کتاب تربیت به این ترتیب

کتاب «تربیت به این ترتیب» نوشتۀ محمدحسین شیخ شعاعی است و انتشارات برای انسان آن را منتشر کرده است. این کتاب گزاره‌هایی در تربیت دینی ارائه می‌دهد.

درباره کتاب تربیت به این ترتیب

کتاب تربیت به‌این‌ترتیب: گزاره‌هایی در تربیت دینی اثری است که با نگاهی نو و واقع‌بینانه به موضوع تربیت دینی، تلاش می‌کند تا معنای اصیل و جامع تربیت را بازتعریف کند و اصولی را برای والدین و مربیان ارائه دهد که بتوانند فرزندان خود را برای یک زندگی معنوی و هدفمند آماده کنند. این کتاب بر مهارت‌های فعلی فرزند تمرکز دارد و به‌جای پرداختن به جنبه‌های وراثتی و مراقبت‌های پیش از تولد، اهمیت تأثیر تربیت پس از تولد را برجسته می‌کند.  محمدحسین شیخ شعاعی تأکید می‌کند که هرچند عوامل وراثتی و پیش از تولد می‌توانند نقش مهمی در شکل‌دهی به شخصیت فرد داشته باشند، اما تربیت می‌تواند بر این عوامل غلبه کند و حتی ویژگی‌های نامطلوب را کم‌رنگ یا بی‌اثر سازد.

کتاب تربیت به‌این‌ترتیب، تربیت را به‌عنوان فرایندی عمیق‌تر از صرفاً آموزش یا عادت‌سازی معرفی می‌کند. تربیت به معنای هدایت فرزند به‌سوی خودآگاهی، مسئولیت‌پذیری و شکوفایی معنوی است. در این راستا، نویسنده تأکید می‌کند که تربیت، آموزش مستقیم نیست، هرچند در مسیر تربیت، آموزش‌هایی صورت می‌گیرد، تربیت، مجبور کردن یا تحمیل رفتار خاص نیست، بلکه به دنبال شکل‌دهی رفتارها از طریق ایجاد انگیزه‌های درونی است. تربیت، عادت‌دادن یا تقلید نیست، اما توجه به عادت‌های خوب و بد در این مسیر ضروری است.

کتاب تربیت به‌این‌ترتیب همچنین یادآوری می‌کند که هدف اصلی تربیت، پرورش انسانی مستقل، متفکر و اخلاق‌مدار است که بتواند جبرهای بیرونی و درونی را بشکند و مسیری تازه برای زندگی خود انتخاب کند. به همین دلیل، والدین و مربیان باید بر رشد مهارت‌ها و توانمندی‌های فرزند تمرکز کنند و او را برای مواجهه با چالش‌های زندگی آماده سازند.

خواندن کتاب تربیت به این ترتیب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به والدین و مربیان دینی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب تربیت به این ترتیب

«می‌گویند شخصی گربه‌هایی تربیت‌کرده بود که در مهمانی‌ها، شمع به دست می‌گرفتند. بر همین اساس ادعا می‌کرد گربه‌ها تربیت‌پذیرند. تا اینکه شبی در مجلس مهمانی‌اش موشی پیدا شد. گربه‌ها، شمع‌ها را رها کردند و مهمانی را در جستجوي موش به هم ریختند. حیوانات رفتارهایی را فرامی‌گیرند و تکرار می‌کنند، نه اینکه واقعاً تربیت شوند. اما انسان، این‌گونه نیست. انسان، در برابر هیجان‌ها و خواهش‌های غریزی‌اش، از اراده برخوردار است و تربیت انسان به او این نیرو را می‌بخشد که اراده خود را بر غریزه‌اش مسلط کند تا بر اساس مصلحتش تصمیم بگیرد.»