کتاب سال نو

کتاب «سال نو» نوشتۀ یولی تسه و  ترجمۀ پریسا رضایی است و انتشارات مروارید آن را منتشر کرده است. این رمان روان‌شناسانۀ‌ جذاب خواننده را دعوت به ۲ سفر هم‌زمان می‌کند؛ سفر یک خانوادۀ ۴نفره برای تعطیلات کریسمس و سفری به پس‌کوچه‌های خاطرات پدر خانواده. 

درباره کتاب سال نو

مکان‌هایی وجود دارد که انسان مجذوب آن می‌شود بی‌آنکه بداند چرا. چرا به سمت مکان‌های خاصی کشیده می‌شویم؟ چه رابطه‌ای بین ما و آن مکان‌ها از نظر عاطفی یا روانی وجود دارد؟ پدر و مادری یا والدگری چه اندازه می‌تواند ناامیدکننده باشد؟ تا‌به‌حال تصور کرده‌اید که عاشق فرزندتان هستید؛ اما درعین‌حال احساس کنید که به دردسر افتاده‌اید؟ این‌ها پرسش‌هایی است که یولی تسه، نویسندۀ آلمانی وادارمان می‌کند که حین خواندن این رمان روان‌شناسانۀ جذاب از خودمان بپرسیم. 

داستان با رکاب‌زدن مردی آغاز می‌شود. هِنینگ برای گذراندن تعطیلات سالِ نوی خانواده‌اش خانه‌ای را بی‌آنکه به آن‌ها بگوید در لانزاروته رزرو می‌کند. یک روز هنینگ تصمیم به دوچرخه‌سواری می‌گیرد، خودش به‌تنهایی. عملی که با آن می‌تواند به‌جای گذراندن وقت با بچه‌ها یا همسرش با خودش تنها باشد؛ اما آماده نیست و تجهیزات ندارد؛ ولی به تنها‌بودنش می‌ارزد! در راه به این فکر می‌کند که زندگی خوبی نداشته است و اغلب حمله‌های اضطرابی به او دست می‌دهد. او تا فِمِس رکاب می‌زند تا اینکه جلوی ویلایی زمین می‌خورد. زنی هنرمند به او کمک می‌کند؛ اما خانه‌اش، آن مکانِ بی‌پنجره، گذشته‌اش را برایش زنده می‌کند، خاطرهٔ وحشتناکی از دوران کودکی‌ که معلوم می‌شود عامل تمام حمله‌های اضطرابی اوست.

 یولی تسه استاد صحنه‌پردازی‌های زیبا و تأثیرگذار است. او صحنه‌ها را چنان با احساسات ناب و ماهرانه توصیف می‌کند که خواننده همان حس را تجربه می‌کند. رمان راوی سوم‌شخص و زبانی روان و دل‌نشین دارد. یولی تسه تلاش کرده است که هم داستان زندگی پدر را بازگو کند و هم در خلال آن زندگی مدرن امروزی را توصیف کند. او در این رمان توانسته است یک مسئلۀ مهم روان‌شناسی یعنی اختلال استرس بعد از حادثه را از طریق شخصیت‌پردازی ماهرانه‌اش معرفی و تشریح کند طوری که هم‌ داستانش سرگرم‌کننده و جالب باشد و هم تأمل‌برانگیز و آموزنده.

خواندن کتاب سال نو را به چه کسانی پیشنهاد می کنیم

خواندن این کتاب را به علاقه‌مندان رمان‌های روان‌شناسانه (روان‌شناختی) و دوستداران ادبیات داستانی پیشنهاد می‌کنیم.

درباره یولی تسه

یولی تسه، متولد سال ۱۹۷۴، یکی از نویسندگان معروف آلمان است. پدرش وکیل بود و او هم در دانشگاه در رشتۀ حقوق تحصیل کرد. یولی تسه مدت‌ها به‌عنوان قاضی فعالیت کرد. او در سال ۲۰۱۹ برندۀ «جایزه ادبی هاینریش بل» شد.

بخشی از کتاب سال نو 

«حالا این لحظات، نخستین لحظاتی هستند که طی آن او با خود و جزیره تنهاست. تا به امروز، روزها با فعالیت‌هایی مطابق حال و روز بچه‌ها گذشته‌اند، زمین بازی، ساحل، موزهٔ دزدان دریایی، شترسواری. خوردن بستنی، ماشین مسابقه سواری، باغ وحش و یک بستنی دیگر. چه کسی می‌تواند تمام روز را با دو بچهٔ کوچک در خانه تاب بیاورد؟ گذراندن تعطیلات با بچه‌ها به‌منزلهٔ مقطعی است که در آن زندگی دشوارتر از هر زمان دیگر می‌شود. آدم یک دقیقه آرامش پیدا نمی‌کند و با تمام قوا سنگری در مقابل هرج‌ومرج،‌ کسالت و خلق‌وخوی بد می‌سازد. آدم در دفترچه راهنمای سفر، بخشِ «خانواده» را می‌خواند، در قفسهٔ سوپرمارکت‌ها به دنبالِ یک کالباسِ مخصوص و در تلویزیون دنبال برنامهٔ بچه‌ها می‌گردد. آدم یاد می‌گیرد چطور می‌توان کالسکهٔ بچه را تا کرد و در صندوق‌عقبِ بیش از حد کوچکِ خودروی کرایه‌ای چپاند و از پسِ کمربند ایمنی بچه برآمد. دربارهٔ بچه‌دوستیِ اسپانیایی‌ها صحبت فراوان است،‌ دربارهٔ این‌که همهٔ رستوران‌ها مجهز به صندلی‌های شرکت ایکیا برای بچه‌ها هستند و چیزی که در زمین‌های بازی به چشم می‌خورد،‌ تعداد بالای پدرهاست. آن‌ها مدت‌هاست که می‌دانند کار، دیگر دشمنِ وقت آزادِ انسان نیست، بلکه یک استراتژی تدافعی علیه تجاوزِ دائمِ بچه‌هاست. بعد هم از تعطیلات برای استراحت به کار برمی‌گردند.»

«به‌نظر ترزا قضیه از این قرار است که این دو بچه فقط آن‌قدر کوچک هستند که نمی‌توانند به‌تنهایی خودشان را سرگرم کنند. بچه‌های هم‌سن‌وسال آن‌ها هم میان آشنایان‌شان مرتب به برنامه‌هایی برای سرگرم شدن نیاز دارند. اما هنینگ می‌خواهد پدر باشد و نه مجری نمایش یا همبازی. به‌نظر او، یک جای کار غلط است. حتی به زبان آمده و گفته بود وقتی خودش کوچک بوده، او یا خواهرش هرگز به فکر آن نمی‌افتادند که از مادرشان بخواهند با آن‌ها بازی کند. به‌دشواری می‌توان فهمید که از آن زمان تا به امروز چه اتفاقی رخ داده است.»