کتاب حوزه نفوذ ایقاعات

کتاب حوزه نفوذ ایقاعات نوشتۀ قاسم احمدی خاوه در انتشارات وارنا به چاپ رسیده است.

درباره کتاب حوزه نفوذ ایقاعات

ایقاع در لغت به معنای واقع کردن و تحقق بخشیدن است. در اصطلاح، عملی حقوقی است که فقط با ارادۀ یک نفر انجام می‌شود و برخلاف عقد یا قرارداد به توافق دو یا چند اراده نیاز ندارد. هرچند ممکن است با ارادۀ دیگری از میان برود. مثلاً طلاق نوعی ایقاع است چون با ارادۀ یک نفر (معمولاً شوهر) انجام می‌گیرد. رجوع به همسر، فسخ قرارداد، اعراض، بخشش طلب، نذر، فرزندخواندگی و... در دایرۀ ایقاعات هستند؛ زیرا با یک انشاء واقع می‌شوند و اثر دلخواه را ایجاد می‌کنند، بدون اینکه نیاز به توافق باشد. چنان‌که ابراء یا بخشش طلب به ارادۀ طلبکار واقع می‌شود و طلاق به ارادۀ شوهر. در مورد عقد یا ایقاع بودن برخی از اعمال حقوقی اما اختلاف نظر وجود دارد. در فقه نیز تعریف مشخصی از ایقاع نیامده و فقها تعریف‌های مختلفی از آن ارائه کرده‌اند. در قانون مدنی ایران هم تعریفی از ایقاع نیامده و تنها به مصادیقی از آن اشاره شده و احکام آن موارد مشخص شده است. نویسنده در کتاب حوزه نفوذ ایقاعات تلاش کرده ماهیت و مفهوم ایقاع را در حقوق مدنی بررسی کند و مبانی فقهی آن را توضیح دهد.

خواندن کتاب حوزه نفوذ ایقاعات را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

به دانشجویان رشتۀ حقوق پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب حوزه نفوذ ایقاعات

«قانون مدنی ایران از ایقاع تعریفی را بیان نکرده است و تنها مصادیقی از ایقاع را بیان کرده است و بعد از آن به مشخص کردن احکام خاص آن پرداخته است. برای مثال در ماده ۲۸۹ از قانون مدنی در بیان مفهوم ابراء بیان شده است که داین از حق خود به اختیار صرف نظر نماید، یا در ماده ۸۰۸ از قانون مدنی بعد از بیان شرایط لازم برای ایجاد حق شفعه بیان می کند که شریک دیگر حق دارد قیمتی را که مشتری داده است به او بدهد و حصه مبیع را تملک کند، یا در باب طلاق در ماده ۱۱۳۳ و ۱۱۳۶ که از این مواد فهمیده می شود یک عمل یک طرفه است.»