کتاب جآنی

کتاب جآنی نوشتهٔ استفن کینگ و ترجمهٔ علی کاوسی است. انتشارات آذرکلک این رمان معاصر آمریکایی، روان‌شناسانه و هولناک را روانهٔ بازار کرده است.

درباره کتاب جآنی

کتاب جآنی (میزری/ Misery) حاوی رمانی به قلم استفن کینگ و دربارهٔ نویسندهٔ مشهوری است به نام «پائول شلدون» که شهرتش به‌خاطر خلق رمان «میزری» است. این نویسنده در یک روز برفی، در خارج از شهر دچار حادثه می‌شود. او توسط زنی به نام «آنی ویلکس» که دچار مشکلات روانی است، از مرگ نجات می‌یابد. آنی او را در خانه‌اش زندانی می‌کند. این زن که خودش را «طرفدار شماره‌یک» این نویسنده می‌داند، به‌خاطر کاری که پائول با «میزری» کرده، بسیار ناراحت است و از او می‌خواهد از طریق نوشتن یک رمان جدید، راهی را برای بازگرداندن این شخصیت خیالی پیدا کند؛ رمانی که باید بهترین اثر پائول تاکنون باشد و به «آنی» تقدیم شود. این رمان نخستین‌بار در سال ۱۹۸۷ میلادی به انتشار رسید و نیز فیلمی به نام «Misery» با اقتباس از آن ساخته شده است. از جوایزی که رمان حاضر برده، می‌توان به این موارد اشاره کرد: جایزهٔ برام استوکر سال ۱۹۸۷ و نامزد جایزهٔ جهانی داستان فانتزی سال ۱۹۸۸ و از کتاب‌های پرفروش نیویورک تایمز.

خواندن کتاب جآنی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران ادبیات داستانی معاصر آمریکا و قالب رمان پیشنهاد می‌کنیم.

درباره استیفن کینگ

استیوِن اِدْوین کینْگ (استیفن کینگ) در سال ۱۹۴۷ میلادی در پورتلند در آمریکا متولد شد. روزی پدر استیفن به‌بهانهٔ خرید سیگار، خانه را برای همیشه ترک کرد. مادر، استیفن و برادرخوانده‌اش «دیوید» را به‌تنهایی و با مشقت بسیار بزرگ کرد. استیون در سال ۱۹۵۹ پس از نوشتن مقاله‌ای برای یک روزنامهٔ محلی کم‌تیراژ به نویسندگی علاقه‌مند شد. او درمورد برنامه‌های تلویزیونی نقد و مقاله نوشت. رفته‌رفته داستان‌های کوتاه آغازین خود را به ۳۰ سِنت به آدم‌های محلی فروخت؛ بعضی از داستان‌ها را نیز به هم‌شاگردی‌های مدرسه می‌فروخت که معلم‌ها پس از آگاهی از جریان مانعش شدند. بیشتر آثار ابتدایی این نویسنده، علمی - تخیلی بودند. پس از خواندن مجلات ترسناکِ خاله‌اش، در سال ۱۹۵۹ به ژانر وحشت علاقه‌مند شد. او از نویسندگانی همچون هاوارد فیلیپس لاوْکرَفْت، رابِرتْ بلاچ وجک فینی الهام گرفت و سپس داستان ترسناک I Was a teenage GraveRobber را نوشت.

استیفن در سال ۱۹۶۷ که توانست داستان «کف شیشه‌ای» را چاپ کند، مسیر زندگی‌اش تغییر کرد و از سال دوم دانشگاه شروع به نوشتن مقالات هفتگی برای روزنامهٔ دانشگاه کرد. استیون در فعالیت‌‌های سیاسی - دانشجویی نیز شرکت می‌کرد. او یکی از اعضای تشکل‌های دانشجویی بود؛ ابتدا با این عقیدهٔ محافظه‌کارانه که جنگ با ویتنام برخلاف قانون اساسی است و سپس در مقام یکی از حامیان فعال جنبش ضدجنگ در دانشگاه اورونو. او در سال ۱۹۷۰ در رشتهٔ زبان انگلیسی لیسانس گرفت. پس از ازدواج، وضع مالی خوبی نداشت و نتوانست به‌دلیل فشار خون، قدرت بینایی ضعیف، کف پای صاف و قدرت شنوایی ضعیف، کار متناسب با رشته‌اش پیدا کند. او کارگر یک کارخانهٔ تولید مواد شوینده شد.

کینگ اولین داستان کوتاهش را پس از فراغت از تحصیل نوشت و پس از ازدواج هم تعداد بسیاری از این داستان‌ها را فروخت. در سال ۱۹۷۳ بالأخره یکی از داستان‌های بلند استیون با عنوان «کری» فروش خوبی داشت و او بالأخره دست از کارهای جانبی کشید و نویسنده‌ای تمام‌وقت شد. موضوعاتی از قبیل ترس‌های شبانگاهی، ارواح شیطانی، بیماران روانی خودآزار و دگرآزار ساختار اصلی بیشتر داستان‌های استیفن کینگ را تشکیل می‌دهد؛ در حقیقت او به نویسندهٔ داستان‌های ترسناک مشهور است. بر اساس بسیاری از داستان‌های استفن کینگ فیلم ساخته شده است؛ داستان‌های مشهوری مانند «مسیر سبز»، «جآنی»، «درخشش»، «منطقهٔ مرده»، «رهایی از شاوشنگ» و «کری و کریستین».