کتاب اصول و مبانی توسعه بوم گردی

کتاب «اصول و مبانی توسعه بوم گردی» نوشتۀ اندی درام و ترجمۀ محسن کلانتری و قدیر شکراله زاده است و انتشارات آذرکلک آن را منتشر کرده است. موضوع کتاب اصول و مبانی توسعهٔ بوم‌گردی آشنایی با صنعت گردشگری مخصوصاً بوم‌گردی به عنوان یکی از زیرشاخه‌های این صنعت است. 

درباره کتاب اصول و مبانی توسعه بوم گردی

گردشگری می‌تواند یکی از مهم‌ترین منابع کسب درآمد،‌ ایجاد اشتغال برای کشورها باشد و در خیلی از کشورها انگیزۀ اصلی توسعۀ زیرساخت‌ها و تسهیلات زیربنایی است. علت اهمیت گردشگری این مسئله است که راهکار مناسب برای دستیابی به توسعۀ پایدار مخصوصاً در کشورهای درحال‌توسعه است چرا که این فعالیت پویا و چندوجهی یک منبع تمام‌نشدنی است،‌اثرات منفی زیست‌محیطی کمتری دارد و باعث ایجاد شغل، رفاه و توسعۀ اقتصادی مردم بومی می‌شود و از آن مهم‌تر،‌بهترین راه برای شناخت فرهنگ‌ها و نشردهندۀ ارزش‌ها و باورهای جوامع مختلف است.

اکوتوریسم یا بوم‌گردی یکی از زیرشاخه‌های گردشگری است که در چند سال اخیر ارزش و اهمیت زیادی پیدا کرده است؛ بنابراین به‌خاطر مزایایی که بوم‌گردی دارد بسیاری از کشورها شروع به تدوین و اجرای طرح‌های توسعۀ بوم‌گردی و سرمایه‌گذاری برای ایجاد زیرساخت موردنیاز برای جذب علاقه‌مندان کردند. اگرچه در ایران هم بوم‌گردی طرف‌داران زیادی پیدا کرده است و هرساله تعدادی از مردم کشور اقدام به بوم‌گردی می‌کنند اما هنوز توسعه پیدا نکرده است و اقداماتی که انجام می‌شود با ظرفیت کشورداری توسعۀ بوم‌گردی هم‌خوانی ندارد.

کتاب اصول و مبانی توسعهٔ بوم‌گردی اولین جلد از یک مجموعۀ ۴ جلدی است که در ۶ فصل به تشریح و توضیح مفهوم بو‌م‌گردی می‌پردازد. فصل اول کتاب دربارۀ بوم‌گردی و اصطلاحات مربوط به آن است،‌ فصل دوم مشارکت‌کنندگان،‌دست‌اندرکاران و حمایت‌کنندگان فعالیت‌های مرتبط با بوم‌گردی معرفی می‌شوند، فصل سوم بوم‌گردی در مناطق حفاظت‌شده، فرصت‌ها و تهدیدها را توضیح می‌دهد. فصل چهارم نقش جوامع محلی در توسعۀ بوم‌گردی را تحلیل می کند و فصل ۵ و ۶ نقش سازمان‌های مردم‌نهاد در توسعۀ بوم‌گردی و ارتباط بوم‌گردی و صنعت گردشگری بررسی می‌شود

خواندن کتاب اصول و مبانی توسعه بوم گردی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به علاقه‌مندان به صنعت گردشگری پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب اصول و مبانی توسعه بوم گردی

«برخی مناطق، زمینه‌های مساعدتری برای توسعۀ بوم‌گردی دارند. توان‌های توسعۀ بوم‌گردی در مناطقی که تعداد گردشگر کمتری دارد، چندان آشکار نیست. اما در سایر نواحی،‌ گردشگری عامل مهمی برای توسعۀ بوم‌گردی است. به‌هرحال، فرایند برنامه‌ریزی بوم‌گردی به‌عنوان یک راهبرد ارزشمند برای حفظ منابع طبیعی اهمیت حیاتی دارد. گردشگری در نواحی طبیعی، همواره به معنای بوم‌گردی نیست. در مواردی که طبیعت‌گردی، فاقد سازوکار مناسب برای کاهش تأثیر گردشگری بر محیط و حفظ فرهنگ‌های محلی باشد،‌ در نقطۀ مقابل بوم‌گردی قرار دارد. امروزه طبیعت‌گردی، از بعد اقتصادی روبه‌رشد است، در نتیجه شاهد هجوم گردشگران به مناطق طبیعی هستیم که در موارد زیادی باعث ازبین‌رفتن جاذبه‌های گردشگری می‌شود، ارزش‌هایی که سبب جذابیت این مناطق شده است.»