کتاب زیست پذیری گیاهان در بیابان

کتاب الکترونیکی زیست پذیری گیاهان در بیابان نوشتۀ مسعود عشقی زاده است و انتشارات متخصصان آن را منتشر کرده است. کتاب زیست پذیری گیاهان در بیابان، به بیان شرایط زیستی گیاهان مقاوم در بیابان‌ها و اهمیت این پوشش‌های گیاهی پرداخته است.

درباره کتاب زیست پذیری گیاهان در بیابان

چرا پراکنش مکانی و زمانی پوشش گیاهی در مناطق بیابانی متفاوت است؟ چرا گونه‌های گیاهی در همه بیابان‌ها یکسان نیستند؟ این گیاهان چگونه بر محدودیت‌های محیطی غلبه نموده‌اند؟ آیا این گیاهان، کم‌توقع هستند؟ چه عواملی باعث توانایی این گیاهان برای تحمل شرایط سخت بیابانی شده است؟ آیا مقاومت گیاهان نسبت به این شرایط متفاوت است؟ این مقاومت تابع چه عواملی است و چگونه ایجاد شده است؟ و شاید هزاران سؤال دیگر که می‌توانند مباحث تخصصی یا عمومی را در خصوص این گیاهان مطرح نمایند. نویسندۀ این کتاب در طول سال‌ها زندگی در محیط بیابانی، مقاومت و صبر این گیاهان را تحسین نموده و ارزش بالایی برای گیاهان این مناطق قائل است. کتاب زیست پذیری گیاهان در بیابان در اهمیت این گیاهان نوشته شده است تا کمکی در جهت شناخت بیشتر بیابان‌ها و گیاهان موجود در آنها باشد.

خواندن کتاب زیست پذیری گیاهان در بیابان را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب برای دوستداران طبیعت و بیابان‎‌ها مناسب است.

بخشی از کتاب زیست پذیری گیاهان در بیابان

«بیابان در نگاه اول منطقه‌ای خشک و نامساعد برای رشد هر گونه موجود زنده بویژه گیاه به نظر می‌رسد. برخی از اصطلاحات عمومی از جمله کاربرد عبارت بیابان بی آب و علف شاید این ذهنیت را ایجاد نموده که حیات در بیابان وجود ندارد. امّا با اندکی توجه و دقّت جریان کاملی از حیات حتّی پیچیده‌تر از اکوسیستم‌های پر باران و مرطوب در آن قابل درک است. شرایط محیطی سخت سبب وجود روابط پیچیده و قدرتمند بین موجودات زنده و غیر زنده شده است که در سایر مناطق اقلیمی کمتر دیده می‌شود.

شوری و خشکی در مناطق خشک و بیابانی مهم‌ترین عوامل محدود کننده در استقرار گیاهان می‌باشند. در این مناطق به علّت بارندگی و رطوبت کم، آبشویی نمک‌ها از خاک و اطراف ریشه صورت نمی‌گیرد و بالعکس با توجه به میزان تبخیر بالا در این مناطق پیوسته بر غلظت نمک در سطح خاک و مجاورت ریشه‌ها افزوده می‌شود. کمبود بارش و نامساعد بودن سایر شرایط اقلیمی بویژه دما، تبخیر، سرعت و فراوانی باد در مناطق خشک و بیابانی، سبب محدودیت شدید گیاهان برای دسترسی به منابع آب پایدار شده است. علاوه بر این، نامساعد بودن شرایط خاکی و بالا بودن غلظت املاح و عناصر در خاک‌های این مناطق سبب شده، گیاهان برای استقرار و بقاء در این شرایط، توانایی‌هایی خاصی به مرور زمان پیدا نمایند. ویژگی‌های خاص فیزیولوژیکی و مرفولوژیکی گیاهان این مناطق، آنها را قادر ساخته، علاوه بر جلوگیری از هدر رفت آب، از حداقل رطوبت موجود در این مناطق برای رشد و بقاء استفاده نمایند...»