کتاب ادبیات سبز

«ادبیات سبز» نوشته زهرا پارساپور(-۱۳۴۴)، مجموعه‌مقالات در نقد بوم‌گرایانۀ ادبیات فارسی است. همان‌طور که نگرانی‌ها دربارۀ تبعیض نژادی، جنسیتی و طبقات اجتماعی بر شکل‌گیری رویکردهای نو در نقد ادبی تأثیرگذار بود، در دوران پسامدرن نگرانی درمورد وضعیت اضطراری زمین و محیط زیست موجب شد در مطالعات ادبی نیز ملاحظات زیست‌محیطی لحاظ شود. نقد بوم‌گرا، محصول دغدغه‌های زیست‌محیطی انسان معاصر است. در این نقد، برخلاف سایر رویکردها، انسان محوریت ندارد بلکه نقش زمینۀ فیزیکی و محیط زیست و نحوۀ ارتباط انسان با محیط زیست بررسی می‌شود.