کتاب تعادل زندگی و اختلال اعتیاد به کار

کتاب تعادل زندگی و اختلال اعتیاد به کار؛ روان‌شناسی بالینی نوشتهٔ هاشم عباسی حجری و ویرایش محدثه طهماسبی فر است. این کتاب را انتشارات هورین منتشر کرده است.

درباره کتاب تعادل زندگی و اختلال اعتیاد به کار

مسئله قابل‌توجه در این کتاب اعتیاد شغلی است؛ اگرچه در مورد تعریف این اصطلاح و ابعاد مختلف آن توافق نظر کمی وجود دارد، بیشتر افراد بر این عقیده‌اند که اعتیاد به کار صرفاً برابر با تعداد ساعاتی که فرد در کار خود صرف می‌کند نیست؛ بلکه نگرش‌ها و انگیزه‌های فرد نسبت به کار و سرمایه‌گذاری ذاهنی فرد در فعالیت‌های کاری را هم دربر می‌گیرد. پیپرل و جونز، همچنین آتس معتادان به کار را افرادی که نیاز به کار در آن‌ها به حدی زیاد و افراطی است که ممکن است خطری جدی برای سلامتی، شادی فردی، روابط درون‌فردی و وظایف و نقش‌های اجتماعی آن‌ها به وجود آورد، تعریف کرده است.

خواندن کتاب تعادل زندگی و اختلال اعتیاد به کار را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

علاقه‌مندان به روان‌شناسی عمومی می‌توانند از خواندن این کتاب لذت ببرند.

بخشی از کتاب تعادل زندگی و اختلال اعتیاد به کار

«کار در زندگی هر فردی بخش مهمی از حیات وی به شمار می‌آید که توجه بسیاری از پژوهشگران را به خود جلب کرده است صرف‌نظر از کسب درآمد، کار کردن تعدادی از نیازهای اساسی آدمی مانند تمرین روانی و جسمی، پیوندهای اجتماعی، احساس ارزشمندی، اعتمادبه‌نفس و احساس کفایـت یا صلاحیت را برآورده می‌سازد. بااین‌همه ممکن است کار منبع عمده فشار روانی نیز باشد ارتقای بهداشت روانی محیط کار به‌عنوان یکی از مهم‌ترین ابعاد توسعه و بهسازی منابع انسانی بوده و در چند دهه اخیر توجه سازمان‌ها به نیروهای سالم جسمی و فکری در مؤسسات، اقتصادی، خدماتی، آموزشی و صنعتی در بالابردن سطح بهره‌وری تأثیر بسزایی داشته است (ریاحین، ۱۳۸۹).

از طرفی در جامعه انسانی اساسی‌ترین کار تعلیم‌وتربیت است و کسی که این رسالت مهم را به دوش می‌کشد معلم است کار معلمی به هرگونه تلاشی که برای هدایت تکامل و تعلیم و آموزش انسان صورت می‌گیرد اطلاق می‌شود بر اساس همین تعریف است که پیامبران معلم بشر خوانده می‌شوند. هم چنین پدر و مادر و دیگر اعضای خانواده نسبت به کوچک‌ترها نقش معلم را دارند؛ اما در نام‌گذاری طبقات مختلفی که وظیفه تعلیم‌وتربیت را بر عهده گرفته‌اند. اصطلاحاً تنها به یک‌طبقه «معلم» می‌گویند؛ یعنی همان کسانی که رسالت آموزش و پرورش فرزندان ما را از دوره کودکی و تحصیلات ابتدایی تا دوره جوانی و تحصیلات عالی بر عهده می‌گیرند در جامعه اسلامی ما این وظیفه مهم بر عهده انسان‌های شریف قانع و وظیفه‌شناسی است که از سر تعهد و دلسوزی به ساختن و شکل‌دهی استعدادهای مؤمن و کاردان مشغول‌اند اهمیت هر کاری را باید با نقش و ارزش آن سنجید. اهمیت کار تعلیم‌وتربیت و معلمی به‌اندازه‌ای است که ساختن و هدایت یک فرد مساوی زنده کردن همه افراد جامعه است؛ همچنین معلم می‌کوشد با آموزش‌وپرورش استعدادها، زمینه رشد فرد و اجتماع را فراهم سازد؛ اما صدالبته که این رسالت عظیم به‌پیش زمینه‌هایی نیاز دارد که تا فراهم نشود کار تربیت ناتمام خواهد بود.»