کتاب ساقی نامه

کتاب ساقی نامه نوشتۀ محمد سعادت در انتشارات قلمیاران به چاپ رسیده است.

درباره کتاب ساقی نامه

شعر یکی از گونه‌های کهن ادبی و شاخه‌ای از هنر است. کلامی موزون که برای به اشتراک گذاشتن ایده‌ها، بیان احساسات، خلق تصویر، هنرمندانه به کار گرفته می‌شود و قوۀ تخیل خواننده را برمی‌انگیزد. لغات، اصطلاحات، حسن ترکیب، وزن، قافیه و قواعد همگی در ساخت شعر مؤثر هستند؛ اما موضوع اصلی به ذوق و طبع شاعری و خلاق شاعر برمی‌گردد. درواقع، شعر وقتی به غایت خود می‌رسد که توانسته باشد اذهان را تصرف کند و عاطفه و خیال را منتقل کند. شاعر، نقاشی زبردست است که خوبی‌ها و بدی‌ها را مجسم می‌کند و جامعۀ خود را به بهترین بیان توصیف می‌کند. او با الهام غیبی و سیر در آفاق و توجه به حقایق شعر می‌سراید. زبان شعر، زبانی صیقل‌یافته است و در آن مسامحه دیده نمی‌شود و همین دقت و ظرافت در بیان است که آن را در خاطره ماندگار می‌کند. شعر یکی از راه‌های انتقال احساسات است. شاعر برای بیان حقیقت احساسات و عواطفش به زبانی نیاز دارد که او را از سردی مکالمۀ روزمره دور کند و بتواند با آن خیالش را معنا کند. شعر، همین زبان است. این احساس گمشدۀ عشق، دلتنگی، دوری و تنهایی است که قرن‌ها شاعران در شعرشان بازگو کرده‌اند.

کتاب ساقی نامه مجموعه‌ای از اشعار محمد سعادت است که به سبک شعر کلاسیک فارسی سروده است.

خواندن کتاب ساقی نامه را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

به دوستداران شعر شاعران معاصر ایرانی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب ساقی نامه

«می‌گریزی از من عاشق هنوز، جانا چرا؟

پرده بر روی می‌کشی و در ببندی روی ما

سنگ رد اینگونه‌ام بر سینه جانان تا به کی؟

حالیا که با غلامش می‌کند اینسان جفا؟

جان فدای خنجر تیزت، بکش لیکن مگو

دیگرم امروز برو فردا نه، پس فردا بیا

سوخت جانم شمعگون، بی صحبت دردانه‌ای

حالیا بر دیده‌ام بنشین که باشی توتیا

همچنان مویی سر اندر مهمر می‌ساید دلم

تا مگر مهری گذاری بر نماز بینوا

هرچه می‌خواهی بگوی آنیکه می‌خواهی بزن

زی نمد بر مشت می‌گیرد جواز زیر پا

همنشینانم جبین بر عرش می‌سایند و من

اندراینم که چطور خواهمت عطا دارد خدا

از نشاط و ذوق وصل حرفی نگویی که آفتاب

می‌گشاید از هم این کهنه پلاس خانه را»