کتاب کتاب روان شناسی

کتاب «کتاب روان شناسی» نوشتۀ کاترین کالین، نایجل بنسون، جوآنا گینزبرگ و ترجمۀ بهزاد افشار است و انتشارات ناهید آن را منتشر کرده است. 

درباره کتاب روان شناسی

علم روان‌شناسی بیشتر از هر علم دیگر  دچار سوءتفاهم شده است علی‌رغم اینکه زبان و تفکرات آن در فرهنگ روزمرۀ مردم رخنه کرده است. دامنه موضوعاتی که در روان‌شناسی مطرح شده آن‌قدر گسترده است که منجر به سردرگمی در مورد ماهیت روان‌شناسی، حتی میان خود روان‌شناسان شده است اما می‌توان گفت روان‌شناسی دانش روان و رفتار انسان است. روان‌شناسی می‌خواهد به این نکته دست یابد که افکار و ایده‌ها چطور در ذهن شکل‌گرفته و چه چیزی در مورد چگونگی کارکرد ذهن می‌گویند.

برای آشنایی با موضوع روان‌شناسی ابتدا باید با جنبش‌های اصلی آن آشنا شد. تمام جنبش‌ها به ترتیب تاریخی در کتاب روان‌شناسی آمده است. کتاب روان‌شناسی ابتدا با ریشه‌های روان‌شناسی در فلسفه آغاز می‌شود و در مرحلۀ بعد به رفتارگرایی، روان‌کاوی، مطالعات شناختی، مطالعات اجتماعی، روان‌شناسی رشد و روان‌شناسی تفاوت‌های فردی می‌پردازد. کتاب روان‌شناسی گذشتۀ تاریخی و طولانی و همچنین از ابعاد گوناگون علم روان‌شناسی را به‌تفصیل و مهم‌تر از آن به زبانی ساده و همه‌فهم توضیح می‌دهد.

کتاب روان‌شناسی شامل ۷ بخش اصلی می‌شود که عبارت است از: ریشه های روان شناسی در فلسفه، سرآغاز روان‌شناسی رفتارگرایی، واکنشی که به محیط نشان می‌دهیم، روان درمانی ناخودآگاه ماهیت رفتار را تعیین می‌کند، روان‌شناسی شناختی، مغز حسابگر، روان‌شناسی اجتماعی، حضور در نیای دیگران، روان‌شناسی رشد، از طفولیت تا بلوغ، روان‌شناسی تفاوت‌های فردی، شخصیت و هوش.

خواندن کتاب روان شناسی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به علاقه‌مندان به علم روان‌شناسی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب روان شناسی

«کی‌یرکگارد مثال دیگری از مردی که می‌خواست امپراتور شود می‌آورد. او متذکر می‌شود که حتی اگر این مرد بتواند به طریقی به هدفش برسد، ازقضا در این میان باید خود قدیمی‌اش را رها کندو وقتی آرزو می‌کند و وقتی به هدفش می‌رسد، هم‌زمان طالب این است که از شر خود رها شود. پس‌زدن خویشتن دردناک است، وقتی فرد می‌خواهد از خود دوری بجوید، یأس و ناامیدی طاقت‌فرسا می‌شود. وقتی خود را در اختیار ندارد دیگر خودش نیست. بااین‌حال کی‌یرکگارد راه‌حلی پیشنهاد می‌دهد. او چنین نتیجه می‌گیرد که فرد می‌تواند به‌جای تمایل به تبدیل‌شدن به دیگری، شجاعانه خود واقعی‌اش باشد و از این طریق به آرامش و هماهنگی درونی دست یابد.»