کتاب ظلم شب

کتاب «ظلم شب» نوشتۀ آرزو رضایی انارستانی و ویراستۀ مونا محمدنژاد است و انتشارات سیب سرخ آن را منتشر کرده است. ظلم شب داستان جذاب زندگی دختری است که در دوران قاجار و مشروطه زندگی می‌کند.

درباره کتاب ظلم شب

داستان ظلم شب با توصیف روتین زندگی یک دختر قاجاری آغاز می‌شود. مهرآفاق همان ابتدا توضیح می‌دهد که چقدر در خانه کار می‌کند و زحمت می‌کشد و مادربزرگ پدری و برادرانش رفتار چندان صمیمانه و محبت‌آمیزی با او ندارند. مادر مهر آفاق سر زا می‌میرد و پدرش هم به‌خاطر عشقی که به همسرش داشت دوری از او را تحمل نمی‌کند و بعد از مدتی او هم از دنیا می‌رود. حالا مهر آفاق مانده است و بی‌بی خاتون مادربزرگ بداخلاقش، آقا برادر و اکبر برادر.

ظلم شب رمانی تاریخی، اجتماعی و عاشقانه مربوط به دوران قاجار و مشروطه است. شخصیت اصلی داستان دختری به نام مهر آفاق است که در شهر قزوین زندگی می‌کند. رمان به شیوۀ اول‌شخص روایت می‌شود و مهر آفاق راوی داستان زندگی پرفرازونشیب خودش است. آرزو رضایی انارستانی با زبانی شیرین و روان به بیان فرهنگ، آداب‌ورسوم و سبک زندگی آن دوران می‌پردازد که برای خوانندگان نسل امروز می‌تواند بسیار جذاب باشد. او همچنین از طریق زندگی مهر آفاق، وضعیت زندگی زنان آن دوران را نشان می‌دهد. مهر آفاق در دورانی زندگی می‌کند که نه‌تنها صحبت از عشق نیست بلکه بیان و اعتراف به عشق از سوی یک دختر، گناهی نابخشودنی به‌حساب می‌آید به همین دلیل زندگی شخصیت اصلی داستان با چالش‌هایی جدی مواجه می‌شود. علاوه بر این شرایط اجتماعی و سیاسی آن دوره هم بر زندگی، تصمیمات و سرنوشت این دختر تأثیر می‌گذارد.

خواندن کتاب ظلم شب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را علاقه‌مندان به داستان‌های تاریخی و عاشقانه و همچنین دوستداران رمان‌های ایرانی پیشنهاد می کنیم.

درباره آرزو رضایی انارستانی

آرزو رضایی انارستانی، نویسندۀ جوان ایرانی ۸ مرداد ۱۳۶۴ در قزوین به دنیا آمد. او عاشق ادبیات است و به همین دلیل هم شروع به نوشتن می‌کند و اکنون در زمینۀ رمان وو فیلمنامه نویسی فعالیت می‌کند. از آثار منتشر شدۀ آرزو رضایی انارستانی می‌توان «قصه‌های مینودری» و «دختر شالی، عطر خزر» را نام برد. 

بخشی از کتاب ظلم شب

«بی‌بی خاتون خواهرش را برای افطار فردا وعده گرفته بود. آن‌وقت‌ها که آقاجان بود و من کوچک‌تر، فامیل آقاجان را هم وعده می‌گرفت. وقتی آقاجان سرش را زمین گذاشت، مهمانی‌های آن طرف هم تمام شد. جز عروسی فخر المنیر، دیگر عمه جان‌ها و زن‌عموها را ندیدیم. برادرهای آقاجان زودتر از خودش سر بر زمین گذاشته بودند. به‌این‌ترتیب، ارتباط ما با خانوادۀ پدرم به کل قطع شد. بی‌بی خاتون آن‌ها را دوست نداشت و می‌گفت که در جوانی حسابی دق به جانش ریخته‌اند. آقاجان می‌گفت بعد مرگ تک پسرم، حشمت کمرم شکسته است. او برعکس بی‌بی خاتون بود. اکبر برادر اخلاقش مثل او بود؛ نرم و ساکن. اما آقا برادر مثل بی‌بی خاتون بود؛ خشن و بی‌رحم.»