات گروهی بر متغیرهای مورد نظر می‌پردازد و نتایج آماری و تحلیلی خود را ارائه می‌دهد. یافته‌ها نشان می‌دهد که آموزش شفقت به خود می‌تواند به کاهش نگرش‌های ناکارآمد، احساس گرفتاری و پریشانی روان‌شناختی در این گروه از دانشجویان کمک کند و نقش مهمی در بهبود سلامت روان ایفا نماید.

چرا باید کتاب آموزش شفقت به خود و تاثیر آن بر متغیرهای روانشناختی را خواند؟

کتاب آموزش شفقت به خود و تأثیر آن بر متغیرهای روان‌شناختی با رویکرد پژوهشی و تحلیلی، به یکی از دغدغه‌های مهم حوزه‌ی سلامت روان یعنی اضطراب اجتماعی و پیامدهای آن در دانشجویان می‌پردازد. اثر حاضر با معرفی و بررسی علمی شفقت به خود به‌عنوان یک مداخله‌ی نوین، راهکارهایی برای کاهش نگرش‌های ناکارآمد، احساس گرفتاری و پریشانی روان‌شناختی ارائه می‌دهد. مطالعه‌ی این کتاب می‌تواند به درک بهتر نقش شفقت به خود در بهبود سلامت روان و افزایش تاب‌آوری در مواجهه با چالش‌های زندگی دانشجویی کمک کند.

خواندن کتاب آموزش شفقت به خود و تاثیر آن بر متغیرهای روانشناختی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

این کتاب برای دانشجویان، روان‌شناسان، مشاوران، پژوهشگران حوزه‌ی سلامت روان و افرادی که با اضطراب اجتماعی، نگرش‌های ناکارآمد یا احساس گرفتاری و پریشانی روانشناختی مواجه‌ هستند، مفید است؛ همچنین مطالعه‌ی این اثر به کسانی که به‌دنبال راهکارهای علمی برای بهبود سلامت روان و ارتقای کیفیت زندگی هستند، توصیه می‌شود.

بخشی از کتاب آموزش شفقت به خود و تاثیر آن بر متغیرهای روانشناختی

«شفقت به خود یک عامل پیش بینی کننده ی قدرتمند سلامت روان است و سطوح بالای آن با سطوح بالای تحمل مشکلات و خودکارامدی بیشتر و کاهش خود سرزنشگری رابطه دارد و به نوعی نقش حفاظت کننده ی سلامت روان را ایفا می کند. برخی از مطالعات حاکی از تاثیر شفقت به خود در کاهش سطوح خود انتقادی، افزایش خود پنداره و ابراز وجود و افزایش رفتارهای ارتقا دهنده ی سلامتی است. در شفقت به خود افراد می آموزند که از احساسات دردناک خود اجتناب نکرده و آنها را سرکوب نکنند، بنابراین می توانند در گام اول تجربه خود را بشناسند و نسبت به آن احساس شفقت داشته باشند. محور اصلی این درمان، پرورش ذهن شفقت ورز است. از این رو درمانگر از طریق ایجاد و افزایش یک رابطه ی شفقت ورز درونی مراجعان با خودشان، به جای سرزنش کردن، محکوم کردن و یا خود انتقادی، به آنها کمک می کند.»