کتاب آتشی که هرگز نمیرد

کتاب آتشی که هرگز نمیرد نوشتۀ سید اصغر محمودآبادی است و انتشارات مینو آن را منتشر کرده است. نویسندهٔ کتاب آتشی که هر گز نمیرد سعی دارد برداشـت تصـویری دیگـری از تاریخ گذشتهٔ ایران ارائه دهد که هدف از آن دعوت مخاطبان به انداختن نگاهی عمیق‌تر به درون لایه‌های تاریخ رویدادهای ایـن سـرزمین و همین طور رهایی از بند تاریخ‌نگاری سنتی و ردیفی است.

درباره کتاب آتشی که هرگز نمیرد

 کتاب آتشی که هر گز نمیرد با هدف نگارش نظام‌مند تـاریخ ایران نوشته نشده است چرا که در این باب به  قدر کفایت محققان و مورخان از تاریخ ایران پـیش از اسـلام کـم و بـیش و بـا روایات و منابع متعدد سخن گفته‌اند و ایـن روایت‌ها همچنـان هم ادامه دارد. با وجود چنین تلاش های کمابیش موفق در رهیابی بسوی حقیقت هنوز حقیقت تاریخ ایران در دسترس علاقه‌مندان قرار نگرفته است. علی‌رغم این موضوع می‌توان گفت مسیر پژوهشی محققان درست بوده و نتایج حاصل شده گهگاه با وجود تفاوت زبان‌ها، زمان‌ها و اختلاف نظرهای مورخان بزرگ جهان نسبت به تاریخ ایـران و مسـیر متفاوت پژوهش‌ها قابل قبول بوده و نقاط مشترکی نیـز در این نتایج مشاهده‌ می‌شود که نشان از درستی تعیـین مسـیر تحقیـق و توجه به اهداف کار پژوهش دارد. کتاب آتشی که هرگز نمیرد در ۱۲ فصل و در قالب مجموعه مقالات تاریخی ارائه شده است. عناوین فصل‌های کتاب به‌صورت زیر است:

فصل اول: عصر تمدن منقوش سفالین در تپه‌های سیلک

فصل دوم: اندیشه‌های سیاسی در اوستای نخستین (گاثاها

فصل سوم: اندیشه‌های سیاسی در متون مزدایی متأخر

فصل چهارم: تاثیر حضور دولت هخامنشی در تحول تاریخ‌نگاری جهان یونانی «از روایات شفاهی به تاریخنگاری عهد کلاسیک»

فصل پنجم: بررسی علل، اهداف و تأثیرات تهاجم اسکندر مقدونی به ایران

فصل ششم: بررسی تأثیر سلوکیان بر گسست الگوی شهریاری در ایران

فصل هفتم: بنیاد شهروندی در شهر فرنگ‌های ایران عهد سلوکیان

فصل هشتم: بررسی شکل‌گیری، ساخت و ماهیت قدرت سیاسی ـ اجتماعی ساسانیان

فصل نهم: تحلیلی بر بنیادگرایی دینی در نیمهٔ اول نظام ساسانی

فصل دهم: نقش سرداران و نظامیان در سیاست و حکومت عصر ساسانی

فصل یازدهم: دینکرد (واپسین دانشنامۀزرتشتی درایران اسلامی) و نگاه برخی مورخان مسلمان به آن

فصل دوازدهم: نقدی بر ماهیت فتوح اسلامی «در فرایند دیدگاه‌های پیامبر اسلام، نخستین فاتحان مسلمان و مورخان اسلامی»

خواندن کتاب آتشی که هرگز نمیرد را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

اگر علاقه‌مند به تاریخ، بخصوص علاقه‌مند به مطالعه درباره تاریخ ایران هستید، این کتاب را بخوانید.

بخشی از کتاب آتشی که هرگز نمیرد

 «سیلک (Sialk) در نزدیکـی کاشـان و ۲۵۰ کیلـومتری جنـوب تهـران در حاشیه کویر بزرگ مرکزی، محوطه‌ای باستانی با آثار پیش از تـاریخ از هـزارۀ ششم پیش از میلاد تا هزارۀ اول پیش از میلاد است که به عنـوان قـدیمیترین محل سکونت در دشت مرکزی ایران شناخته می‌شد.رومن گیرشمن، باسـتان‌شناس فرانسوی، در سال‌های ۳۴-۱۹۳۲و ۱۹۳۷م. به کاوش در آن پرداخت.سفالگری یکی از دیرینه‌ترین هنرهای ایرانی است. کـاوش‌هـای باسـتان‌شناسی در نقاط مختلف ایران قدمت سفالگری را به حدود ده هزار سال پـیش می‌رساند. هنرمند سفالگر ابتدا با دست تکه‌ای از گل را شـکل مـی‌داد و از آن ظرفی برای استفاده تولید می‌کرد، اما اختراع چرخ کوزه‌گری در هـزارۀ چهـارم قبل از میلاد تحوّل عظیمی در این هنر به وجود آورد. با پیدایش چرخ، این هنر رونق گرفت و کوره‌های سفالگری زیادی بر پا گشت، تولیدات زیاد شد و فرم‌های بیشتر و نازکتری تهیه گردید، رنگ سفال‌ها ثابت شد و فقط با تغییر درجه حرارت بود که سفال نخودی رنگ تبدیل به قهوه‌ای برّاق می‌شد.»