کتاب جهان فلسفی استنلی کوبریک

کتاب صوتی جهان فلسفی استنلی کوبریک نوشتهٔ جرالد جی آبرامز و ترجمهٔ محمدرضا اسمخانی است. گروه انتشاراتی ققنوس این کتاب در حوزهٔ سینما را منتشر کرده است.

درباره کتاب جهان فلسفی استنلی کوبریک

کوبریک یکی از مهم‌ترین کارگردان‌های آمریکا است. او توانسته است بخشی از بهترین تصاویر سینما را ثبت کند. مجموعه فیلم‌های او تفکری فلسفی را به همراه خود دارند، از جنون تا سفر فضایی، از جنون تا جنسیت در آثار او معنای متفاوتی گرفته است. جرالد جی آبرامز در کتاب جهان فلسفی استنلی کوبریک تلاش کرده تا جهان فلسفی این فیلم‌ساز را روایت کند.

در جهان آشوبناک کوبریک نیز ستیزه، جنگ، نزاع، و جدال مضامینی همه جایی هستند و در اتاق جنگ، اتاق خواب، فجر تاریخ، آینده پیشرفته تکنولوژیک، در میدان نبرد، در مرحله آمادگی برای میدان نبرد، در زندگی زناشویی، در زندگی روان شناختی، در زندگی اجتماعی، و بین زن و مرد، فرد و جامعه، فرد و دولت، شهروند و نظامی، فرمانده و سرباز، انسان و تکنولوژی، عشق زناشویی و عشق رمانتیک، بین دو رقیب عشقی، بین هوش طبیعی و مصنوعی، و بین شرکای یک سرقت بزرگ حضوری چشمگیر و تمام عیار دارند. این کتاب می‌خواهد نگاهی ویژه به جهان این نویسنده و کارگردان مشهور داشته باشد.

خواندن کتاب جهان فلسفی استنلی کوبریک را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان به سینمای کوبریک پیشنهاد می کنیم.

بخشی از کتاب جهان فلسفی استنلی کوبریک

«تأثیرات زیبایی‌شناسی نگارگرانه بری لیندون چگونه با وضعیت ابسورد ارتباط دارد؟ از چشم‌انداز محدود تاریخی کاراکترها بدان سان که ایشان درگیر زندگی‌های روزانه‌شان هستند، آداب و رسومی که ایشان به نحو متعارف بدون شک و تردید پی می‌گیرند مملو از معناست. ولی ما، از فاصله اِعمال‌شده، می‌توانیم چشم‌اندازی بیرونی بر زندگی‌های ایشان برگیریم و آداب و رسوم حاکم بر ایشان را ارزیابی کنیم. (به‌واقع، دل‌مشغولی اروپای سده هجدهم با آداب و رسومِ تشریفاتی بدین معناست که زندگی‌های ایشان تا حد فوق‌العاده زیادی تحت کنترل و نظارت بود.) بدین قرار، نظرگاه بیرونی ما این حس را به دست می‌دهد که چیزی مکانیکی درباره زندگی‌های ایشان وجود دارد، این حس که این آداب و رسوم آن‌ها را اغفال کرده است. عملاً به این می‌مانَد که داریم همان زنبور ماده‌ای را تماشا می‌کنیم که به نحو مکانیکی حرکاتی انجام می‌دهد. در نتیجه، این حس قوی را به دست آوریم که زندگی‌های ایشان، حداقل در معنای عُرفی کلمه، ابسورد است. اگر آن‌ها فقط می‌توانستند فراسوی این آداب و رسوم بنگرند ــ یعنی، فراسوی نظرگاه محدود تاریخی‌شان نظری بیفکنند - شاید قادر می‌بودند خویشتن را از همنوایی و همخوانی غیرفکورانه با آن‌ها آزاد سازند و بدین وسیله از ابسوردیته وضعیت ناگوارشان بگریزند.

و، با این حال، تأمل و تدبر بر این صورتِ کاملاً عُرفی ابسوردیته کاراکترها فهم و درک پریشان‌کننده‌ای در میان بینندگان ایجاد می‌کند، دست‌کم اگر فراخوان پیش‌کشیده فیلم را بپذیریم. به یک معنا، وضع ما بهتر از وضع آن‌ها نیست. اگر درباره این موضوع فکر کنیم، تشخیص خواهیم داد که، سرانجام، مبنای صحیحی برای توجیه ارزش‌هایی که به زندگی‌های خودمان معنا و حس می‌دهد در دست نداریم. ما نیز وقتی درگیر زندگی روزانه‌مان هستیم، وقتی دل‌مشغول آن هستیم، بر عادات و واکنش‌هایی تکیه داریم که هرگز آن‌ها را به پرسش نمی‌کشیم. عمیق‌ترین ارزش‌ها، اعتقادات، و التزامات ما مبنای عقلانی ندارند ـ یا، حداقل، چیزهایی که ما بتوانیم بدون دور آن‌ها را ذکر کنیم. نوعی حس نومیدکننده دلبخواهی بودنِ ارزش‌ها که به واسطه‌شان خودمان را تعریف می‌کنیم در اندرونمان به جنبش درمی‌آید. پس ما نیز اگر در سده هجدهم متولد شده بودیم، زندگی‌هایمان را بر گرد آداب و رسوم تشریفاتی‌ای می‌چیدیم که حال با نگاهی فارغ‌بال به آن‌ها می‌نگریم. مشکل این‌جاست که تشخیص و درک ما برون‌رفتی از این مخمصه فراهم نمی‌کند. ما نه می‌توانیم تردیدهایمان درباره ارزش‌هایمان را فرو نشانیم و نه می‌توانیم بالکل، همین که مورد تردید واقع شدند، رهاشان کنیم. پس، ما در رویارویی با ابسوردیته فلسفی گریزناپذیر زندگی‌هایمان، و نیز درک و فهم این‌که ابسوردیته خصیصه ذاتی وضعیت انسانی است، گرفتار آمده‌ایم.»