کتاب ایران در جنگ

کتاب ایران در جنگ نوشتهٔ کاوه فرخ و ترجمهٔ شهربانو صارمی است. گروه انتشاراتی ققنوس این کتاب را منتشر کرده است؛ کتابی دربارهٔ تاریخ ایران از جنگ چالدران تا جنگ تحمیلی.

درباره کتاب ایران در جنگ

کتاب ایران در جنگ دربردارندهٔ تاریخ ایران از روی کار آمدن سلسلهٔ صفویه تا جنگ ایران و عراق در دههٔ ۱۳۶۰ است. کاوه فرخ کتاب حاضر را در شش فصل نگاشته که عنوان آن‌ها عبارت است از «صفویان»، «نادرشاه»، «زندیه»، «قاجاریه»، «پهلوی» و «جنگ ایران و عراق». کتاب «ایران در جنگ» در واقع دنبالۀ کتاب «سایه‌های صحرا؛ ایران باستان در جنگ» است. نویسنده در مقدمهٔ این کتاب بیان کرده است که یونانیان از امپراتوری هخامنشی ایران با عنوان «پرسیا» (Perseeya) یا پارس یاد می‌کردند، نامی که بعدها وارد واژگان غرب و اروپا شد. او بر این عقیده است که ایرانیان خود را منتسب به ایران (سرزمین آریاییان) می‌دانستند؛ آریاییان در اصل ائتلافی بودند از مادها، پارس‌ها و ایرانیان شمالی که نژادشان در حال حاضر عمدتاً منقرض شده است. انقراض امپراتوری ساسانی در اواسط قرن هفتم میلادی به دنبال حملۀ اعراب نقطۀ پایانی بود بر تاریخ پیش از اسلامِ ایران یا پارس. هرچند این سرزمین مسخّر شد و اسلام جای باورهای زرتشتی را گرفت، هویت فرهنگی ایران به بقای خود ادامه داد.

خواندن کتاب ایران در جنگ را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران تاریخ ایران، به‌ویژه از سلسلهٔ صفویه تا دوران معاصر پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب ایران در جنگ

«مصدق با وجود خنثی شدن عملیات آژاکس نتوانست اتحاد خود با آیت‌الله کاشانی را حفظ کند. این امر عواقب ناگواری برای مصدق در پی داشت زیرا کاشانی عضو پیشگام روحانیت و مورد احترام عناصر مذهبی محافظه‌کار ایران بود. رابطۀ آن‌ها از اوایل زمستان ۱۳۳۱ ﻫ‌‌.ش رو به وخامت گذاشت، در این زمان کاشانی در مجلس خواستِ مصدق مبنی بر گرفتن قدرتِ بیشتر را رد کرده بود. در اردیبهشت ۱۳۳۲ ﻫ‌‌.ش کاشانی با پناه دادن به زاهدی مانع دستگیری او نیز شده بود. کاشانی در این زمان بیشتر به دلیل جانبداری مصدق از اصلاحات غیردینی دیگر متحد او محسوب نمی‌شد. کوتاه زمانی بعد، محافظه‌کاران مانند سلطنت‌طلبان با بریتانیایی‌ها و آمریکایی‌ها ارتباط پیدا کردند. مصدق روزبه‌روز بیشتر به جناح چپ و حزب توده متکی می‌شد زیرا پشتیبانی شخصیت‌های متنفذی مانند کاشانی را از دست داده بود.

ناکامی عملیات آژاکس کرمیت روزولت را ‌ترغیب به تجدیدنظر در تاکتیک‌های خود کرد. این بار می‌بایست روی یگان‌های ناراضی ارتش تأکید اساسی می‌شد. روزولت دستور داد رهبران بازماندۀ مخالف با مصدق دست به عملیات تبلیغاتی وسیع در مخالفت با او بزنند. در وهلۀ اول اعلام شد رویدادهای اخیر در عمل کودتای مصدق بوده است. در وهلۀ دوم سربازان ارتش تشویق به جانبداری از زاهدی و شاه شدند. موفقیت این پیام تا حدی اندک بود. سرانجام آن‌که از فرمان شاه برای عزل مصدق از مقام نخست‌وزیری با شدت و قوت پشتیبانی شد.

در این برهۀ سرنوشت‌ساز هیئت نظامی آمریکایی به فرماندهی ژنرال رابرت مکلور مستقیماً درگیر عملیات آژاکس بود. مکلور تحویل تدارکات نظامی حیاتی به زاهدی و حامیانش را تضمین کرد. روزولت مکلور را تحت فشار قرار داد تا با به خدمت گرفتن رهبران ارتش ایران تا حد امکان پیش برود. این امر بسیار دشوار بود زیرا بسیاری از فرماندهان ارتش از جمله ریاحی را نمی‌شد با وعده‌هایی مانند پول یا ‌ترفیع در آینده خرید. پافشاری و انگیزه‌های مالی سرانجام باعث غلبه بر یک گردان تانک و دو گردان پیاده در تهران شد. غنیمت بزرگْ پادگان قدرتمند کرمانشاه بود که تانک و وسایط نقلیۀ زره‌پوش داشت و تحت فرمان سرهنگ تیمور بختیار بود.»