کتاب نقش سرمایه اجتماعی بر توسعه پایدار شهری

کتاب «نقش سرمایه اجتماعی بر توسعه پایدار شهری» نوشتۀ علی اکبر رضایی، امیر نظرپناهی و محمدصادق تیشه ورز دائم است و انتشارات مهراب آن را منتشر کرده است.

درباره کتاب نقش سرمایه اجتماعی بر توسعه پایدار شهری

سرمایه اجتماعی یکی از مفاهیم نوینی است که در چند سال اخیر در اکثر رشته‌ها به کار می‌رود و به روابط و تعاملات بین اعضای جامعه مربوط می‌شود. سرمایه‌ اجتماعی منبع کنش جمعی و کیفیت روابط اجتماعی است؛ یعنی در عین اینکه افراد را در کنار هم و همراه هم نگه می‌دارد و موجب تعامل میان آن‌ها می‌شود، همکاری و مشارکت آن‌ها را نیز تسهیل و کم‌هزینه می‌کند.

توسعه پایدار نیز مفهوم جدیدی از توسعۀ اقتصادی، انسانی و زیست‌محیطی ارائه می‌دهد و توسعه واقعی را معادل رشد انسانی و زیست‌محیطی می‌داند. نتایج مطالعات برخی از محققان نشان می‌دهد که فقدان نسبی بهره‌مندی از روابط متقابل و اعتماد در میان نهادهای محلی ، سازمان‌ها و شبکه‌های اجتماعی به‌عنوان یک تنگنای حیاتی برای توسعه پایدار شناخته شده است. اینکه سرمایه اجتماعی چیست و چگونه بر توسعه پایدار اثر می‌گذارد از موضوعاتی است که کمتر به آن توجه شده است. کتاب نقش سرمایه اجتماعی بر توسعه پایدار شهری ضمن پرداختن به این امر، راهکارهایی را جهت ارتقای سرمایه اجتماعی در جهت رشد توسعه پایدار ارائه می‌کند. 

خواندن کتاب نقش سرمایه اجتماعی بر توسعه پایدار شهری را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به دانشجویان رشتۀ جامعه‌شناسی و علاقه‌مندان به مسئلۀ توسعۀ پایدار پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب نقش سرمایه اجتماعی بر توسعه پایدار شهری

«واژه سرمایه اجتماعی سابقه ذهنی طولانی در حوزه علوم اجتماعی دارد، اما پیشینه این، اصطلاح به معنایی که امروزه به کار می رود به نوشته‌های لیداجی هنی فن در سال ۱۹۲۰ سرپرست وقت مدارس ویرجینیای غربی در آمریکا برمی‌گردد او در توضیح اهمیت مشارکت در تقویت حاصل کار مدرسه مفهوم سرمایه اجتماعی را مطرح کره است و در وصف آن می‌گوید: «چیز ملموسی که بیشترین آثار را در زندگی روزمره دارد. حسن‌نیت، رفاقت، معاشرت اجتماعی، در بین افراد و خانواده‌ها که واحد اجتماعی‌اند، و روابط بین افراد و خانواده‌ها ممکن است بلافاصله نیازهای اجتماعی را برآورده سازد و شاید حاصل ظرفیت‌های بالقوه‌ای باشد که برای بهبود اساس شرایط زندگی کل اجتماع کفایت کند» بعد از هنی فن، اندیشه سرمایه اجتماعی تا چندین دهه مسکوت ماند، تا در سال ۱۹۶۱ جاکوب در اثر خود به نام ، «زندگی و مرگ شهرهای بزرگ آمریکایی» از سرمایه اجتماعی بحث کرد و نقش آن را در ارتباط با حفظ نظافت، برخورد با جرم و جنایت خیابانی در محدوده‌های حومه و قدیمی شهر مطرح کرد.»