کتاب اصول تربیتی فرزند

کتاب اصول تربیتی فرزند نوشتۀ سید عباس موسوی مطلق در شرکت چاپ و نشر بین‌الملل به چاپ رسیده است.

درباره کتاب اصول تربیتی فرزند

کتاب اصول تربیتی فرزند، نکات و راهکارهای عملی برای تربیت فرزندان مسلمان را بیان می‌کند. این کتاب مناسب برای والدین مسلمانی است که دغدغۀ تربیت فرزندان خود را دارند و می‌خواهند که آن‌ها را بر اساس اخلاق و عرفان اسلامی، روش بندگی و عبودیت و سبک زندگی برتر اسلامی پرورش دهند. سید عباس موسوی مطلق یکی از متخصصان تربیت اسلامی است و این کتاب را بر مبنای شرح و تفسیر دعای بیست‌وپنجم صحیفۀ سجادیه و به زبان ساده و روان نوشته است. صحیفۀ سجادیه، از جمله میراث ماندگار و ارزشمند تشیع و موضوع آن ادعیه و نیایش‌های امام سجاد علیه‌السلام با خداوند است. تربیت فرزند موضوعی است که در دعای بیست‌وپنجم صحیفۀ سجادیه به آن پرداخته شده است. این دعا را امام سجاد علیه‌السلام برای فرزندان خود خوانده و در آن از خداوند باقی ماندن، شایسته شدن، بهره‌مند شدن، نیکوکاری، پرهیزکاری، بصیرت، شنوایی، محبت، مطیع بودن و سلامتی فرزندان خود را خواسته است.

 کتاب اصول تربیتی فرزند را هم می‌توان یک مجموعه دعا در نظر گرفت و هم مهم‌تر از آن، یک کتاب آموزشی، تربیتی، اجتماعی و سیاسی دانست که نکات کلیدی تربیت فرزند را نشان می‌دهد. نویسندۀ کتاب در ۶ فصل به مبانی تربیتی فرزند که امام سجاد علیه‌السلام ذیل این دعا مطرح کرده، پرداخته و موضوعات مختلفی نظیر درخواست بقای فرزند، درخواست فرزند شایسته و درخواست خیر برای فرزندان و مواردی دیگر را بررسی کرده است. ذیل هر کدام از این موضوعات، مفاهیم تربیتی فرزندان از دوران کودکی، همپای آموزه‌های قرآنی و روایی کندوکاو شده است. این کتاب می‌تواند راهبرد خوبی برای تربیت فرزندانی صالح باشد. راهبردی که اخلاق رفتاری و عملی فرزندان را متأثر از خود کرده است.

درخواست منت‌گذاری خداوند، درخواست بقای فرزند، درخواست فرزند شایسته، درخواست خیر برای فرزندان، درخواست خیر به‌واسطه فرزندان، درخواست خیر برای خود و دیگران از مهم‌ترین موضوعات کلی این کتاب هستند و در پایان نیز متن و ترجمۀ این دعا به‌همراه منابع، فهرست آیات و روایات به‌صورت مستند آمده است.

خواندن کتاب اصول تربیتی فرزند را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

به دوستداران کتاب‌های اخلاق اسلامی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب اصول تربیتی فرزند

«همه‌ی ما در زندگی خود این تجربه را داریم که هنگام خرید یا دریافت هدیه‌ای مانند گل و عطر و استشمام بوی خوش آن، روح و جانمان، سرشار از احساس تازگی و نشاط و طراوت می‌شود. ولادت فرزند، در زندگی پدر و مادر چنین اثر و نقشی دارد؛ زیرا باعث تحول و معنا بخشی به کانون زندگی‌شان است و اصولا خانواده زمانی معنا پیدا می‌کند که فرزند وارد آن شود. حتی اگر این اتفاق ـ چنان‌که در قرآن مثال زده شده ـ در سن پیری زوجین رخ دهد. در روایات از فرزندان تعبیر به گل خوش بو شده است که خداوند به بندگان خویش عطا فرموده؛ زیرا باعث طراوت و تازگی زندگی شده و پدر و مادر از بوی خوش آن بهره‌مند می‌شوند. پیامبر اکرم می‌فرماید الولد للوالد ریحانه من الله یشم‌ها (قسمها) بین عباده فرزند برای پدر، گلی خوش‌بو از جانب خداست که آن را می‌بوید. این گل را خداوند، میان بندگانش تقسیم کرده است.»